Cor, kat 1e klasse

Op tien november 2007 arriveerde hij hier, uit het asiel, met grote ogen zocht hij een veilige plek onder het grote fornuis. Om van daaruit te groeien tot onze vaste kameraad, ongedierteverdelger 1e klas, fotobomber 1e klas, super snorder en schootwarmer in geval van ziekte of handwerkwoede. Gisteren op twintig mei viel voor hem het doek en hebben wij zijn poot vastgehouden terwijl hij afreisde naar de eeuwige jachtvelden.

Nooit meer samen zingen in de auto, nooit meer die staart zien als je thuiskomt, nooit meer een wedstrijdje brokjesvangen houden, nooit meer hem afdrogen als hij nat tot op de onderbroek thuis kwam na een nachtelijke strooptocht, nooit meer hem achterwaarts over de vensterbank zien bewegen zodat het personeel het raam voor hem kon openen, nooit meer samen in de tuin werken, honderdduizend dingen nooit meer.
 

Leerschool #6

Het huidige erfrecht in Nederland is momenteel dat de langstlevende erft en dat de kinderen hun erfdeel als een vordering in geld op de langstlevende krijgen. Een hele belangrijke reden voor deze wijziging is het feit dat de langstlevende ouder soms het eigen huis moest verkopen om in staat te zijn de kinderen hun erfdeel uit te betalen. Je hoort dus wel, dat kinderen vroeger tekenden om afstand te doen zodat vader of moeder een dak boven hun hoofd hielden. Stenen zijn ten slotte geen geld, zolang het jouw stenen zijn.

Dokken
Over de nalatenschap moet erfbelasting betaald worden zodra deze groter is dan de vrijstelling. Nou moet je al zeer vermogend zijn wil je boven de vrijstelling van een partner uitkomen, die grofweg iets van 6 ton is. Deze vrijstelling staat in geen verhouding tot de vrijstelling van kinderen, die maar iets van twintig ruggen is. Nou ja ok, er is wel een verhouding - de vrijstelling van een partner is 31,57 keer zo groot als die van een kind. Maar omdat de schoorsteen wel moet roken, moet er bij overlijden dus wel belasting betaald worden. Er moet belasting betaald worden alsof de erfdelen wel uitbetaald worden, dus als de kindsdelen groter dan de vrijstelling zijn moet de langstlevende die belasting betalen. Met twee kinderen en een afbetaald eigen huis met een WOZ waarde van anderhalve ton zit je daar al boven.

Kronkels
Je betaalt belasting over iets dat de kinderen op dat moment niet krijgen, als het huis in jouw erfdeel had gezeten is het maar de vraag of je boven de partner vrijstelling uitgekomen was. Daarnaast is het ook maar de vraag of de kinderen ooit hun deel krijgen. Ze kunnen zelf de pijp aan Maarten geven, de langstlevende kan het geld opmaken, het huis kan affikken, noem maar op - verzin maar iets.
Je kunt als kind wel een beroep doen op je legitieme portie, je halfje bruin volkoren, maar dit bestaat altijd uit geld en nooit uit goederen. Als 1 of meer kinderen dit doen, kan het altijd nog zo zijn dat de langstlevende het dak boven zijn hoofd moet verkopen. Oftewel dit is door de wetgever niet lekker afgedekt.
Het schilderij van tante Truus, dat al jaren op zolder stof ligt te verzamelen en waar jij als kind zo aan gehecht bent, blijft bij de langstlevende. Pas als de langstlevende van plan is te hertrouwen kunnen er spullen uit de nalatenschap opgeëist worden. Of later als de stiefouder overlijdt of ook weer hertrouwt, kun je het nog volgen ?

Vaag
Je kunt je kind niet 100% onterven, maar de langstlevende mag wel al het geld opmaken, hoe zit dat dan ? De kinderen krijgen een vordering op de langstlevende, maar dat geeft geen garanties dat er later nog iets is. Stel jij merkt niet dat hij of zij iedere week in het casino zit - iet wiet, geld kwiet. Als je het wel merkt of vermoedt, kun je de langstlevende onder curatele laten zetten, maar dan moet je langs de rechter. Dat lijkt me ook fijn voor de familieverhoudingen trouwens, #not.
Je ouders zijn op huwelijkse voorwaarden getrouwd, maar alle spullen blijven in vruchtgebruik bij de langstlevende ouder. Waarom eigenlijk ?  Waarom worden de spullen van de overledene, die uitgesloten zijn van gemeenschap van goederen, na het overlijden niet verdeeld ?

