Veertien emmers #2

Na de eerste zeven emmers had ik 1 emmer met vulling, 1 emmer met een rode warboel en vijf lege emmers met zes deksels. Na dit beschreven te hebben verzamelde ik moed en ging de overige zeven emmers te lijf.

Oogst
Nog 1 emmer met vulling, waar ik zonder de deksel er helemaal af te halen een stuk zeep in schoof, die kan samen met zijn vriendje de vulling bewaken. Vijf emmers met wol, die ik sorteerde en in de bakken stopte. En wat zat er in die laatste emmer ??? Inderdaad in die laatste emmer zat dat wat op het etiket stond - deksels. Deksels uit mijn jeugd, deksels van de Hero met plaatjes erop. 'T is goed, 't is van hero - poeh nou, deksels. 
 

Fiets

Ik jokte een beetje tegen mijn broer, ik ging niet acuut op vakantie - ik ging naar de fietsenmaker. Mijn fiets is 22 jaar oud en ik vond het fietsen steeds moeilijker worden of dat de leeftijd is, mijn slechte humeur of een andere reden heeft ik weet het niet. Iedereen scheurt op elektrieke fietsen door het dorp, ik zag dat ook wel zitten.

Proef
Bij de fietsenmaker aangekomen was ik gelukkig afgekoeld van het pas gevoerde telefoongesprek. Ik zeg: ik wil een nieuwe fiets, elektrisch en ik heb me niet voorbereid, ingelezen of half internet bekeken. Ik heb geen mening, geen voorkeur, ik ga er blanco in. De fietsenmaker heeft nooit veel woorden nodig, na de vraag nieuw of tweedehands begon hij fietsen buiten te zetten. Ga maar proberen. Dus ik fietste heen, teruggekomen hadden de fietsen zich vermenigvuldigd als waren het konijnen. Ik fietste weer heen. Ik selecteerde en schiftte, de "nee" fietsen gingen naar rechts, de "ja" fietsen naar links. 

Herhaling
Nadat ik dit een ongeteld aantal keer herhaald had en ik ook de speciale fiets getest had, als beste getest maar mij veel te lawaaiig, had ik twee fietsen over. Op beide heb ik toen een tweede keer gefietst, de ene fiets was mijn maat de ander net 1 maat te groot. Ik had het gevoel dat op de te grote fiets de afstand naar het stuur ook groter was, maar dat was alleen een gevoel. De afstand was bij beide gelijk, dat betekende voor mij dat ik dus wist welke fiets ik wilde. De fiets die goed voelde.

Keuze
De fietsenmaker complimenteerde mij met mijn keuze, deze fabrikant maakt hele goede fietsen. Ze hebben eigenlijk maar 1 nadeel, ze hebben een wachttijd van zeker vier weken. Nou, Ik heb al zo lang over een nieuwe fiets kopen gedacht, dan kunnen die vier weken er ook nog wel bij. Nadat hij het in het systeem nagekeken had werden de vier weken, vijf weken - maar ook dat maakte mij niet uit. De jaren vliegen voorbij, wat zijn nou in hemelsnaam vijf weken ?
 

Zoektocht #1

Na honderdduizend dozen vullen, sjouwen, verhuizen, veel uitzoekwerk begon het huis van mijn ouders er verkooprijp uit te zien. Mijn broer wil er niet wonen, zelf wil ik er niet wonen, niet aanhouden als pied-à-terre en nog minder wil ik het verhuren. Nee dank u wel, ik ben nu al zeven jaar druk geweest met heen en weer rijden, ik heb behoefte aan rust.

Markt
Toen de huizenmarkt inklapte gingen de makelaars bij bosjes op de fles, tegenwoordig lijkt het wel alsof er iedere dag een bosje bijkomt. Op de radio hoor je spotjes over hoe je goedkoop je huis kunt verkopen. Doe zelf je bezichtigingen, wij doen de rest - ja aan me hoela - ik heb genoeg van dat heen en weer gereis. Daarnaast heb ik helemaal geen behoefte om wildvreemde mensen rond te leiden #geenzinin. Dus op zoek naar een makelaar, veel makelaars werken nog op percentage basis - duur huis veel dokken en net zo veel werk als voor een goedkoop huis. Ik vind dat zelf een heel oneerlijk systeem dus ik zoek naar een makelaar, die voor een vaste prijs een bepaalde service biedt. Via een internet portaal kies ik een all-in pakket en krijg ik een makelaar toegewezen, afspraak gemaakt, broer en ik nemen een vrije dag en tuffen weer eens heen en later weer.

