Crackers #4

We hebben een basisrecept, nu wordt het tijd om te experimenteren. Ik doe iets meer gist in het beslag en ik vermenigvuldig alle ingrediënten met anderhalf. Ik dacht als ik iets meer deeg maak, dan bak ik het in twee keer af in plaats van in 1 keer en worden de crackers dunner.

Praktijk
De theorie is leuk, maar de praktijk is weerbarstiger, uiteindelijk moet ik de crackers in drie keer bakken omdat ze niet op twee bakplaten passen. En het hele laat-in-de-oven-uitdampen van de crackers gaat zo de mist in. De crackers zijn wel ok, maar ik vind ze nog erg broodachtig, weinig knapperig. Note to self, volgende keer het gewone deeg maken en dan proberen het in twee keer te bakken. 

Goede voornemens

Een goed voornemen bij de aanvang van het nieuwe jaar is niet iets dat bij mij past, wat moet ik mij dan voornemen ? Ik rook niet, ik zuip niet en ik geloof niet in het voornemen op 1 januari.

Kaal
Een goed voornemen is altijd goed, ik deed er 1 halverwege november en het kost me enorm veel moeite om me eraan te houden, maar ik doe mijn best. Toch vond ik het een beetje kaal zo zonder doelen het nieuwe jaar in. Dat en ik had op de radio iets gehoord over een tv-programma waar ze dagcrème testen. Met wat moeite kwam ik erachter dat het programma "de rekenkamer" heette en ik bekeek het. Die twee dingen maakten dat ik tegen hubby G zei, als we nou eens wat uitdagingen op papier zetten.

Winkel
Laten we dit jaar eens proberen dingen, die we normaal in de winkel kopen, zelf te maken. Laten we ons zelf eens uitdagen, de eerste uitdaging was verzinnen wat. Van sommige dingen roep ik meteen al onmogelijk of onzinnig of dat kopen we normaal al nooit. Er staan tot-nu-toe vijf dingen (deodorant, worst, crackers, likeur en crème) op de lijst en er is dus plek voor nog zes, zeven of acht dingen zodat we op elf (het gekkengetal), twaalf (maanden in een jaar) of dertien (speciaal getal) uitkomen.
 

Courgetteberg

Als ik de courgetteberg te lijf ga, eten we vaak courgette en maak ik zuur. Voor mij geen augurken meer, doe mij maar een paar lepels zelfgemaakt zuur. Nou zijn er een paar randvoorwaarden waar je voorraad aan voldoen moet, je moet zout, azijn, weckpotten en natuurlijk inmaakkruiden hebben.

Nood
Geheel zelfverzekerd grijp ik de doos met kruiden uit het aanrecht en pak het plastic zakje waar de inmaakkruiden in zitten. Ik heb dat in extra plastic zitten omdat het zo sterk ruikt, maar als ik de verpakking in handen heb voel ik dat er maar bar weinig in zit. De blog als boodschappenlijst, als note to yourself - help de inmaakkruiden zijn op.

Beginneling

Wat me gisteren overkwam is me lang niet meer gebeurd, mislukt avondeten op tafel ! Ik weet niet hoe het gekomen is, niet zelf nagedacht denk ik. Niet op je eigen ervaring als hoofdkokkin vertrouwen of er niet op terugvallen als het recept al te simpel lijkt.

Bodem
Het moest een hartige taart met witlof worden, het werd weliswaar eetbaar maar een nat geheel met halfgaar bladerdeeg. Geen prestatie om trots op te zijn. Ik gebruik nooit bladerdeeg voor een hartige taart, maar omdat het recept het voorschreef dacht ik vooruit. In het recept werd nergens gerept over het gebruik van een steunvulling, dus zonder er bij na te denken schoof ik het zo de oven in. In de warme oven ging het bladerdeeg een eigen leven leiden, het wilde liever alleen een bodem zijn. Ik redde wat er te redden viel en toen het uit de oven kwam leek het nog heel wat. Het was eetbaar, maar daar was alles mee gezegd.

Favoriet
Mijn favoriete deeg voor een hartige taart komt uit dit recept voor Franse tomatentaart. De enige benodigde voorbereiding voor het deeg is water in de koelkast zetten, zodat je echt koud water hebt. Dit deeg maak je, vorm je en de taart kan gevuld en al zo de oven in. Niet eerst een uur rusten in de koelkast, niet eerst in de oven bakken met een steunvulling. Ik moet er nu nog even niet aan denken, maar wie weet volgende week in de herkansing - hartige taart met witlof.
   

