Römertopf #2

Er moet van alles geregeld worden, dus ik kies voor variatie en probeer nieuwe kunstjes met de romeinse pot uit. De foto is van voor het in de oven gaat, fris en fruitig ziet het eruit - na vijf uur in de oven is alles botergaar, maar ook verlept en dus een stuk minder fotogeniek.

Time management
Het is dus traag koken, op een redelijk lage temperatuur in de oven zonder dat je steeds hoeft te roeren. Dus voorbereiden, pot in de oven en dan dus heen en weer rennen en de regelklusjes doen. Vlak voor je gaat eten even mie maken valt niet onder slow cooking, dat is meer instant cooking.

Volschieten

Het is dinsdagochtend nog voor tienen en de telefoon gaat, een onbekend nummer op de display, ik neem op. Aan de andere kant van de lijn de maatschappelijk werkende van de plaatselijke zorginstelling. Ze vraagt of we nog steeds willen dat onze moeder naar hun zorginstelling verhuist. Dat is een kort antwoord, "ja". Dan hebben we een plek voor haar zegt zij, ik schiet vol.

Niet
Je wacht al bijna zes maanden en toch verwacht je het niet meer en toch komt die dag dat ze je bellen. Maar ze bellen op dinsdag met de mededeling dat ze je moeder op vrijdag verwachten. Laat alles wat je van plan bent maar vallen en ga maar regelen. Op de vraag hoe ik het vervoer moet regelen heeft zij geen pasklaar antwoord. Ik laat de boel dus de boel en bel eerst mijn broer maar eens en mail hubby G en mijn nicht M.

Vervoer
Ik bel een aantal keer met de zorginstelling waar ze nu woont, het oordeel van de ergotherapeut daar is "rolstoelvervoer met begeleiding". Begeleiding daar bedoelen ze begeleiding door een familielid mee. Tom Poes denkt na, als ik met de auto daarheen ga, dan heb ik de auto daar terwijl ik later hier ben - hmm. Als ik met de trein ga, kan ik beter een dag van te voren gaan - hmm. Als ik met de taxi vanaf hier ga en dan terug - dat klinkt veelbelovend, maar dat is het niet; de bedrijven hier in de buurt hebben geen vrije busjes.

Machtiging
Uit arren moede ga ik eens met haar zorgverzekeraar bellen, ik leg het uit, de mevrouw zet me in de wacht. Als ik uit de wacht kom heb ik opeens een man aan de lijn die zegt "u heeft een vervoersmachtiging nodig". Nou dat weet ik niet. De meneer aan de andere kant van de lijn weet het wel, mijn moeder krijgt een vervoersmachtiging voor 1 dag, de rit gaat wel van het eigen risico af, maar ze hoeft geen eigen bijdrage te betalen. Ik krijg een telefoonnummer dat ik bellen moet, ja en dan ? De meneer legt uit, nummer bellen en postcode van het vertrekpunt intoetsen, dan krijg je de juiste vervoerder aan de lijn en daar maak je een afspraak mee. Wel zegt hij dat ik even moet wachten omdat het regelen van de machtiging wel een half uur kan duren.

Was
Een kind kan de was doen, je gaat een half uurtje op en neer springen, want je moeder gaat verhuizen naar een huis dat goed aangeschreven staat en vlakbij is. Daarna bel je het nummer en maak je een afspraak met het taxibedrijf dat je aan de lijn krijgt. Die checken de machtiging en zeggen dat het ingepland staat. De vraag blijft, wie gaat moeders begeleiden en ik overleg met mijn broer. Uiteindelijk kiest hij ervoor om op vrijdag ma te begeleiden, dagje kost en inwoning bij mij en dan brengen we hem zaterdag terug. Het is al twee uur in de middag als ik dit geregeld heb, ik laat de boel nog even de boel - ik ga nog even op en neer springen.
 

Römertopf #1

Ik heb een normale römertopf en een kleinere. Deze kleinere heeft hubby G eens bij de kringloop gescoord, fonkelnagelneu zoals wij dat dan noemen. Tsja een grote römertopf, vlees met groente, vlees met aardappelen - een kleine römertopf . . . Wat maak je in een kleine römertopf ? Ik voelde wel wat voor pudding.

Twee
Ik heb welgeteld twee kookboekjes voor de romeinse pot, de ene van de fabrikant (Bay) en de andere is van Dora Defesche. Verder kun je natuurlijk op internet zoeken, maar mijn zoektocht daar leverde de volgende kennis op; het is gewoon gekopieerd uit 1 van beide boekjes, er is weinig nieuws onder de zon. Dus ik doe een poging en gebruik het recept voor Flan Albine uit het boekje van Dora Defesche, dit recept vind je ook overal op internet terug.