 

Leerschool #5

Testamenten ooit gemaakt worden ingehaald door de tijd. Als ik die reclamespotjes hoor over ga eens naar de notaris, want uw testament kan wel eens over zijn t.h.t. datum zijn - denk ik altijd - ja doei. De wetjes zijn weer veranderd en dat is een mooi moment om de burgers weer eens wat geld uit de zak te kloppen.

Knip
Oudere testamenten bevatten soms listigheidjes vooral op het punt van hoe voorkom ik dat de erfgenamen zich blauw betalen aan erfbelasting. Maar de belastingdienst was dat zat en heeft op een bepaald moment bepaalde constructies als "verboten" gekwalificeerd. Dus al heeft de notaris ooit iets leuks voor je bedacht, jammer maar helaas - de schoorsteen van BV Nederland moet wel roken. Vaak is dit een renteconstructie over het erfdeel, als dit boven een bepaald percentage komt wordt dit percentage door de belastingdienst geknot. Als je veel langer leeft dan je partner loopt dit bedrag behoorlijk op, het kan zelfs zo ver gaan dat de nalatenschap van de langstlevende daardoor "negatief" wordt. Als je dan met meer erfgenamen bent, wat moet je dan doen ? Als je goed met elkaar kunt doe je niet moeilijk en verdeel je wat er wel is. Als er hommeles is aanvaard je beneficiair en op die manier blijft er nog minder over, wat een gedoe.

Onderhoud
Dus ja, stel je hebt een testament en het is al wat ouder - haal je kop uit het zand en lees het eens door. Bedenk wat je eigenlijk zou willen en ga weer eens naar de notaris voor een onderhoudsbeurt aan je laatste wil. Denk maar zo, een auto moet ook eens in de zoveel tijd naar de garage.
 

Leerschool # 4

Mijn ouders waren echte hamsteraars en bewaarders, ze hebben de bon van hun eerste koelkast nog - beter gezegd, ze hebben diezelfde koelkast ook nog steeds in de garage staan. Voor de administratie van particulieren geldt geen wettelijke bewaartermijn, je bonnen, je dagafschriften, als jij het wilt gooi je het vandaag nog weg. Zakelijke administratie moet je zeker 7 en in sommige gevallen zelfs 10 jaar bewaren.

Schijf van vijf
Om niet onder te sneeuwen gooi ik zelf de boel altijd na vijf jaar weg, dat is een mooie periode en met het oog op de belasting een slimme periode. Stel jij bent een opgeruimd type en hebt lekker alles in de magische cilinder gegooid en jouw erfgenamen willen de administratie zien. Wat dan ? Denk je jammer dan ? Nee hoor, als je met de Belastingdienst belt kom je erachter dat je de aangiftes van de afgelopen tien jaar bij ze op kunt vragen. Nou had ik niet verwacht dat ze weggooierig zijn bij de belastingdienst, maar dat je het over zo'n lange periode op kunt vragen verbaasde mij wel. Ook bij banken kun je de afschriften van een x aantal jaren opvragen, dat verschilt per bank. Het aantal jaren en ook de kosten verschillen.
En zo kunnen de erfgenamen jouw uitgavenpatroon onder de loep leggen, hoe opgeruimd je ook was.
  

Leerschool #3

Als je een testament maakt en je wilt een executeur aanwijzen, denk dan heel goed na. Denk vooral goed na als er al verstoorde relaties binnen de familie zijn. Kijk, jij hebt uiteindelijk nergens last meer van, dood is dood, maar denk ook aan diegenen die achterblijven.

Sterren
Executeurs zijn net hotels, ze hebben tegenwoordig sterren. Met 1 ster regel je alleen de begrafenis of crematie. Met twee sterren staan de erfgenamen tijdelijk buiten spel, de executeur mag/moet de nalatenschap (volgens de regels) afhandelen. Drie sterren, dan heb je extra bevoegdheden, dit lijkt mij de optie die je moet kiezen als 1 van jouw kinderen ooit "toedeloe" geroepen heeft en ergens op een berg in Tibet zit. Of alleen in het geval dat je wilt dat de anderen hun deel krijgen en niet hoeven te wachten tot de verloren zoon of dochter gevonden is.

Hommeles
Als er al hommeles in de tent is, bedenk dan wie je het aan wilt doen om executeur te zijn. Want laten we wel wezen, de erfgenamen kunnen behoorlijk wat vragen van een executeur. Denk maar zo, 1 gek kan meer vragen dan tien wijzen kunnen beantwoorden. Als er onvrede, argwaan of jaloezie in de familie rondwaart, dan kan het zo maar gebeuren dat de executeur overstroomt wordt door een golf van eisen. Niet alleen inzicht in de huidige stand van zaken, maar ook over het verleden. Nou ben ik zelf nooit zo'n voorstander van geld naar een notaris dragen, maar in deze gevallen zou het toch mijn voorkeur hebben. Of in ieder geval een onpartijdige executeur, het hoeft natuurlijk niet per se een notaris te zijn.
 