Flikkerlichten

Als je schrijft wil je gelezen worden, je wilt natuurlijk niet op je donkere zolderkamer bij kaarslicht weg zitten kwijnen. Zelf vroeg ik mij dat af, wil ik wel gelezen worden - ik moest vooral veel kwijt. Al die rond dwarrelende gedachten in mijn hoofd - die moesten eruit. Ik had al een kladblok vol frustratie, talloze mails naar mijn broer en een vriendin en nog bleef het dwarrelen. De vraag to blog or not to blog kwam op en het werd to blog. En ja, ik wilde gelezen worden, dus wat doe je dan - de knop ging om, ik plaatste mijn blogadres in de handtekening van mijn forumzelf. En je mailt eens deze of gene een link van een posting en goh - je ziet lezers en goh - minder fijn een pissige reactie. Maar niet zeuren, je wordt gelezen en nog belangrijker bij mij werkt het bloggen goed tegen de troep in mijn hoofd.

Kassa
Als beginner maak je met blogger een blog en zie je al die rare opties, goh een kopje "inkomsten". Als beginnende blogger kun je daar helemaal niets mee, je kunt er alleen maar verlekkerd naar kijken. Zou dat nou echt wat zijn, je frustraties botvieren op het toetsenbord en dan tegelijkertijd slapende rijk worden ? Ik zie Dagobert Duck in zijn pakhuis zwemmen. Maar in het begin kon het niet en nu ik er ondertussen over nagedacht heb wil ik het niet. Kijk ik ben een fervent surfer en ik erger me soms groen en geel aan de advertenties. Sommigen zitten in de weg, dan wordt je weer weken doodgegooid met wat je net aangeschaft hebt en momenteel vind ik overal Jort Kelder op mijn pad. Ja Jort, die pakken staan jou goed.

Rust
Nee in mijn privé blogje wil ik rust, ik wil geen flikkerende velden of Jort of god mag weten wie. Nee zelfs geen reclame van een wolwinkel, mij blieft rust aan de kop. Maar ondertussen denk je er toch over na, schrijven en geld verdienen, wat een mooie combinatie. Geen files, thuis achter je toetsenbordje, kopje koffie erbij  en af en toe een blokje om voor inspiratie. Ach, een mens moet iets te dromen hebben.
 

Een goed begin . . .

Hubby G komt thuis en meldt vanaf de achterdeur dat hij denkt dat hij een hersenschudding heeft. In eerste instantie denk ik dat hij een grapje maakt - maar ik ga voor de zekerheid even kijken. Hij is al druk bezig om zich uit zijn fietskleren te bevrijden en probeert de badcel te bereiken.

Gehavend

De rechterkant van zijn gezicht is een bloederig geheel, de huisvrouw in mij gooit zijn bebloede kleren meteen in koud water. Ik hoor het verhaal aan, voorwiel weggegleden en toen het fietspad van dichtbij bekeken, daarna via de kortste weg naar huis gefietst. Hij vraagt of hij thuis is of het geen droom is. Ik zie schaafwonden en aan de hoeveelheid bloed te zien heeft hij ook ergens een jaap in zijn gezicht. Het is mij duidelijk, ik ga de huisartsenpraktijk bellen.
 

Patat

Bij de huisarts wordt hij door de assistente nader bekeken, de jaap boven zijn oog moet door de dokter gehecht worden. Een van de huisartsen kwijt zich van die taak, en maakt de schaafwonden voorzichtig schoon. Het advies is rustig aan doen, koelen en bij heftig braken weer contact opnemen. Thuisgekomen zoek ik in de vriezer naar iets geschikts om de wond mee te koelen, het beste dat ik vinden kan is een aangebroken zak patat. Note to self: de EHBO kit uitbreiden met een zak diepvries doperwten.

 

Note to self #1

Campingmuis
De muis, die dit jaar onze tent bezocht was een lekkerbek. Alles werd even geprobeerd, de zak met broodjes, de crackers, de peren, het pak hagelslag. Maar muizie had de meeste waardering voor die lekkere reep chocolade, yum.


Note to self
Volgende keer een afsluitbare plastic doos meenemen voor het vakantievoer.

Moestuin #1

Ik raak helemaal in de war, in het begin dacht ik dat het handig zou zijn als het weeknummer achter het # zou staan. In de praktijk vind ik het maar zozo. Wat doe je dan, doorvaren of het roer om ? Het roer maar omgooien en dan maar zien waar het schip strandt. Als de kliffen naderbij komen, kun je alsnog een tweede keer van koers veranderen, niet dan ? Dus deze heet 1, want die had ik nog niet.

Voor en na
Voor de vakantie zagen de tomaten er top uit, het leek dit jaar echt iets te worden. Maar helaas, na een week met bijna volcontinu regen, zijn de vleestomaten verloren. We hebben er nog wel wat kunnen redden, maar het blijft jammer. We hebben nu eenmaal geen kas, maar in een kas heb je vast weer andere problemen.
We hebben nog steeds boontjes, courgettes, paprika's die maar niet rood willen worden en inderdaad druiven.
De blauwe druiven zijn lekker, maar een beetje klein, dus volgend jaar ga ik mijn best doen om te krenten. Dat zal wel een heel gedoe worden als je weet hoe klein die druiven in het begin altijd zijn.