Wratten
Het is net als wat Romke van der Kaa altijd zegt, als iets op een bepaalde manier verkeerd vertaald is blijft het altijd maar rondzingen. Planten die goed tegen "moles" zijn, staan in Nederland te boek als goed tegen mollen, terwijl de Engelsen eigenlijk wratten bedoelen. Zoiets vind je ook in dit recept, ik leg volgens het recept de koekjes op de bodem - check. Vervolgens schenk ik de warme melk bij de geklutste eieren en dat giet ik in de römertopf - check. Wil iemand raden wat er met die in het gelid liggende koekjes gebeurt ? Ja hoor, die hebben hun zwemdiploma en gaan fijn drijven en wat staat er in al die op het internet gekopieerde receptjes . . . leg de koekjes op de bodem.

Resultaat
Er komt een mooi gekleurde pudding uit de oven, heel mooi van kleur. De smaak wat zal ik er van zeggen, de pudding smaakt naar een omelet zonder zout. De smaak van de eieren overheerst, wel glijdt de pudding heel mooi uit de römertopf zo een plastic bak in. Zo eten we nog een paar dagen omeletpudding.
 

Zeg maar nee

Zeg maar nee, dan krijg je er twee. Ik sta in de keuken en de bel van de achterdeur gaat, ik hoor de achterdeur open en dicht gaan. Maar ik hoor ook dat er niemand binnenkomt, dan weet ik het wel, dan staat de buurman aan de achterdeur.

Hennen
Kom der effen in zeg ik en zo voeren we een deurmat gesprek. Hij wil al zijn kippen bij elkaar indoen, het worden er dan alleen wel erg veel. Ik heb nog twee van die bruine hennen, zou je die willen hebben ? Rhode Islander krielen, ja dat wil ik wel. Ik heb ook nog een hele mooie haan, echt heel groot met een hele mooie witte staart - die moet alleen wel vijf euro kosten zegt hij er meteen bij. Da's leuk voor die grote kippen van jullie, hij had wel autoverkoper kunnen worden. Nee dankjewel, ik wil geen grote haan - die van ons zijn lekker handzaam. Toen zei ik dus nee, en zo is onze haan niet meer zo alleen, nu heeft hij drie chickies in plaats van 1. 
   

Triest uitzicht

Het is eind januari, het is geen ijsbloemen op de ramen winter, maar wel sneeuw en kou. En wat is dan je uitzicht bij het strijken ? Verkleumde spruitjes, die als je ze oogst net ijsblokjes zijn.

Brr
Kale kromme staken, opgetrokken schouders, groen haar waar de fut uit is en dat voor je ogen hangt. Als ze je spruiten oogsten, dan hebben die het tenminste nog warm.

Ochtend #14

 

Ik zie nu pas,

dat ik bij het bewerken van de foto,

ook de opdracht "stripboek" gebruikt heb,

wat dat dan ook wezen mogen.

Zonsopkomst blijft zonsopkomst.

Vliegtuigstrepen blijven vlammend rozerood.

  

Ochtend #13

 

 Weer een nieuwe dag

vliegtuigstrepen met vleugels

en een zon die

over de horizon en door de bomen piept.

 

Het dieptepunt

Ondertussen is het al meer dan 1 maand geleden en nu kan ik er denk ik wel over schrijven, op 19 januari bereikte ik een dieptepunt. Er gebeuren dingen waar je geen invloed op hebt, je bent de controle kwijt en over sommige dingen heb je die al nooit gehad. Er zijn nou eenmaal mensen, die nergens over nadenken, die nergens mee zitten, die het niet boeit wat jij ergens van vindt zolang zij hun zin maar krijgen. Ga op een gemiddeld schoolplein kijken en je zult er altijd 1 aan kunnen wijzen - de bullebak, die iedereen terroriseert.

Petten
Er zijn dus mensen die zitten aan andermans spullen, omdat ze vinden dat ze dat mogen of gewoon omdat ze het kunnen. Het bezoek aan de Hermandad stelde me enorm teleur, ze vonden de overtreding meer in de "normale" rechtbank thuis horen dan in het strafrecht circus. Omdat ik pislink was, om het maar voorzichtig uit te drukken was dat nou iets wat ik helemaal niet zag zitten. Ik dacht braak en huisvredebreuk, de Hermandad dacht meer dat het iets was waar je met een goed gesprek nog wel uit kon komen. Dat je een paar advocaten het laat regelen, die dan onderling een dealtje sluiten en dan een zoen erop en het is over. Tsja, het is in Nederland niet al te best gesteld met de Hermandad, ze hebben het druk en jij bent een aanstaande "plankzaak".