Leergeld
Het is best een heel fijn gesprek, het huis is interessant, we toeren langs de box en de garage en laten alles zien. Maar omdat we ook de twee silence-of-the-lambs garages nog hebben breng ik het gesprek op het kostenplaatje. Als die garages via hen verkocht worden, wat gaat dat dan kosten? De dame zegt stellig wij rekenen altijd 0,9%. Ik: we hebben toch een vaste prijs afgesproken, waarop de dame zegt oh dan geldt dat tarief. Er begint enige wrevel bij mij op te komen, want alhoewel we een all-in pakket gekozen hebben, werken zij met een bijzondere fotograaf dus dat komt al bij de prijs op. Maar op de vraag wat dat nou extra ging kosten, kreeg ik het antwoord dat ze dat op kantoor na moest kijken.

BTW
Later krijg je dus een mailtje, waarin de prijzen voor de garages apart gespecificeerd zijn ex BTW. Als ik het tarief van de fotograaf bekijk staat daar ook achter ex BTW, als ik ga rekenen, zie ik dat ik qua tarief richting hun "wij-rekenen-altijd" tarief van 0,9% ex BTW uitkom. Prijzen ex BTW mag je helemaal niet vermelden als je zaken met particulieren doet, er staat ook niet bij welk BTW tarief geldt. Ik begin langzaam boos te worden, ik tel tot 100 en schrijf een tegenvoorstel inclusief BTW. Ons tegenvoorstel wordt afgewezen, ze hadden toch best een heel schappelijk tarief geboden. In mijn ogen ziet het er uit als een lokkertje, alsof ik een hele voordelige vliegreis geboekt heb en dat ik dan op Schiphol sta en allemaal extra belastingen moet betalen én voor die tweede koffer. 

De wet van de remmende voorsprong

Niet dat ik een sjouwbare telefoon had, maar ik was best vroeg met een mobiele telefoon. Ik had net mijn eigen kleine toko opgestart en daar hoorde een mobiele telefoon bij. Ik had al jaren een semafoon en soms een ruil mobiele telefoon van de baas bij me gedragen. Een eigen mobiele telefoon, ik was de koning te rijk.

Nokia
Het toestel, ik heb het nog, kon zo mooi van kleur veranderen als je het iets heen en weer draaide in het licht. Het had een korte stevige antenne en ik kon er mee bellen en sms-en, in 1 woord geweldig. En terwijl collega's, vrienden en familie steeds weer andere toestellen hadden bleef ik mijn ouwe trouwe lang trouw. Daarna heb ik nog 1 ander toestel gehad, het toestel dat hier op mijn bureau ligt. Ik kan nog steeds bellen en sms-en, maar daar houdt het mee op. Of beter gezegd op 5 april houdt het daarmee op, want dan gaat mijn nieuwe abonnement in.

Rem
Iedereen, maar dan ook echt iedereen om mij heen, nou ja goed bijna iedereen, heeft ondertussen een telefoon met een 'streelpaneel'. En ik hoefde eigenlijk niet zo nodig, ik kan bellen (doe ik amper), ik kan gebeld worden (er zijn dagen dat het gebeurd), dus waarom ? Maar zo langzaamaan begin ik toch het idee te krijgen dat ik begin achter te lopen, af en toe zie ik dingen waarvan ik denk - hmm dat wil ik ook. Ik ga het de komende tijd beleven, mijn tweede inmiddels antieke Nokia gaat aan de wilgen. Mijn nieuwe toestel mét streelpaneel is gearriveerd en opgeladen. En nu ? Nu moet ik eerst honderdduizend instellingen instellen.
 

Groen

Wij zijn behoorlijk groen of we doen in ieder geval ons best. En nou was mijn permanent marker leeg en ik zwiepte hem al richting vuilnisbak, maar iets hield me tegen. Waarom staat er op een permanent marker dat ze hervulbaar zijn . . . en waarmee vul je ze dan ?

