Hek

Iedere doordeweekse dag hetzelfde ritueel, opstaan, ontbijten, de kattenbak kuisen en dan naar buiten. Ik laat de kippen los lopen terwijl ik de krielen verzorg. Na de krielen doe ik een rondje in het grote hok, water, voertrog, de legnesten controleren, wat vers strooisel op de plank. Ik rommel wat in de tuin, jaag de kippen uit de moestuin en zodra de meeste kippen bij het hok gaan staan dreutelen is het tijd om de meute te voeren. Ik fluit en klap in de handjes en roep "maisjes" en dan zijn de meesten er wel, dan voeren en koppen/kippen tellen.

Klaar
Als alle kipjes er zijn is het mooi, soms moet ik er nog 1 zoeken, soms is 1 van de bejaarde kippen nog niet zo ver en moet ik haar aanmoedigen om naar huis te gaan. Daarna gaat de ren dicht en de ton met voer naar binnen. Rondje door de tuin, de deur van de kas open doen, misschien het plastic van de aardbeien en als kers op de taart doe ik het hek open. Uhm nee, dat doe ik dus niet meer. Overdag staat hier het hek altijd open, ik wil niet achter een hek wonen - het is dan ook een doodnormaal hek. Een houten hek met van die paaltjes, zo'n dertien in een dozijn hek. En ik doe dat iedere morgen open, dan kun je ongehinderd in- en uitfietsen, de schoonouders kunnen in- en uitfietsen, de postbode kan zo de tuin in rennen.

Virus
Sinds het virus rondwaart, een virus dat zich al helemaal niet laat stoppen door een hek, doe ik het hek niet meer open. De schoonouders komen niet meer spontaan langsfietsen, de buurman van de pony's blijft op afstand in de auto of op de fiets zitten en ik ga amper meer naar het dorp. De boodschappen sparen we zo veel mogelijk op en doen die dan op 1 dag. Als de postbode langskomt moet die zelf even het hek open en dicht doen. Ik wacht met smart op de dag, dat het hek weer open kan.

Een kip met hoge bloeddruk

Als je tegenwoordig in een nieuw regime zit, als in om 5 uur gaat de wekker, dan kun je alle ochtendklussen doen voordat je naar de praktijk ondersteunster moet. Nog even de kippen verzorgen moet kunnen, toch ? Niet dan ? Ik dacht in ieder geval van wel, 10 minuutjes fietsen plus paar minuutjes speling - moet kunnen.

Kippen
De kippen hebben al wat langer een ander regime, ik gooi de ren open en laat ze rondscharrelen. In de tussentijd voer ik de krielen, die een verplaatsbare ren hebben en dus regelmatig vers gras hebben. Daarna maak ik het hok van de kippen schoon, vul het water bij, controleer de legnesten, de voorraad korrels en het grit. Als ik dan met de ton met voer weer naar buiten kom, staan er altijd al wat kippen die haantje de voorste willen zijn. Daarna klap ik in de handen, roep "maisjes kom maar" en fluit. Dan voer ik de kippen in de ren en ik tel, ik moet er twaalf hebben - maar ik kom iedere keer niet verder dan elf.

Rhododendrons
Nou is er altijd wel een eigenwijze kip, die niet zo'n zin heeft om te komen, of de oudjes die zijn simpelweg wat trager. Maar ik mis 1 van de Leghorns en die zijn met hun schutkleur moeilijk te vinden. Ik loop eerst naar achteren of ik haar daar kan ontdekken, nee. Dan maar naar voren in de keukenhof kijken, nee - onder de Rhododendrons, nee. Zucht, maar weer naar achteren lopen, stilstaan, luisteren of je een scharrelende kip hoort, lopen, stilstaan. Weer naar voren, niks. Weer naar achteren, hmm ik moet nu echt gaan anders ben ik te laat en daar staat madam hoor. Bij de deur van de kippenren staat ze te wachten op het personeel dat de deur bedient.

Opgefokt
Nee ik ben helemaal niet opgefokt, ik ben heel rustig, ik fiets op zijn aller rustigst naar het dorp. Adem in adem uit, fiets op slot, wachtkamer, snel aan de beurt, praatje maken, ah de bloeddrukmeter. De bovendruk komt boven de 140 uit, ze kijkt met een half oog - hmm dat doen we nog een keer - van het praten krijg je een hogere bloeddruk. De 2e meting geeft 132 om 96 iets wat ik nog steeds hoog vindt, maar zij is tevreden. Ik vertel dat ik al bijna een week lang iedere ochtend mijn bloeddruk meet en steeds mooie 80/110 waarden heb. Wat nu zelfs in mijn oren heel ongeloofwaardig klinkt. Maar ze blijft tevreden en ik krijg een nieuwe afspraak en een invuloefening voor het bloedprikken.