Gelijkdenkend
Het enige goede aan die exercitie was dat ik samen met mijn broer 1 front was, we wandelden samen onverrichter zake terug. Ieder op zijn manier aan het denken over wat en hoe nu verder. Bij onze moeder thuisgekomen staan we in de lift, opeens komt er een gedachte bij me op. Ook een beetje eentje die ik al wist - mijn vader is echt dood. Als in heel erg echt dood en hij komt nooit meer terug. Als mijn vader nog geleefd had was dit allemaal nooit zo gebeurt. Misschien anders, maar nooit zo. Ik voel me opeens moe, heel moe - ik bereikte een dieptepunt.
  

NSF tere zieltjes #2

Het is ergens triest en ergens is het de natuur, ik vind het sneu, maar ben er ook blij mee. Allemaal tegenstellingen. Ik woon het liefst op de begane grond met een tuin waar je instapt als je het huis uitstapt, op drie hoog achter kwijnde ik weg. We hebben kippen en een grote tuin en we hebben dus ook ratten en diverse soorten muizen om het huis rondrennen. Maar dat moet wel binnen de perken blijven, dus kwam er een nieuw huisdier uit het asiel.

Bonnie
Bonnie is gekleurd als een koe, ze heeft tot-nu-toe ook het jachtinstinct van een koe. Maar heel af en toe denk ik, zou het, zou ze het toch in zich hebben ? Of is dit de uitzondering die de regel bevestigt ?
 

Gedachten

Ik denk dus ik besta, ik denk dus ik kan niet slapen, ik denk te veel na, mijn gedachten draaien in kringetjes. En niet nadenken geeft weer heel andere problemen. Ik denk na over het niet praten van mijn moeder.

Stilte
De dementie, die mijn moeder in haar grip had liet haar praten - ze praatte aan een stuk door. Gek werd je ervan, je had alles al honderd keer gehoord en je wilt af en toe wel eens een ander liedje horen. Nu praat ze helemaal niet meer, lekker rustig is een gedachte die bij me opkomt - heel moeizaam komt er "ja" en "nee" uit. Ook koffie en thee wil nog wel eens gehoord worden, maar de rest van haar woorden zitten op slot.

Zoek
Mijn moeder zei altijd, ik wil niet naar een bejaardentehuis - je moet me niet naar een bejaardentehuis doen want dan loop ik weg en dan vind je me nooit weer. Het bejaardentehuis was geen optie, ze ging niet langs "start" maar meteen naar de "gevangenis" - het verpleegtehuis. Ze herstelde gedeeltelijk, van bijna dood naar levend en een deel van de woorden kwam terug, maar niet zoals eerder. De langspeelplaat is opgeborgen in de hoes en staat op de verkeerde plaats in de platenkast.

Blik
En ik denk aan laatst zoals ik tegenover haar zat, ze keek naar buiten en in die blik zaten woorden. En als je komt zoals ze je dan aankijkt, dan zie je woorden. En als ik vraag hoe het met haar woorden zit, dan kijkt ze je ongelukkig aan. Mijn moeder is niet weggelopen, nee haar woorden zijn pierewaaien.
 

Wandelen op de grens

Vorig jaar werden er grenswandeltochten georganiseerd, van de drie hebben we er toen twee gelopen. Omdat het een succes was, gaat het wandelen dit jaar verder. Overal is het wit en ik zie sneeuwzakken in de lucht hangen, maar ze drijven langzaam verder.



Kommiezen
We lopen door bos, we lopen bij boeren over en langs de akkers, we lopen hier en daar over een erf. Soms lopen we om, omdat een huis midden op de grens staat. We lopen stukken van het kommiezenpad, we zien grensstenen en mannen in het groen. Zo mevrouwtje heeft u uw wandelkaart wel bij u?

 
 

Römertopf #0

Ooit heel lang geleden, al zeker meer dan tien jaar terug vroeg ik voor mijn verjaardag een römertopf aan mijn ouders. En ik kreeg . . . inderdaad een gloednieuwe römertopf door hen aangeschaft bij een echte heuse kookwinkel. Ik heb nu geen idee meer, waarom ik toen een römertopf wilde, echt absoluut keine Ahnung.

Verstoffen
Ik kookte, waarschijnlijk iets als goulash in de römertopf en wat me bijbleef was, dat het enorm flauw was. Ik zal het vast nog een keer geprobeerd hebben, maar daarna stond de romeinse pot in zijn doos keurig netjes opgeborgen in de kast. De enige keren dat hij uit de kast kwam, was als hubby G kip
uit de oven maakte, kip met alles erop en aardappels erlangs. En dat was niet flauw, dus ergens zat een foutje.

Echo
Wat zullen we morgen eten, ik trek de la van de vriezer open waar het vlees in bivakkeert, een enorme leegte. Het enige dat er nog ligt is poulet - in mijn ogen is poulet soepvlees, vlees zonder kraak of smaak dat uit elkaar valt als je het maar lang genoeg kookt. Daar krijg ik dus hoofdpijn van. Ik denk aan de enorme zak met uien die we pas bij een boer gekocht hebben. Ik denk hachee, ik denk dan maar goegelen. En zo vind ik een hachee in de römertopf recept op de jijtube.