Kantoorboekhandel
Op internet stikt het van de digitale kantoorboekhandelaren en daar zag ik dus ook T25 navul inkt, die inkt is dan wel weer veel duurder dan 1 nieuwe marker. Maar ja als je groen wilt zijn moet je af een toe een gok wagen. Dus ik heb groot ingeslagen.

Hoe 
Toen kwam dus de grote uitdaging, hoe vul je zo'n permanent marker. Nergens staat dat goed beschreven op zo'n moment ga ik naar hubby G met mijn stift en mijn flesje inkt. En dan blijkt het allemaal heel eenvoudig, je schroeft gewoon het bovenste plastic deel met de stift en dop eraf en dan druppel je de inkt in het onderste deel. Hoeveel druppels staat nog steeds nergens beschreven, maar ik ben met dertig begonnen en heb dat later opgeschroefd naar zestig. Nu vind ik dus af en toe een marker op mijn toetsenbord of ik misschien even zo goed wil zijn om de marker bij te tanken. 
 

De voorloper van de Iphone

 

 

Ik vind dit wel een goede foto voor 1 april,

zou Steve als student

zo'n ding

op zijn kamer hebben gehad ?

 

Jeugd #0

Tijdens het eeuwige opruimen sta ik in de schuur en pak twee dozen met glaswerk uit. Het gros bestaat uit lompe bierglazen, foeilelijke moderne glazen en ander ongesorteerd alledaags glaswerk. Tot ik opeens terwijl het schuim er nog om heen zit overspoeld word door mijn jeugd.

Klein
Van die kleine glaasjes, waar ik als kind drinken in kreeg. De glazen zijn ouder dan ik ben, ik stuur de foto naar mijn broer. Het zouden glazen van een actie kunnen zijn mailt hij, ja leer ons onze ouders kennen. Ik opper Riedel. Als je zoekt op MP zie je dat dat een schot in de roos is.

Zondag #3

Kan het op een andere dag ook zondag, legopoetsdag zijn ? Ja. Het is deze keer echt maar een klein beetje samen met de verbindingsstukjes van de kattenmand.

Apart
Het zijn wel weer hele aparte stukken, een roze trap, palmboombladeren, een half mannetje, een meisje met een paardenstaart, hekjes, bogen, wat losse stukjes en een raam. Ik dacht dat ik zelf ook palmboombladeren heb, misschien kan ik dan twee palmbomen knutselen en daartussen een hangmat voor mezelf hangen. Met lego kun je alles maken, toch ?

Vooroorlogs

Ik was zelf nieuwsgierig geworden of de zeer geëerde dr. R. Meredith Belbin nog leefde, wikipedia leverde alleen een geboortejaar op. Mijn moeders huisarts zegt altijd, de mensen uit die tijd zijn van vooroorlogse kwaliteit. En er stond dus geen sterfdatum bij, dus hij leeft nog.

Doorgaan

Het nieuwe jaar is begonnen en ook ik heb mijn voornemens, niet zo zeer als goede voornemens maar gewone. Gewoon het besluit om iedere twee weken naar mijn moeder te gaan en iedere vier weken als mijn broer tussendoor gaat. Het leergeld van vorig jaar is toch dat jongens en meisjes verschillend zijn. Ik trek zonder pardon het beddengoed van mijn moeders bed en druk het in de wasautomaat, mijn broer niet. Mijn moeders houding en het eeuwige drammen dat ze nog alles zelf doet helpt daar niet bij. Ik heb gewoon mijn lijstje en zeg tegen haar, dit staat op mijn lijstje. En dan zegt ze -  kijk jij dan zelf maar even of het nodig is.

Tactiek
Het eerste bezoek heb ik dus al achter de rug, ze was op en liep in haar ondergoed door de keet. Deze keer heb ik een iets andere tactiek toegepast, want ze kan alles zelf nog. Ik heb haar maar minimaal geholpen met aankleden en haar gewoon haar gang laten gaan. Terwijl ik mijn lijstje afvinkte, de vuilnisbak, de druk van de cv controleren, meterstanden opnemen, boodschappen op de juiste plek opbergen, wc-papier aanvullen, nieuwe kalender ophangen en de wc poetsen. Moet je niet wat drinken vroeg ze aan me, moet jij niet wat aantrekken was mijn weerwoord. Zo hobbelden we gemoedelijk langs elkaar heen in huis.

