Bewaren

Een van de gouden uitspraken van mijn moeder was altijd: vind je dat ik veel snoep? Nou ja misschien
niet veel, maar ze houdt enorm van snoepen. Als mijn moeder een koekje niet opeet, dan is dat of een heel vies koekje of zij is niet goed in orde.

Bewaren
Alles maar bewaren, mijn ouders hadden een oorlog meegemaakt en dat had zijn wonden achtergelaten. Niet alle wonden zijn even zichtbaar, nu we opruimen zie je dat ze alles maar bewaarden. Het kon straks nog nuttig zijn, je kon het misschien straks nog ruilen of je kon er in tijd van nood dan smachtend naar zitten kijken ? Als ik 1 chocoladewikkel tegen kom gooi ik hem weg, soms kom ik er dan meer en meer tegen. Dan verzamel ik de wikkels uit de verzameling of andere dingen. Dan maak ik een mini collage, die ik fotografeer en dan gaat de collage in het oud papier.

Heiligdom

Nu we bij mijn moeder opruimen komen we steeds dichter bij hetgeen we al die tijd vermeden hebben. Opruimen in mijn vaders heiligdom, zijn kantoortje, zijn coconnetje. Toch is de tijd daar, dat ook daar opgeruimd wordt - het is onmogelijk alles te bewaren en hoe moeilijk het ook is we beginnen eraan.

Post
Je zou denken dat je op een postkantoor bent, overal staan postvakjes waar de gekste dingen in liggen. En tegen de verwachting in lijkt er per vakje geen samenhang te zijn. Ik neem iedere keer een tas vol postvakjes mee naar huis, daar mest ik ze uit en dan neem ik er een aantal weer mee terug. 

Ontastbaar
De liefde voor zijn oude werkgever en elektronica in het algemeen is overduidelijk. Maar ik moet zeggen, ook ik kan enorm genieten van zo'n oude kleurrijke folder vol radio's, platenspelers en televisietoestellen. Tegenwoordig is alles zo snel geworden, we hebben internet om iets op te zoeken, maar alles lijkt daardoor onwerkelijk en ontastbaar te worden.