Aanpassen
Omdat het al rond het middaguur is kan ik de römertopf niet zeven uur op 100 °C in de oven laten staan. Dus ik pak een römertopf kookboek uit de kast en begin te goochelen. Als het ene recept iets zeven uur op 100 °C in de oven laat staan en het andere recept geeft aan anderhalf uur op 250 °C wat is dan de middenweg? Ik ga voor vier uur op
175 °C en merk dat koken in de romeinse pot ontspannen koken is. Het staat in de oven, het staat daar prima of dat hoop ik maar en roeren hoef je niet. Na vier uur komt de hachee dampend uit de oven, bovenop wat zwarte puntjes ook al zeggen de geleerden dat dat niet kan. Ik heb nog nooit zo lekker poulet gegeten, het is gaar en mals. En de hachee is ook niet flauw, de revival van de römertopf.
 

Ochtend #12

Ochtend blauw blauw zwart

de moestuin in diepe rust

winter sneeuw stilte

Moestuin #80

Als je zo naar de moestuin kijkt, zie je eigenlijk niets. De spruitjes staan met gebogen koppen te vernikkelen in de kou en er zijn geen rode kolen dit jaar. Koude prei en een groene zweem van dat onkruid dat alles lijkt te overleven - zelfs de winter.

Riek
Ik ga de riek halen, het is een beetje mikken - maar het lukt, ik oogst wat pastinaken. Je weet van boven nooit hoe groot zo'n pastinaak is - zit er een mooie wortel aan of valt het tegen. Als het tegen valt haal je er nog 1 uit de grond.  

Ochtend #11

Triestheid troef

Het is buiten winter in optima forma, we stellen het bezoek aan ma met een paar dagen uit. Op zondag heen en op maandag terug, als we terug zijn ben ik helemaal tot op het bot versleten, afgemat, moe. 's Ochtends eerst een opruimronde, daarna spullen voor het asiel bij elkaar zoeken oogst: drie grote zakken vol met handdoeken, wat dekens en een mandje. Voor je het weet is de ochtend om en is het de hoogste tijd om op stap te gaan. Bij het verpleeghuis splitsen we, hubby G gaat naar het asiel en boodschappen doen en ik, ik ga naar binnen.

Warmte
Binnen tref ik mijn moeder aan, ze zit bij de verwarming geparkeerd te suffen - op tafel voor haar liggen druiven. In de huiskamer weer een nieuw gezicht, eentje voor wie de televisie aangezet wordt, na een kwartiertje is de interesse weggezakt en zit ze te dommelen. Ik voer mijn moeder de druiven, een voor een gaan ze naar binnen. Ik hou ze eerst in haar blikveld en leg ze dan op haar lippen, zij hapt ze naar binnen, kauwt en slikt - er zit weinig in, amper herkenning.

Lang
Ik ga tegenover mijn moeder zitten, want naast haar zit een ander oudje in een trippelstoel heen en weer te rollen. Haar ogen vallen dicht, ik stoot met mijn voeten tegen haar schoenen aan, haar ogen gaan langzaam weer open en weer dicht. Op de televisie wordt het journaal gevolgd door een uitzending waarin een man met geld-te-veel trots zijn man-cave zien. Ik kijk op de klok, thuis gaat de tijd me te snel, hier is alles slow-motion. 
 

Kringloop #20

In een hoekje van de kringloopwinkel vond ik boeken over meubels en houtbewerking, ik heb ze niet allemaal mee naar huis genomen. Het zijn donkere, koude dagen en dan pak je zo'n boek en begint te lezen - heerlijk. Zou die zelfbedachte en zelfgemaakte kast in de keuken er ooit eens komen ?

Ochtend #10

 

Naar buiten kijken

en

weer naar bed willen.

Trieste spruitjes in de moestuin,

ze staan daar

met gebogen hoofd en trotseren de kou.

 

Ochtend #9

Ochtend #8

Mokka, maar dan anders

Ik wil eigenlijk een mokka schuimtaart voor het aangekondigde bezoek maken, maar ik durf niet zo goed. Dat moet je eigenlijk eerst een keer proberen en dan pas voor het echie.

Koekie
Dus de wens gaat in de koelkast en in plaats daarvan bak ik van een koekjesdeeg een taart. Kan eigenlijk niet fout, nou ja - je moet hem dus echt, echt niet te lang in de oven laten. Als je hem te lang in de oven laat wordt hij zo hard als een bikkel.

Stuk #0

Her en der witte plukjes in de woonkamer, ah uit de muis. Of de baas daar nog iets aan kan doen - want deze is stuk.