Wissel
Nadat ik de meeste dingen klaar had moedigde ik haar aan wat te gaan eten - ook dat lukte prima. De vrede duurde voort tot we in ruststand allebei iets aan het eten waren, toen werden de gifpijlen afgevuurd - grieven uit een ver verleden, die in haar hoofd nog levendig zijn. Dat ik met de buren praatte, had ik dan niet door dat ik uitgehoord werd ? Ik heb moeite me in de plooi te houden, je moest eens weten met wie ik tegenwoordig allemaal praat, denk ik bij mezelf. Zelf heb ik geen flauw idee over welke buur mijn moeder het heeft en al helemaal niet waar het gesprek over ging. Erger nog mijn moeder kan niet eens weten waar het gesprek over ging, dat is allemaal giswerk en het idee fixe dat de wereld om haar alleen draait. Met veel moeite lukt het me om de barrage van gifpijlen in te dammen.

Orde
Over tot de orde van de dag lijkt het best te werken en zo bekijken we samen de inhoud van de koelkast. Een ondefinieerbaar restje, ze proeft er iets van en daarna mag het weg. Ik laat haar het brood en de kaas naar de koelkast brengen en ondertussen dump ik een doos eieren, ik wist niet dat eieren konden schimmelen. De kaas en het brood arriveren. We bekijken de andere eieren, deze eieren zijn drie maanden oud hou ik haar voor, de eieren mogen bij Gods gratie weg. Ze worden gevolgd door een blauw uitgeslagen stuk worst dat na nadere inspectie weg mag. Ik kijk wat ze nog heeft, allerlei sauzen in knijpfles en nog een assortiment sauzen in tube, boter, kaas, brood, een aangebroken pak pannenkoekenmix, margarine, gelukkig maar twee worsten en nog een maand minder oude eieren. Geen jam, melk en ook niets te drinken, dat is voor op het lijstje, het lijstje voor de volgende keer.
 

Love actually

We hebben een vrije dag benut om aan onze honderd klusjes te werken en we sluiten de dag af met een filmpje. Ik mag kiezen en kies de enorm lange film "Love actually". De film waar hubby G van te voren al van zei, voor mij hoeft dat niet.

Kerst
De film heeft een enorme sterrencast en zo hebben ze vast veel mensen de bios ingelokt. Het verhaal speelt in de aanloop naar kerst toe, maar dat kun je amper merken, je verwacht de standaard kerst thema's - maar ik heb ze niet gezien. Geen Scrooge hooguit een mini-Scrooge in de vorm van Billy, geen grote gebaren - het is als seks sells, waarin het woord seks vervangen is door Kerstmis. Het is een enorme draak van een film, allerlei verhaallijnen lopen door elkaar en ondanks dat ze behoorlijk in de film gesneden hebben duurt de film 130 minuten. 130 minuten waar leuke verhalen doorsneden worden door totaal oninteressante. Als je veel dingen tegelijk doet, doe je ze nooit allemaal goed - als ze de helft van de lijntjes er totaal uitgeknipt hadden, dan was de film een stuk beter uit de verf gekomen.

Nominaties
Zou het een slecht filmjaar geweest zijn ? Want de film heeft twee golden globe nominaties ontvangen, voor beste komedie & beste script. Het is een lange film, er zitten platte stukken in en vooroordelen worden tenenkrommend tot iets komisch verheven. Van mij hadden ze de platte stukken en de vooroordelen er rustig uit mogen knippen, daar was de film niet slechter van geworden. Bepaalde verhaallijnen zijn zo goed, die hadden met gemak tot 1 film uitgewerkt kunnen worden. Hugh Grant als de Engelse Rutte, die als een blok valt voor de dame die de koffie & koekjes serveert. Colin Firth, die door vriendin en broer een oor aangenaaid krijgt en in zijn zelf opgezochte eenzaamheid vindt hij, wat hij misschien nog nooit had.