Fitbit
Later thuisgekomen bekijk ik de fitbit app. Nou je hebt vandaag een super dag, het is maandag en je hebt al meteen de 1e training van de week te pakken. Je hebt 21 minuten gewandeld, 12 minuten vetverbranding en 9 minuten cardio, 1259 passen, 109 calorieën en 19 minuten op je staat van actieve minuten. Bravo. De volgende keer dat ik naar de praktijk ondersteunster ga, mag iemand anders de kippen verzorgen.
 

Mid life crisis #2

Uit de enorme bult met spullen van mijn ouders kwam op een bepaald moment ook de bloeddrukmeter van mijn vader te voorschijn. Op een super onlogische plaats, ergens helemaal onderin een kastje - waarschijnlijk heeft mijn vader foeterend door huis gelopen op zoek naar dat ding en uiteindelijk de handen in de lucht gegooid en gedacht la-maar. Maar met mijn nieuw ontdekte hoge bloeddruk, nu ongeveer twee jaar geleden, dacht ik dat is mooi handig.

Pols
De bloeddrukmeter was een pols variant, dat vond ik wel zo fijn. Ik vind de bovenarm meters, die de assistentes en de praktijk ondersteuners bij de plaatselijke huisarts gebruiken altijd zo gemeen knijpen. Vergeleken met de geijkte bloeddrukmeter van de huisarts, die trouwens minder hard knijpt week de bloeddrukmeter ook niet te gek af. Maar de laatste tijd begon de meter steeds vaker fouten op de display aan te geven. De ene keer deed hij het wel, dan weer niet - niet echt betrouwbaar en irritant.

Bovenarm
Dus nadat ik in mijn huidige mid-life crisis eerst al een "internet of things" weegschaal aangeschaft had, ging ik op zoek naar een nieuwe bloeddrukmeter. De praktijk ondersteunster had al gezegd als je aan een nieuwe bloeddrukmeter toe bent, neem dan een bovenarm meter. Dus ik zette me over mijn weerzin heen en ging op zoek, hoeveel bloeddrukmeters kunnen er zijn ? Nou best veel. Uiteindelijk heb ik gezocht naar wat de hartstichting op de lijst heeft staan in combinatie met wat de consumentenbond als best getest heeft.

Ritueel
En zo breidt mijn ochtendritueel zich steeds verder uit. De wekker gaat enorm vroeg, om 5:00 al - dat was waarschijnlijk het eerste vege teken van de crisis. Daarna meet ik mijn bloeddruk al zittend in bed, de nieuwe meter kan van twee personen x-keer de bloeddruk onthouden en ook gemiddelden berekenen. Je moet minstens wakker genoeg zijn om de schakelaar, ik ben persoon #1, in de juiste stand te zetten voordat je je bloeddruk meet. Daarna tandenpoetsen en het toilet bezoeken alvorens op de digitale weegschaal te gaan staan, waarom plaag ik mezelf toch zo ?
 

Mid life crisis #1

Mijn mid-life crisis kwam vroeg, erg vroeg - ik was een jaar of dertig. Of ik noemde het mijn mid-life crisis en was het wel niet echt een crisis. Ik gaf mijn vaste baan op voor de eigen toko en deed min of meer hetzelfde werk maar dan eens hier en dan eens daar, uiteindelijk ging dat trouwens vervelen. Mijn relatie stortte in en ik moest voor het eerst echt op eigen benen staan. Dat soort dingen, maar de laatste tijd twijfel ik - heb ik een nieuwe mid-life crisis ? Of is dit dé mid-life crisis ?

Horror
Een van de dingen, die ik nooit wilde nadat ik uit de moederschoot weg was - was het hebben van een weegschaal. Waarom zou ik een weegschaal willen, je gaat er alleen maar steeds op staan en dat ding zegt of steeds hetzelfde of hij zegt dat je toch langzaamaan zwaarder wordt. Waarom zou je jezelf plagen ? Maar het begon me te dagen als ik iets aan de zwemband wil doen - hoe kan ik dan zien of ik op de goede weg ben als je niet zelf een weegschaal hebt ???