Ochtend #7

Zeep #0

Tussen alle spullen kwam een zeepdoos te voorschijn, het ding zag er vies uit en ik kiepte het bij het plastic. Ik bedacht me en hij ging de afwas in. Na de afwas was hij schoon en toch vies, dat heb je soms met plastic en dus ging hij alsnog het plastic afval in.

Doos
En altijd maar weer opruimen, soms alleen en soms met mijn broer. Wil je deze zeepdoos hebben ? Uhm uhm, ja. En ik kreeg er meteen weer een zeepje bij, zodat het zeepkoopverbod onverminderd van kracht blijft.

Oudjaarsdag

Vroeger was oudjaar de enige dag dat je mijn vader heen en weer zag dribbelen en onder theedoeken zag neuzen. Later op de dag stond hij dan in de keuken bij de pan met vet, met twee vette lepels schepte hij beslag uit de kom. Oudjaar, de enige dag dat mijn vader kookte of beter gezegd bakte.

Frituur
Ook hier staat hubby G altijd op oudjaar aan de frituurpan, die regel werd bevestigd door die ene keer dat ik daar stond omdat hij ziekjes was. Ik moest mijn angst voor de frituurpan overwinnen, maar mijn liefde voor een eigengemaakte oliebol op oudjaar is groot. Dit jaar was alles weer als vanouds, hij was er zelfs vroeg bij, deze keer geen nachtfoto's. Deze keer een zo-is-het-beslag-mooi-gerezen foto.

Moestuin #79

Wat doe je in een winterse moestuin ? Weinig.
De laatste Chinese kool oogsten voordat het bevriest en een beetje van dit en een beetje van dat. Paar worteltjes, groen blad van de prei erbij en je maakt soep, pastasaus of een hete saus voor bij de rijst.

Moestuin #78

 

 

Je vingers eraf vriezen,

terwijl je spruitjes oogst.

Oe koud,

het zijn net ijsballen.

 

Niet storen !

 

Met de kop omlaag

Niet storen baas, ik denk na

In diepe trance.

Ochtend #6

Kerst uitsloverij

Het is kerst, je hebt niets beters te doen dan je in de keuken uit te sloven. Onze bijdrage aan het kerstmenu is soep en staat al klaar. Dus we hebben tijd om ons uit te sloven en bakken zoete broodjes. Chocolade broodjes en triangels met walnoten uit het eerste boek van Levine van Doorne.

Jong geleerd, oud gedaan

Ik krijg wel vaker de vraag, strijk jij nog ?

Vaak op een moment dat de vraag onnozel is omdat ik met de bout in mijn handen sta.

Er zijn zeker twee hele goede redenen voor.

 

1) Een heet gewassen en daarna gestreken theedoek is in geval van een bloederig ongelukje het dichtst bij de hand liggende meest steriele voorwerp.

 

2) Nou daarom.

Heiligdom

Nu we bij mijn moeder opruimen komen we steeds dichter bij hetgeen we al die tijd vermeden hebben. Opruimen in mijn vaders heiligdom, zijn kantoortje, zijn coconnetje. Toch is de tijd daar, dat ook daar opgeruimd wordt - het is onmogelijk alles te bewaren en hoe moeilijk het ook is we beginnen eraan.

Post
Je zou denken dat je op een postkantoor bent, overal staan postvakjes waar de gekste dingen in liggen. En tegen de verwachting in lijkt er per vakje geen samenhang te zijn. Ik neem iedere keer een tas vol postvakjes mee naar huis, daar mest ik ze uit en dan neem ik er een aantal weer mee terug. 

Ontastbaar
De liefde voor zijn oude werkgever en elektronica in het algemeen is overduidelijk. Maar ik moet zeggen, ook ik kan enorm genieten van zo'n oude kleurrijke folder vol radio's, platenspelers en televisietoestellen. Tegenwoordig is alles zo snel geworden, we hebben internet om iets op te zoeken, maar alles lijkt daardoor onwerkelijk en ontastbaar te worden.

Kringloop #19

In de keukenkast staat een saai wit kopje dat de tekst "buurvrouw" draagt, dit kopje gebruiken we altijd om eieren in stuk te slaan. Het is eigenlijk een heel lelijk kopje, het is saaier dan saai - overduidelijk geen
"vorm voor functie".

Tweewielers
Omdat wij tweewieler liefhebbers zijn viel ik dus voor een net zo wit kopje, iets verfijnder - maar met een vrolijke motorrijder erop. Het zonnetje schijnt, hij bromt over des heren wegen en hij steekt zijn duim omhoog. En zo is er een glimlach geboren iedere keer als mijn oog er op valt.

Iets oud, iets nieuws

Uit de linnenkast van mijn moeder kwam een gehaakte kerstster netjes in een ronde ring bevestigd en een wat grotere ring. Ik dacht kringloop. Later heb ik me bedacht en nam beide ringen mee naar huis. De ster hing losjes in zijn frame en zou eigenlijk beter in de grote ring passen.