Alle
Het gevloek in deze film doet denken aan de openingsscene van "4 weddings and a funeral" en dat het script uit de pen van dezelfde schrijver komt is dus geen verrassing. Zelf vind ik de "blunt talk" van de gevallen pop ster met de foute kerstplaat leuk. Maar hoe kan het dat een film het stempel "alle leeftijden" krijgt, terwijl er zo gevloekt wordt en er een platte verhaallijn met verplichte bloot in voorkomt ? Het is mij een raadsel.
 
 

Nieuw

Het Nibud adviseert om een financiële buffer achter de hand te hebben voor als de apparaten binnen je huishouden omvallen. Aangezien alle grote apparaten binnenshuis bij ons ondertussen een jaar of vijftien oud zijn hebben we intussen een nette reserve. Soms denk ik wel eens zullen we gewoon een nieuwe koelkast kopen, maar onze huidige heeft al een A-label. En als ik bij mijn moeder de wasautomaat bediend heb, ben ik altijd weer blij met mijn huidige - nee ze zullen echt moeten instorten voor er iets nieuws komt. 

Verrassing
En wat gaat er dus stuk, naast de laatste tijd wat lampjes ? Niet het grote witgoed, niet de oven of kookplaat - nee dat ding dat ik minstens twee keer per dag bedien. De waterkoker en is die waterkoker al bejaard ? Nee, nog lange niet. Het begon met druppelen en inmiddels is hij volcontinu incontinent en weet je wat nou het erge is ? Omdat de vorige waterkoker dit probleem ook had heb ik vooraf een studie gemaakt en een heel ander type en merk waterkoker gekocht. En waarvoor ? Erger nog, ik vind deze waterkoker lang zo fijn niet als zijn voorganger - ja die lampjes zijn kinky, maar daar houdt het mee op.

Postbode
Nu deze waterkoker nog korter meeging dan zijn voorganger, heb ik gewoon weer een iets nieuwere versie van zijn voorganger besteld. Ik heb de bon opgezocht, het ding heeft de twee jaar net niet volgemaakt. Aanschafprijs € 34,99, delen door 2 (jaar) * 365 * 2 (gemiddeld aantal keer water koken per dag) 1460 = 2,4 cent per keer. Het ding heeft me dus vijf cent per dag gekost, nou valt daar dus overheen te komen - maar er gaat wel weer een stuk elektronica naar de afvalbult en dat staat me tegen. Terwijl ik op de deurmat ga liggen wachten op de postbode, klop ik even af dat de rest van de apparatuur het nog steeds doet.
 

Lekker maken

Op het moment dat hubby G wil fietsen regent het, volgens hem is het moment voorbij. Zullen we dan naar de tuinder fietsen voor een komkommer, wat slaplantjes en wie weet een vrolijke noot ? Dat kon wel.

Kleur
Een komkommer is zo gevonden, een oranje paprika voor wat extra kleur, drie slaplantjes en wat helgele afrikaantjes. Ik loop de kas door en schiet her en der wat plaatjes. Op mijn moeders verjaardag had ik rode verbenas voor haar meegenomen. Ik maakte mijn broer en schoonzus lekker met verhalen over de kleurenpracht en het assortiment in de kassen van de plaatselijke tuinder. En zo vroeg hij al naar de openingstijden voor als hij straks weer hier is. Maar wat zeggen ze ook al weer ? Een foto zegt meer dan 1000 woorden.

Tom Poes

Bijna mijn kont eraf gevroren tijdens de barre en vroege tocht naar de winkel, want het was voor koffietijd. In de winkel haast wortel geschoten, maar toen had ik ze - vier, vroeger waren ze toch groter, van te voren bestelde S&P tompoezen. 


Kijk, de bakker heeft
Piet gevangen in gebak
Kop koffie erbij

Bokbier

Nee, ik maak geen reclame, moet ik dan juist meer merknamen roepen - hmm, dat klinkt juist als meer reclame. En eigenlijk is dit geen reclame maar een klacht. Een klaagzang. Een hele erge. Ik ben een voorstander van statiegeld, maar van mij mag het wel wat eenvoudiger. 