Leerschool #2

Ik ben gewoon een leek, geen notaris of advocaat en ongetwijfeld zullen op enig moment de regeltjes weer veranderen en misschien heb ik het ook wel verkeerd begrepen. Dit is mijn Jip en Janneke van wat ik de laatste tijd en na het overlijden van mijn vader opstak. Waar waren we gebleven - o ja bij een halfje bruin volkoren. Het halfje bruin volkoren wordt ook wel de legitieme portie of het legitieme genoemd. De legitieme portie is de helft van wat je zou erven, dus als de langstlevende de pijp aan Maarten geeft en je bent met zijn tweeën, dan is dat een kwart (de helft van de helft).

Schenken
Bij leven kunnen ouders (met de warme hand) schenken. En je denkt misschien dat je als volwassene vrij bent om te kiezen wie je wat geeft en hoeveel. Fout gedacht. Nou ja fout gedacht, als je kinderen hebt en vooral als je het ene kind meer geeft dan het andere. Nou ja misschien niet fout, als je het ene kind meer geeft omdat hij of zij altijd voor je klaar staat. Maar dat is ook geen schenken, schenken is iets geven zonder dat er een tegenprestatie tegenover staat.

Ongelijkheid
Dan is er ook nog de ongelijkheid tussen familie en derden, dat vind ik ook zo'n moeilijk te begrijpen Nederlandse kronkel. Als je 5.000 euro aan de buurman geeft en dat is langer dan 5 jaar geleden dan is de buurman buut vrij. Als een van de kinderen ooit 5.000 euro gekregen heeft en de andere kinderen worden daardoor benadeeld in zijn of haar legitieme portie, dan moet er alsnog geld boven tafel komen. Wat is het verschil tussen een buurman en een kind ? De bloedband en een periode van 5 jaar.
   

Leerschool #1

Het leven is een harde leerschool en waarom ze je sommige dingen niet op school leren of in een aparte verplichte cursus Nederlands recht is mij een raadsel. Dan hoor je soms dat algemene kennis van het Nederlands wetboek verwacht wordt. Hoe dan ? Eens in de zoveel tijden veranderen al die wetten en het enige dat je thuis ooit geleerd hebt is dat je bij de T maar 1 koekje mag en niet twee.

Erven
Hoe vaak komt een gemiddelde Nederlander in aanraking met het erfrecht, kort samengevat is het antwoord - niet vaak. Maar iedereen kent verhalen over ruzies, procederen en met een beetje geluk kennen ze ook de verhalen over na afloop samen eten en samen herinneringen ophalen. Nou is mijn vader een aantal jaren geleden overleden en mijn broer en ik hebben geen ruzie gemaakt, wij hebben elkaar alleen wanhopig aangekeken. Maar over de bron van deze wanhoop, onze moeder, schrijf ik vaak genoeg.

Rechten
Je hebt rechten en plichten, er is ook erfrecht en sinds de laatste wijziging van het erfrecht is het standaard dat de langstlevende erft. Wat ook wijzigde is dat je kinderen kunt onterven, maar daar moet je dan een testament voor maken. Maar hoho, dat gaat zomaar niet - dit is echt weer op zijn Nederlands geregeld. Je kunt een kind wel onterven, maar dat betekent dat hij altijd nog aanspraak kan maken op de helft van wat hij of zij normaal gesproken gekregen had. In mijn ogen is dat niet onterven, dat klinkt in mijn oren als een halfje bruin volkoren bij de bakker.

Gedicteerd

We worden niet alleen gedicteerd door de tuin, maar de laatste paar weken ook door de omstandigheden. Een logee, om de dag op ziekenbezoek en dan komt het circus van condoleren en de uitvaart. Je hebt het allemaal niet in de hand, je bent een van de velen en je moet je schikken. We staan aan de zijlijn en ondersteunen voor zover dat mogelijk is.

Catering
Zo maakt hubby G. een grote pan soep, zodat zijn ouders bij ons kunnen eten. Zelf wil ik altijd brood eten bij de soep en ben op zoek naar wat haalbaar is. Hoe kun je broodjes maken, terwijl je zelf niet eens thuis bent ? Ik maak de broodjes en tijdens de laatste rijs gaan ze naar de kelder, daar is het koel en zo zullen ze niet tegen het plafond zitten als we weer thuis zijn. Bij thuiskomst gaan ze weer naar de keuken, als de oven op temperatuur  schuif ik ze erin. In de tussentijd komen mijn schoonouders binnen, verkleden zich, de tafel wordt gedekt. We eten, de soep is lekker, de broodjes goed gelukt. We hebben even rust.