Sterk
Toen ik het los pulkte brak het zilverkleurige metaaldraad als je er maar iets te hard aan trok. Het opnieuw in een ring haken met hetzelfde garen was dus uitgesloten, dan maar iets anders, iets lossers. De ring omwonden met rood en blauw garen en dat vastgeknoopt met het restant zilvergaren. Daarna uit 1 van de vele bakken met knutselspullen een lint uitgekozen en nu hangt deze ster bij mijn moeder als kerstdromenvanger.   

Ochtend #5

Weer een nieuwe ochtend

ik ren naar buiten om de kleuren te vangen

net iets te laat

want ze vervagen al

 

Moestuin #77

Winter, er groeit weinig meer in de moestuin - wat er nog staat zijn de kolen en de groenten die in de grond de vrieskou overleven. Als alles hard bevroren is dan is het niet zo makkelijk om een prei, wortel of pastinaak te oogsten. Dus ik maak gebruik van de dooi en steek een bak met wortelen uit. Hard en ijskoud zijn ze, als ik ze schil zien ze er glazig uit - toch smaken ze wel, als ze dampend op je bord liggen.

Ochtend #4

De kersenboom

tekent donker af

tegen een nieuwe morgen

de stam verdwijnt

in de mist

 

Bekende onbekende ?

Los op het bureau van mijn vader zwerft een foto, de foto gaat mee in een van de "spul"-tassen. Als ik de foto tegenkom, denk ik weg, houden, weg, geen idee, wat moet ik er mee. Zelf denk ik dat het een
"onbekende" is, gewoon een gevonden foto, maar door de twijfel blijft de foto nog even. Achterop staat "Jan van Tante Fien", dat maakt mij niets wijzer - ik ken weinig Jannen en nog minder Fienen.

Tegenstelling
De foto intrigeert mij en krijgt hier nog een mooi plaatsje, bovenaan staat Koningstraat 60 en Jan is overduidelijk bij de Koninklijke Marine. Hij lijkt net onder moeders vleugels vandaan, een wit gezichtje en opgepoetst voor de foto. Quasi nonchalant een sigaretje in de mond en 1 hand in de broekzak. De andere hand rust op de leuning van een stoel, hand ? Het lijkt wel een kolenschop, de hand is ook gebruind terwijl Jan witjes is. Alsof ze het hoofd van Jan van tante Fien in de foto gemonteerd hebben.

 
  

Gugelhupf

Wil je uit je misère of gewoon de zinnen verzetten ? Bak dan iets, bij mij helpt dat meestal prima. Na pas de panettone van mijn schoonzus geproefd te hebben dacht ik dat wil ik ook. Meestal maak ik pandoro di Verona, nou als ik dat kan dacht ik . . . moet dat andere ook lukken. Ik heb voor beide geen speciale vorm, ik wijk gewoon uit naar de oude vertrouwde tulband. Ik heb dit recept gebruikt, met mijn eigen invulling voor de vruchtjes.

Hij was lekker, maar bovenin net niet helemaal gaar, dus de volgende keer laat ik hem vijf minuten langer in de oven. Zo'n brood kun je prima op een drukke dag maken of als je boodschappen moet doen. Terwijl het brood staat te rijzen doe ik met 1 oog op de klok tussendoor boodschappen, je gaat natuurlijk niet twee uur naast een rijzende deegklomp zitten wachten.
 

Hutkoffers

Ik jakker op een donderdag het halve land door om samen met mijn broer het huis van mijn moeder op te ruimen. Het besef begint langzaam te komen dat er opgeruimd moet worden. Ik heb een vreselijke hekel aan het werkwoord moeten. Ik hou meer van de uitspraak van Peter Sagan, die tijdens een interview zei "I don't must nothing in the life. Just die.". De waarheid in een notendop, maar toch niet helemaal correct. Iemand zal het huis van onze moeder ooit eens op moeten ruimen.

Frutsels
Deze dag hebben we geen plan, dus we geven aan waar we ons zelf het meest aan storen. Mijn broer opent met alle stofvangers, die voor de boeken staan - we mesten ze uit. Na de woonkamer herhalen we die actie in de slaapkamer. Ik geef aan vast te zitten met de handtassen, als we ze samen doorlopen blijkt het toch makkelijker dan ik gedacht had. En zo gaan we stapje voor stapje verder met een onderbreking voor een blokje om met frisse lucht, dat is geen luxe na een paar uur stofhappen. Het blokje om is ook nuttig, we verlaten het pand beladen met tassen - de tassen legen we bij de oud-papier container, de plastic container en de kledingcontainer en we komen dus lichter terug.