Internet
En tegenwoordig heb je dus de "internet of things", ergens heb ik daar ooit iets over gehoord in een vage radioreclame terwijl ik niet eens begreep waar ze het over hadden. Maar langzaamaan begint me iets te dagen, want nu heb ik een weegschaal en een app. En die weegschaal seint mijn totaalgewicht, het gewicht van mijn botten, vet-, spier- en vochtpercentage door aan mijn app. Daar kan ik zien dat de allereerste keer dat ik mij woog, midden op de dag, de teller op 70 kilo stond. Sinds die tijd weeg ik mij 's ochtends in pyjama met bril op en schommel ik een paar ons boven en soms een paar ons onder de 69 kilo. Er schijnt nog geen beweging in te komen, waarom plaag ik mezelf toch zo ?
 

Kies

Vorig jaar brak de vulling van mijn kies, afspraak maken en naar de tandarts. Naar de tandarts gaan is niet mijn ding, ik heb toch lichtelijk een trauma overgehouden aan mijn allereerste tandarts. De melkkiezen, die er niet vanzelf uit wiebelden en er toch uit moesten trok hij zonder verdoving - een verdoving schijnt namelijk slecht te zijn voor tere kinderzieltjes. Wel kreeg ik altijd een klein rubber beestje als troost. Ik heb geen flauw idee waar die tandarts vroeger zat, het enige dat in kleur op mijn ziel gebrand is - is de zonnewijzer die bij hem op het gazon stond. Als ik ergens een zonnewijzer midden op een gazon zie staan krijg ik nog de rillingen.

Wit
De tandarts dacht het zo te fiksen, maar er kwam toch een verdoving aan te pas. Daarna vind ik alles wel uit te houden, ik lig netjes stil - probeer mijn handen te ontspannen (lukt niet) en wiebel met mijn voeten. Als ik uit de stoel kom zegt de tandarts dat sommige mensen last van die witte vullingen hebben, vol bravoure roep ik dat ik nooit ergens last van heb. En zo beginnen maanden van ongemak, ik kan rechts niet kauwen - als er rechts iets tussen de kiezen komt lijkt het wel of de hele kies indeukt. Poetsen is een kunststuk, want zodra ik de kies aanraak hang ik haast aan het plafond.

Half
Ieder half jaar kom ik bij de tandarts, zolang er niets aan de hand is zie ik alleen de mondhygiëniste en daar geef ik de voorkeur aan. Ze zag niets aan de kies en stelde voor de kies een coating te geven dan zou hij minder pijngevoelig zijn. Die coating werkte best aardig, maar alleen tegen de gevoeligheid en helaas maar anderhalve maand. Ik heb het daarna nog twee maanden weten uit te stellen. En daar lag ik dus weer, deze keer kreeg ik een doekje tegen de traantjes omdat die foto's altijd zo naar in je gehemelte snijden. Het oordeel, de kies en de wortelkanalen zagen er nog goed uit.

Vier
De tandarts vertelt me dat deze kiezen 6 jaar ouder zijn dan de andere kiezen en dat van mijn vier oudste kiezen er al drie een wortelkanaalbehandeling hebben gehad. Hij zegt we kunnen wachten tot de klachten verergeren of we kunnen deze kies ook doen - deze kies is waarschijnlijk gewoon aan de beurt. Na weer een maand wachten lig ik wederom op de stoel, deze keer bij de vrouwelijke tandarts van de praktijk. Ze verdooft me en begint met boren, nadat ik zwaai verdooft ze me nog iets beter. Ze vertelt ondertussen wat ze doet, ze laat me haar martelwerktuigen zien en ik denk "wil ik dat weten".

Aardbeien
Op een bepaald moment komt het rubber flapje in beeld, zo'n grijs rubber flapje dat na al die jaren nog steeds niet naar aardbeien smaakt. Tijdens het spoelen mag je de ogen wel dicht doen, pah alsof ik de rest van de tijd de ogen open heb - nee af en toe heel even spieken vind ik meer dan zat. Op een bepaald moment is het weer tijd voor een foto, die ik zelf vast mag houden. Nadat ze de foto bestudeerd heeft gaat ze nog even door met hakken, maar al snel daarna vult ze de kanalen met een antibacterieel goedje en krijg ik een tijdelijke vulling. Want alhoewel er op de foto's nog niets te zien was, was het toch niet goed en ze kon de kanalen niet droog krijgen. Zo ga ik met dikke lip, dikke tong en een nieuwe afspraak naar huis.