Zand erover

 

Na een lang en vruchtbaar leven

heeft dit jaar de Groninger Kroon het leven gelaten

enkel restte nog de stam.

 

Hubby G heeft zijn testosteron op de overblijfselen botgevierd

de overgebleven kuil heeft hij opgevuld met aarde uit de kippenren

en hij heeft het gras

in zorgvuldig afgestoken plaggen

weer netjes teruggelegd

 

Zand erover

RIP

 

NL gaat op zwart

Nadat de renners van de tour de France over de meet geschoten waren werd de uitzending met een cryptische opmerking afgekapt. Nieuwsgierig ruziede ik met de laptop om de live uitzending op npo.nl erop te krijgen, vliegtuig gecrasht. Uit de lucht geschoten, de boys met hun toys hebben met 1 druk op de knop het leven van 298 mensen voortijdig beëindigd.
We zijn nu een dag verder, de vlaggen zijn half stok, de muziek op de radio is stemmig. Zelfs het weerbericht is niet vrolijk, terwijl het stralend weer is. Nou alleen nog die gekunsteld vrolijke radioreclames, die me vandaag nog meer dan anders irriteren, schrappen.
 

Moeders #28 - Summer in the city

Nog voordat ik eigenlijk op de snelweg zit vraag ik me af waar ik aan begin, ik heb zo absoluut geen zin in gezeur, maar ja. Ma heeft deze week al twee keer gebeld in een "mijn emmertje is overgelopen" bui en het enige wat je dan kunt doen is zeggen dat je komt. En als je zegt dat je langskomt, dan ga je ook, ik in ieder geval wel. 

Graf
Officieel is dit het "we gaan gordijnen" kijken bezoek, maar ik wil al een tijdje langs het graf van mijn vader en plaats mijn moeders gordijnen op de 2e plaats. Ze wurmt zich overal al op de voorgrond, als je 's nachts niet slapen kunt denk je aan wat haar allemaal overkomen kan. Of zij belt je of erger nog, je wordt gebeld dat ze verdwaald, gevallen of dronken thuisgebracht is.
Ik parkeer als een echte stadse half op de stoep en doe de alarmlichten aan. Als ik boven kom is ze wakker en vrolijk, maar niet aangekleed. Ik zeg: ik ga naar de begraafplaats, wil je mee ? Ja, ze wil mee en dan kan ze ook redelijk snel iets vinden om aan te trekken.
Bij het graf leen ik een bankje, want voor die paar keer per jaar dat we naar de begraafplaats gaan, ga ik geen bankje à 90 euro per jaar huren. Misschien moet ik er een keer een briefje op plakken, dan kan ik ze een bijdrage overmaken - een deelbankje als het ware. Of misschien moet ik de picknick plaid de volgende keer maar meenemen en een hijskraan om mijn moeder weer overeind te krijgen.

Gordijn
Eenmaal weer thuisgekomen eten we een boterham en lijkt het er niet meer op dat we nog gordijnen gaan kijken. Ik heb daar vrede mee, ik weet dat het to do-lijstje nooit helemaal leegkomt. Als ik er een opmerking over maak, springt ze op en wil alsnog gaan. Nou goed dan, schoenen aan en gaan. Ho ho, niet zo snel. Eerst bedenken wat je mee zal nemen, sleutels - check, dan je portemonnee pakken - check, dan er 10 keer inkijken of er iets inzit - een plastic zakje en 2 biljetten van 5 euro - check, uhm dat is zo kaal alleen een portemonnee, ik wijs behulpzaam op een tasje dat op een stoel ligt, toch kan ze het niet vinden, o daar - check, fornuis uit - mooi. En gingen we toen de deur uit ? Nee, want toen ging ze vertellen wat voor gordijnen ze nodig had en hoe lang ze moesten worden en voor waar de gordijnen waren. Hoogste tijd om in te grijpen, als je nog langer treuzelt dan ga ik naar huis en dan moeten de gordijnen maar een andere keer. En zo gingen we toch nog op weg ! 