Dromen
Ik rij dezelfde avond na de files terug alhoewel ik her en der nog een staartje file mee pik. Het is surreëel, want alleen de kat is thuis als ik thuiskom - hubby G heeft herhalingslessen EHBO. Ik ga op de bank zitten en probeer me te ontspannen, ik brei tot ik de sleutel in het slot hoor. 's Nachts is het 1 grote warboel in mijn hoofd, wat me later verbaast is dat ik wel slaap. De volgende ochtend weet ik nog wat ik gedroomd heb, ik zag allemaal spulletjes uit mijn moeders huis. Al die spullen moesten gerangschikt worden, ze moesten allemaal een plekje krijgen in de juiste hutkoffer in mijn eigen bovenkamer.
 

Wanhoop

Iedere week ga ik naar het huis van mijn moeder, steevast door blijven gaan met opruimen. Omdat mijn ouders enorme hamsters waren lijkt er geen einde aan te komen. Nu mijn moeder opgenomen is heb je als voordeel dat je wel langer dan haar "halfuur" kunt opruimen.

Eindig
Maar ook nu is je tijd eindig, ik los dat op door een x aantal tassen zonder nadenken te vullen met "spul". Dit spul transporteer ik naar huis en daar sorteer ik het. En daar zit ik dan in mijn sorteercentrum, een vuilnisbak, een doos voor het oud papier, een tasje voor het plastic en verschillende bakjes zodat ik er enige orde in kan brengen. Telkens weer.

Groenten in de oven

Iets wat mij maar niet lukt is groenten in de oven precies goed krijgen. Gaar, knapperig, ik heb redelijk veel dingen geprobeerd - vaak kook ik de groenten voor, maar toch werd het nooit wat ik er van verwachtte. En het werd al nooit dat wat je in kookboeken ziet. Maar ik heb pastinaak uit de tuin en pastinaak leent zich voor . . . de oven.

Kookboek
Je hebt internet als kookboek en ik ontdekte dat de pastinaak een eigen pagina heeft, www.pastinaak.nl. Nou dan moet het lukken of niet dan ?

Ik heb dit recept als basis gebruikt, de langste tijden aangehouden en aardappelen en uien bij de pastinaak op de bakplaat gelegd. De dressing heb ik alleen op de pastinaken en uien gesmeerd en ik moet zeggen - heel goed gelukt. Voor herhaling vatbaar. 
 

Knipsel #1

Mijn ouders waren echte ouderwetse knipselaars, nu we opruimen kom je dozen en dozen vol knipsels tegen. Ordners met knipsels in hoesjes en in de kasten nette kamelen tot barstens toe vol met je-weet-niet-wat. Meestal snap ik het niet, maar heel soms wel.

Zwaar
Mijn moeder had een Necchi naaimachine, ze kon hem met moeite zelf op tafel krijgen. Hij had een vaste plek in de woonkamer waar hij in zijn koffer stond weg te kwijnen. Voordat hij gebruikt kon worden moest er iemand gecharterd worden om hem op tafel te krijgen óf ze deed het zelf met veel gesteun. De arm onder de arm en dan maar hijsen. Dat zo'n machine zwaar is zou je niet denken als je de advertentie hiernaast ziet.

Kiekeboe

De nieuwe aanwinst begint los te komen, ze is graag bij ons in de buurt. Ligt zonder mauwen tijdens het avondeten en de afwas te dutten onder tafel. Is enorm vocaal als het eten te lang op zich laat wachten en rent heen en weer om je te wijzen waar het bakje moet staan.

Schuilen
Ze jakkert als een kamikaze door de tuin, neemt een aanloop en springt met een paar grote sprongen zo twee meter de perenboom in. Als je haar kwijt bent zit ze in het houthok, lekker beschut, maar ook verstoppertje spelen is haar niet vreemd. Ik zit hier, zie je mij ?

Vogelvoer

Dit jaar waren er zo veel appels. ik wist niet meer wat ik er mee moest doen. Op een bepaald moment had ik alle emmers vol, daarna heb ik wat dozen gevuld en toen die vol waren heb ik het bijltje erbij neer gegooid.

Wintervoer
Wel heb ik steeds de slechten weggegooid, maar de laatste appels heb ik bij elkaar geharkt laten liggen. Nu het kouder wordt worden de appels interessant voor de merels. Ze ruziën er naar hartenlust om, daar is het nog niet te koud voor. Ik pik er wat appels tussenuit en die gooi ik op het gazon, zo kun je leuk vanuit de woonkamer de merels bekijken. Gezellig samen met de kat, die er met klapperende tanden naar staart - wel kijken niet aankomen.