Statiegeld
Waarom betaal je overal en nergens statiegeld voor om vervolgens tot de ontdekking te komen dat je het nergens meer terugkrijgt ? In de garage van mijn ouders staan 5 Vrumona kratjes, met bij elkaar gescharrelde flesjes erin. Van dat terrassen- en sportkantinespul, maar het lukt me niet om die kratten ergens in te leveren.
Als ik bij mijn ouders was kreeg ik Duitse flessen toegeschoven, die ik dan weer inlever als ik over de grens ga einkaufen. En zo komt het spul rond. Zo kreeg ik ook een stuk of wat incourante kratten, hun statiegeld termijn was over de datum, zeg maar dag tegen je centen. Ik gebruik ze her en der in de tuin. Als zitje, als opstapje, als tafeltje en als bok, maar dat laatste schijnt aan het seizoen te liggen.

NL gaat op zwart

Nadat de renners van de tour de France over de meet geschoten waren werd de uitzending met een cryptische opmerking afgekapt. Nieuwsgierig ruziede ik met de laptop om de live uitzending op npo.nl erop te krijgen, vliegtuig gecrasht. Uit de lucht geschoten, de boys met hun toys hebben met 1 druk op de knop het leven van 298 mensen voortijdig beëindigd.
We zijn nu een dag verder, de vlaggen zijn half stok, de muziek op de radio is stemmig. Zelfs het weerbericht is niet vrolijk, terwijl het stralend weer is. Nou alleen nog die gekunsteld vrolijke radioreclames, die me vandaag nog meer dan anders irriteren, schrappen.
 

Graaiers aan de top

Voor ik zelf wat zou schrijven, moesten mijn gedachten even tot rust komen. En dan heb ik het over het artikel dat ik in de krant las over de woede van de 2e kamer over het hogere loon van de AAB top. De uitspraak "anders gaat het talent lopen" heb ik al zo vaak gehoord, net als "als je over de grenzen kijkt verdient de top ook zoveel". En zijn we eigenlijk zo veel beter af, daar waar die laatste uitspraak ons gebracht heeft ?

Machteloos
De kamer is beledigd en voelt zich machteloos en ik denk dan weten jullie ook eens hoe de gemiddelde burger zich voelt. De regering doet en als gemiddelde burger ben je gewoon een roepende in de woestijn. Trouwens hoe komt het dat er een politicus aan het roer bij AAB staat. Zelfs mijn vader noemde de politiek altijd al zakkenvullers en een elkaar-baantjes-toeschuivende kudde.

Top
Mijn idee is dat de politiek zich op de verkeerde manier met de topsalarissen bemoeit. Dat je grenzen stelt aan de salarissen van (semi)-overheidsinstellingen, dat snap ik. Maar een beursgenoteerd bedrijf moet zijn eigen broek ophouden en zoekt het maar uit. Als je zo'n bedrijf uit de goot houdt, gaan de overheidsregels gelden. Dus waarom krijgt de top eigenlijk van die giga salarissen ? Je kunt wel de aandeelhouders teleurstellen, maar niet het management ? Er was niemand die voor een Balkenende norm salaris bij AAB in de grootste stoel wilde gaan zitten ? Tss ts, waar moet het toch heen met deze wereld.

Goede
Door al het gegraai lijden de goeden onder de kwaden, waarom kan een goede medewerker niet eens een maandsalaris als bonus krijgen. Of beter gezegd, waarom kan hij/zij die niet krijgen op een manier dat er nog wat van overblijft ? Door het gegraai aan de top, dat is waarom. En weet je wat dat is ? Dat is niet goed.

Bedrijf
Het is een natuurlijk proces dat een bedrijf samen met de accountant bekijkt hoe de geldstromen het best verlopen, dat ze anticiperen op wetswijzigingen. Het is wij tegen zij. Wij, die het geld verdienen tegen zij, die het geld bij ons komen halen. Dat is simpelweg sport. Als je niet wilt dat een genationaliseerd en door jou uit de goot gered bedrijf zo te werk gaat, moet je zorgen dat je regelgeving op orde is. Als ze straks weer op de beurs zijn, moeten ze zich maar weer zien te redden en tot die tijd horen ze zich gedragen.
      

Vaderdag 2014