Pijn
Thuisgekomen drink ik heel voorzichtig thee, zo dat het er niet uitdruipt. Wat een dag later het meeste pijn doet ? De plekken op mijn lip waar ik op heb gebeten tijdens het eten, toen de verdoving mijn coördinatie nog in de weg zat. Verder voelt alles al 100 keer beter dan het was, nu al. En wat over een maand het meeste pijn doet, tsja dat zal de portemonnee zijn. Maar als ik mag kiezen heb ik liever kortstondige pijn in de portemonnee dan langdurige kiespijn.
 

De jas

Ik kijk na het eten met een schuin oog naar de buitenthermometer, plus nul komma twee. Na de afwas min nul komma zeven, zou het echt ? Zou het dan eindelijk zo ver zijn dan we onze driedaagse winter krijgen ?

Oranje
In de kledingkast hangt al drie misschien zelfs vier jaar een echte winterjas, een beetje langer, donzig zodat als je de jas aanhebt je eruitziet als een glimmend Michelin mannetje. De jas heb ik welgeteld anderhalve keer aangehad, een keertje passen in huis en draaien voor de spiegel. Een keer op een vriesavond toen we met de familie uit eten gingen, maar verder - ik kan het me niet heugen. Alle andere kleding die ik toen besteld heb, heb ik al tot op de draad versleten. Beste koning winter, lieve moeder natuur doe mij maar een paar weken echte vrieskou zodat ik in mijn oranje jas buiten kan huppelen.
 

Natuur

Ik maai gras, ik maai zoals ik altijd maai - redelijk onnavolgbaar en meestal maar 1 accu per dag. Ik maai kort langs de leiboompjes, ik heb de opvangbak vol en buk me voorover - zo kom ik oog in oog te staan met iets groots, iets levends, iets zoemends.

To Be
Ik ga rechtop staan en kijk nog eens. Het zit er nog steeds en het is behoorlijk groot, een soort levende vaas van zeker dertig centimeter hoog. Ik ga naar binnen en kijk of de imker waar wij honing halen in het telefoonboek staat, nee. Ik bel mijn schoonouders, niet thuis. Dan maar goegelen, de Nederlandse bijenhouders vereniging heeft een kaart en daar kun je een imker zoeken.

Gevlogen
Ik spreek de voicemail van de imker in, 's middags belt hij me terug en een kwartier later is hij bij me. Als we naar de zwerm toelopen knipper ik met de ogen, ik zie niets meer, nou ja hier en daar een achtergelaten bij - maar de zwerm is vertrokken. Volgens de imker is dat niet raar, de zwerm stuurt verkenners op pad en die zoeken een plek om te wonen. Zodra deze verkenners een geschikte plek gevonden hebben, verhuist de hele zwerm. De zwerm kan wel al een tijd in de tuin hebben gezeten, want het zoeken naar woonruimte kan wel een paar dagen duren. Maar je zult altijd zien, heb je net de imker gebeld om ze een kast van een huis aan te bieden zijn de bijen gevlogen.
 

Moestuin #96

Moestuin, rechte rijen, maar in een moestuin kan ook plek voor bloemen zijn. En natuurlijk zeggen ze altijd dat je de bloemen uit de rabarber moet halen want dat zou de kracht uit de plant halen. Nou onze rabarber tiert zo welig dat ik blij zou zijn als er wat kracht uitging.

Bloem
Dus ik laat de stengel omhoogschieten en bloeien, ragfijn wit en later worden het hele aparte zaden ovaal in de hoogte en 3-kantig naar opzij. Maar voordat het zaad rijp wordt hanteer ik wel de snoeischaar - stel je voor nog meer rabarber planten, waar moet ik die laten ?

Broeds

 

 

De "Rhodes Island" krielkip is weer broeds

ze krijst en roept

ga weg

la-me-met-rust.

 

Vliegongeluk

Ieder voorjaar gebeurt het wel een keer, je hoort een doffe bons en buiten ligt of een dode of een suffe vogel. Jouw ramen zijn te mooi schoon en glimmen als donkere diepten, maar vaker vliegen ze al ruziënd om elkaar heen tot 1 van beide stuntpiloten onzacht in aanraking komt met het harde glas.












Bruin
Ook al heeft de vogel een bruin petje toch is het waarschijnlijk een zwartkop, maar dan een vrouwtje. Eerst voorzichtig van het plaveisel geplukt, gesust en warm gehouden, daarna heb ik haar heel voorzichtig hoog in een struik gezet. Overduidelijk een vogel met hoofdpijn.