Kwekerij

Als de ambtenaren eindelijk hun besluiten klaar hebben en er nog veel meer water door de Rijn is gestroomd krijgen we het pad langs onze tuin erbij. Niet omdat we het verdiend hebben, nee omdat de gemeente eerder lui dan moe is - als we dat pad alleen voor jullie moeten onderhouden blah blah
enzovoorts. Het is gewoon een kostenpost minder, niet dat ze er nu zo veel aandacht aan besteedden.

As
Als we dat pad erbij krijgen wil ik daar de tuin veranderen zegt hubby G. Nou mijn idee, alleen staat daar onze laatste marketons. Dus hebben we twee (!) jaar geleden pitten verzameld en geplant, de plantjes zijn mooi opgekomen en goed gegroeid. Ze staan langs de bessen, en kunnen daar niet blijven staan. Hubby G heeft daarom een stuk van de boomgaard omgespit en daar gaas omheen gezet tegen de konijntjes. Toen de miniwinter voorbij was en de grond weer dooi heeft hij ze verplaatst en gesnoeid. Wachten tot volgend jaar, wie weet misschien is er dan genoeg water door de Rijn gestroomd.

Ochtend #3

 

wat

een kleuren,

daar

is een bol sokkenwol niks bij.

 

Ochtend #2

 

's Ochtends

naar buiten rennen

om je kont er af te vriezen.

Naar buiten kijken en blind naar de camera grijpen,

muts op

slippers aan

en gaan.
 

Moestuin #76

Het begint tijd te worden voor boerenkool, de vorst is er over geweest - dat is duidelijk te zien.

Groei
Onze boerenkool en spruitjes groeien altijd als gekken, als ik daar aan denk denk ik altijd aan opa, die daar altijd zijn hoofd over schudde. Dit jaar heeft hubby G bij het verplanten van de koolplantjes alle spruitjes langs de rand gezet. Als ze dan straks weer groot zijn, dan kan ik ze aan het gaas vastmaken. Dat zijn van die waarheid-als-een-koe gedachten, er valt niets tegenin te brengen.

Ochtend #1

 

Misschien

moet ik er maar een serie

van maken.

 

Moet buiten rondrennen en foto's maken

Vandaag heb ik een verjaardag waar ik vroeg voor op pad ga, maar ik kan nog niet weg - nee echt niet. Ik moet en zal eerst buiten met de camera rondrennen, zo mooi. Op de foto het aspergeloof dat ondertussen geel is en wit berijpt.

Onderweg
Het is een hele mooie dag voor een lange autorit, onderweg kan ik geen foto's maken, maar ik blijf roepen kijk toch hoe mooi. Alle velden kaal met zo'n witte rijp laag eroverheen en later van die Brabantse dorpjes waar zo'n grote kerktoren bovenuit torent. Met van die huizen eromheen, alle daken wit, strak blauwe lucht en een oranje bal als zon. Oh, ik hoop toch zo op een echte winter.

Moestuin #75

Eerst zet ik de foto's klaar, later type ik er een stukje tekst bij of ik type een kaal stukje tekst zonder foto. Nu staan de foto's ondertussen al twee weken te wachten en vraagt hubby G hoe het met het schrijven gaat - nou niet zo best.

Prei
Kijk eens wat een beste jongens ik uit de moestuin gevorkt heb. Ik hou enorm van prei, zelfs gekookt, snotterig en wel. Prei is de enige ui, die het in onze moestuin van zaadje tot volwassen groente brengt. Alle andere uien weigeren hier te kiemen, dat omzeil ik door een bezoek aan het tuincentrum waar ik plantuien haal. Nu ik aan uien denk, denk ik opeens "knoflook" - moestuinlijk bericht aan hubby G: knoflook moet zo 9 à 10 december de grond in.

Zondag #4

Ik zit bij mijn moeder op de bank en sorteer een doos met plastic speelgoed. Lego apart om gepoetst te worden, soldaatjes mogen naar de kringloop, rare of slechte dingen vallen in de vuilnisbak. Hubby G loopt langs, gooi je dat weg ? Ja. Maar dat is een playmobil kratje, daar horen van die flesjes in - kijk van deze. Hij vist onooglijke groene plastic friemels uit de hoop en kijk, dit is een paard. Echt ?

Slim
Weet je wat, zeg ik, als jij deze doos dan eens verder bekijkt. Hij gaat op de bank zitten, ik ga wat anders doen en kom af en toe even langs om te helpen. Ik vraag me af, is het typisch jongensspeelgoed of zou er een generatiekloof tussen ons bestaan ?

Moestuin #74

 

Een mini wintertje, leuk, fijn, eindelijk boerenkool met worst. In de moestuin is niet veel meer voorhanden. De prei, wortels en pastinaken zijn onbereikbaar omdat de grond stijf bevroren is. Kiezen tussen boerenkool of spruitjes, dus ik pluk stijf bevroren spruitjes en als ik genoeg heb, ga ik snel weer naar binnen.