Kiezen
Binnen een paar minuten vraagt ze al, waar gaan we heen ? Dat is een moeilijk te beantwoorden vraag, omdat ik alleen van horen zeggen heb waar we heengaan, nou ja een vaag antwoord is ook een antwoord. Maar ik vind een kraam, die aan de vage beschrijving van halverwege de markt, veel vitrage in de kraam en een winkel erachter voldoet. Als we eenmaal de stoffen aan het bekijken zijn, praat mijn moeder over vitrage terwijl ze eigenlijk dunne licht doorlatende overgordijnen nodig heeft. Daarna denkt ze dat ze valletjes nodig heeft, of ze ziet mooie valletjes - dat kan ook. En dat is dus de reden waarom je mee moet en dat is volgens mij ook waarom mijn vader geen zin in dit soort expedities had. Je bent niet alleen een wandelende portemonnee, je moet de boel ook in goede banen sturen, anders ga je op pad om een tv te kopen en kom je met een koelkast thuis. Dus je stuurt, maar uiteindelijk moet mijn moeder kiezen en kiezen is niet eenvoudig. Als het niet meer lijkt te lukken pakt de dame een andere baal stof en die is het geworden. Dun, crèmekleurig met een verticale streep erin - laten we die maar doen zegt mijn moeder.
 

Bank versus stoel #1

Ik ben zo blij dat ik een bank heb, als ik geen bank zou hebben was ik dit jaar al vaker van mijn stoel gevallen. Een voorbeeld, de meest recente dan maar.

Gemeente Amsterdam
Ik krijg een rekening van de gemeente Amsterdam, netjes met acceptgiro en die betaal ik. Twee weken later storten ze het geld terug, geen brief, geen reden, geen uitleg - nada, noppes, niets. Nou kun je je kop wel in het zand steken en ze hartelijk bedanken voor het geld, maar dat is allemaal uitstel van executie. En voordat ik gemerkt heb dat ze het geld teruggestort hebben zijn we al weer 10 dagen verder, dus stort ik het geld subiet voor de 2e keer. De dag erop bel ik met de toko, o ja dat is raar dat gaan we voor u uitzoeken en dan bellen we u terug. Stilte. Twee dagen later doe ik nog een poging. Ja dat is raar, een collega van mij is daar al mee bezig geweest, mag ik u terugbellen - dat mag. Ik word teruggebeld en ze gaan intern contact opnemen en het gaat helemaal goedkomen. Nou hoi, fijn, dank u vriendelijk. Ik krijg een zwik post thuis waaruit moet blijken dat alles goed is, zelf twijfel ik. Ik verwacht dat er een akte bij zit en die is er niet, daarom leg ik het nog even opzij ter herkauwing. Inmiddels zijn we 12 dagen verder en krijg ik een betaalherinnering, pardon? Ik heb meteen gekeken of ze het geld alweer teruggestort hadden, maar zo gek zijn ze blijkbaar ook niet. Maar ik ben ondertussen de draad wel kwijt.

Ieder nadeel heb . . .
Maar zoals die beroemde Amsterdammer al zei kan dit ook een voordeel zijn. Ik miste de akte toch al, dus ga ik proberen twee vliegen in 1 klap te slaan. Mijn ervaring is dat het in die toko op maandag een heksenketel is, dus ik schrijf het in de agenda voor dinsdag.

Hunebed

Mijn vader is nu al meer dan 9 maanden dood. De dame die de begrafenis begeleidde zei op het laatste moment, wil je zo'n bordje voor op het graf. Huh, is dan je reactie. Een bordje met zijn naam erop, dat staat er dan zolang er nog geen steen is. Alles gaat op de automatische piloot en je zegt "doe maar". Achteraf ben ik blij toe.

Er staat dan tijdelijk zo'n ieniemienie bordje op zo'n graf en dat ziet er raar uit, maar zonder was helemaal een kale boel geweest. Voor je zover bent dat je aan een grafsteen bestellen toe bent, ben je zo een maand of twee verder. Toen we er helemaal uit waren was het al eind november. De tijd vliegt ook when you are not having fun. En dan begint het wachten, omdat ik geen flauw idee had waar ik op moest rekenen bel ik eind februari met de hunebed bouwers. De steen was er nog niet, dat kon wel veertien weken duren. Veertien weken voelt als een eeuwigheid. En toen ik later begon te rekenen, kwam ik erachter dat we al twaalf weken achter de rug hadden. Er gloorde hoop.

Afgelopen week, weer zes weken verder, kroop de steen weer in mijn gedachten. Mijn gedachten waren duister. Toen de dame van de hunebedbouwers vanochtend belde was mijn reactie dus, je belt om te vertellen dat de steen er is maar niet de juiste maat heeft. Ze zag de humor er van in en pareerde met, ja of hij is gebroken. Maar niets was minder waar, de steen was heelhuids gearriveerd en ze hadden hem ook al geplaatst. Weer een kopzorg minder.