Het weer

Het weer is het weer is het weer, een waarheid als een koe. Het is dik in april en alles bloeit en dan heeft moeder natuur een slechte dag en probeert jouw kont eraf te vriezen. Als we de dag erna op pad gaan, zie ik uit mijn ooghoek dat de magnolia er raar uitziet. Wat is er met de magnolia aan de hand vraag ik. Hubby G kijkt me aan en zegt wat denk je ?

Koning
Nou ik dacht helemaal niets bijzonders, vandaar de vraag. Als ik later die dag rondloop wordt het me allemaal heel erg duidelijk - vorstschade en niet zo'n beetje ook. Niet alleen de magnolia, ook de walnotenboom en alle fruitbomen hebben schade - dit zal voor ons een mager fruitjaar worden.

Ochtend #20

Lente NSFW

 

 

Ik sta binnen en kijk naar buiten,

zo te zien

is de lente daadwerkelijk begonnen.

 

Ochtend #19

 

 

Nu het vroeger licht is,

ben ik niet vroeg genoeg meer op voor dit soort plaatjes.

Maar deze is nog wel het tonen waard.

Optrekkende grondmist,

een al lichtblauwe hemel

en van dat strijklicht

met

een rode gloed
 

Roze

Ze zeggen altijd cyclaampjes kun je beter in het groen kopen, zelf kocht ik ooit drie cyclaamknollen van drie verschillende soorten. Niet in het groen, maar gewoon uit het boekje - deze cyclamen staan al jaren onder de struiken in de tuin.

Donker
Maar het struikgewas werd ieder jaar dichter en zo werd het steeds donkerder. Dus met de moed der wanhoop hebben we twee soorten opgegraven en verplant. De derde soort was onzichtbaar, maar wie weet komt deze dit jaar nog boven. Nu staan de cyclaampjes in onze keukenhof en gelukkig, ze hebben het verplanten overleefd.

Mijn naam is . . .

Hup hup hup, heel relaxed en rustig hupt er iets door de tuin, het is wildkleurig en te groot om een konijn te zijn. Het heeft lepels van oren en zijn/haar naam is haas. Ik volg de haas binnen, ik loop van woonkamer naar keuken, van keuken naar achter. Ik pak de camera en druk die tegen het glas, opeens gaan de oren omhoog en wordt de houding alert. En terwijl hubby G de schuur uitkomt, neemt de haas het hazenpad.

Drie
Drie dagen lang zie ik de haas en jaag ik op hem/haar met de camera in de aanslag. Als we opeens oog in oog staan ben ik veel te traag, ik hoor het grind onder zijn poten wegspringen als hij weg spurt. Na drie dagen heb ik anderhalve foto van hem en zie ik hem niet meer. De natuur is dichtbij en ontglipt je soms.

De vooruitgang #1

Onze bomen stonden er nog allemaal, wat een opluchting. Maar het geraas en gedonder gaat maar door. Er wordt veel gezaagd en er wordt veel gehakseld. Ook de gemeente heeft bedacht dat ze nog niet helemaal klaar zijn en snoeit aan de andere kant van ons huis de opgeschoten bosschages onder de bomen vandaan.

Groen
Alles wordt gehakseld en zal dan als groene brandstof nog ergens dienst doen. Aan de overkant wordt alles verzameld en gesorteerd - alleen de hele dikke bomen gaan niet de hakselaar in. Je staat erbij, je kijkt ernaar. Je kunt je ogen nauwelijks geloven.

Ochtend #18

 

Donker grauw grijs sneeuw

Een nieuwe dag, zonopkomst

eerst purper dan blauw

  

Ochtend #17

 

Grijzigheid met zon erdoor.

 

Blokje om #16

Zondagochtend, hubby G is terug van het fietsen. Hij zet zijn bidon in de gootsteen en maakt zijn zakken leeg. Wat klopt er niet aan dit plaatje ?

Flessen
Dat bierdrinken en sportief fietsen niet samengaat ? Dat het nog een beetje vroeg is om nu al meer dan een halve liter bier op te hebben ? Dat het de bedoeling is dat je het bier opdrinkt voor je het flesje weggooit ? Het is maar goed dat er nog steeds statiegeld op flessen zit, hubby G wil fietsen, niet iedere 100 meter stoppen om een fles uit de berm te rapen.