Rommelkonten

De logeerkamers zijn net als de schuur en het afdak, 1 grote wanorde sinds de grote verzameling van mijn ouders opgeruimd moest worden. Want zij verzamelden echt alles ook dingen, die normale mensen gewoon weggooien, zoals b.v. sinaasappel netjes. Nu het huis en de garages richting het punt leeg gaan, gaat het hier richting vol.

Marktplaats
Een van de logeerkamers is volgestouwd met kasten, daar staat hopelijk tijdelijk (alles is tijdelijk) de overgebleven administratie van mijn ouders in. Plus alle grote boeken, die ik verder nergens kwijt kan. Verder staan hier de dozen waar de marktplaats voorraad in staat, dit zijn doorschuif dozen. Ze worden voller, leger, ze gaan en ze komen weer. Ook dit houdt ooit eens op - hoop ik.

Handwerk
In de andere logeerkamer is een tornado van handwerkspullen doorheen getrokken. In een enorme vlaag van opruimwoede heb ik laatst een enorme hoeveelheid spullen gesorteerd en opgeruimd. En dan sta je in de schuur, doe je een doos open en weer komen er klosjes garen, knopen, naalden, spelden en kralen tevoorschijn. Hoe is het mogelijk ? Houdt het dan nooit op ? Houdt het pas op als ik denk "doewie" en alles in de kliko werp ? Dat zijn de momenten dat ik het even niet zie zitten, maar vandaag ging het wel weer. Het zonnetje scheen fijn naar binnen en ik heb er een uurtje staan rommelkonten.
 

Veertien emmers #5

Wat rest mij nog ? Een enorme toren met lege emmers in de schuur, twee emmers met vulling en een muur van gevulde doorzichtige bakken. Daarnaast heb ik nog 1 blauwe kluwen én de emmer met knopen.

Strategie
Opruimen is niet alleen van de lange adem, maar voor de knopen heb ik ook een strategie bedacht. Misschien niet de snelste, maar ik ben bang dat als ik aan 1 stuk de hele emmer knopen sorteer ik per ongeluk een overdosis knopen inneem. Dus ik schep met een margarinekuipje een hoeveelheid knopen uit de emmer, die hoeveelheid stort ik zodat ik een beter overzicht heb. De met stof overtrokken harde plastic knopen gaan in een aparte zak - aan dat soort knopen heb ik echt een hekel, zal wel een jeugdtrauma zijn.

Gevoel
De rest van de knopen sorteer ik dan, de knopen die ik mooi vind leg ik apart en ik probeer daar dan een werkzaam aantal van te vinden. Ook al heb je soms mooie eenlingen. De rest gaat om en om in een zak, de ene zak heet "on", de andere zak heet "even". Een van beide gaat naar M te A, die dol op knopen is en de andere gaat in de knutselbak voor logés. Naast mij staat een vuilnisbak, voor alle gebroken exemplaren en alle andere rare dingen, die je tussen de knopen vindt. Op doktersvoorschrift doe ik nu 5 margarinekuipjes per dag - kuur afmaken.
 

Veertien emmers #4

Na het leeghalen en bekijken van alle schuuremmers ben ik naar de hobbykamer afgereisd. Aldaar trof ik een 20-25 liter Ariel emmer aan, deze zit vol met konen en die heb ik daar gelaten, wel heb ik er twee restjes gemêleerde sokkenwol uitgepeuterd. Verder 1 witte emmer en 1 emmer met Zaanse mayonaise - wat denk je zouden mijn ouders regelmatige bezoekers van het frietkot zijn geweest ? Of slechts de afnemers der lege emmers . . .

Totaal
Ondertussen ben ik het overzicht wel zo'n beetje kwijt even rekenen, twintig "normale" emmers, 1 kleine en 2 hele grote emmers, de Ariel emmer niet meegerekend. Het zal dus niemand verbazen dat ik de nieuwe bakken al bijna allemaal vol heb . . . Nou valt er vast wat te verbeteren door nog beter te sorteren en door die twee kapotte te ruilen voor hele exemplaren. Of door simpelweg wat wol af te danken. Maar eerst heb ik nog 1 blauwe kluwen en 4 onuitgezochte emmers - dat komt nog voor het sorteren.

Veertien emmers #3

Na de eerste veertien emmers min of meer verwerkt te hebben, ik geef toe ik zit nog steeds een beetje met rood in de knoop, hebben we een tweede ronde schuur gedaan. Nog twee emmers Heinz fritessaus, 1 vijf liter emmer goudzeep (goedgekeurd door de vereniging van huisvrouwen), twee emmers fritessaus 25% van de Oliehoorn en twee grote emmers paradox universele crème voor de broodverbetering. Nou als dat geen paradox is weet ik het niet meer.

Gewoon
De oma van hubby G, zei altijd: begin er eerst maar eens aan. En dat is ook zo, je kunt wel zuchten en kreunen of de boel verdringen, maar dat helpt helemaal niets. Dus . . . heb ik de emmer rood ontward met wat jijtube filmpjes op de achtergrond. Daarna een kleine emmer met garen, 1 emmer met katoen dat ik al eens gewassen heb, 1 emmer met blauw garen waar ook kluwens bij zitten waar ik mijn wenkbrauwen bij frons - maar die ik toch niet weggooi, je bent genetisch belast of niet. Onderin de emmer, een blauwe kluwen zonder eind of begin. Zucht, die blauwe knoop parkeer ik even.

Meten
Nou is het probleem met de Oliehoorn emmers dat ik ongeveer weet wat er in zit, 1 zit vol met ritsen - hoeveel ritsen heb je nodig in 1 leven ? En de ander zit tot bovenaan vol met knopen, hoeveel knopen heb je nodig in 1 leven ? Dus kies is voor de moeilijk te openen paradox emmers, want daar zit al eerder uitgezocht garen in. Eens kijken of dat lukken wil zonder de nagels te breken. De eerste emmer zit bijna helemaal vol met katoen, hoeveel katoen heb je nodig in 1 leven - katoen is best veelzijdig maar dit is bijna allemaal wit, crème of ongebleekt. Maar wat zeur ik nou, katoen is een natuurlijke vezel en kun je makkelijk verven. Uhm emmer twee.

Getrouwd
Waarom ben je getrouwd ? Nou dat is handig als je weerbarstige emmers niet open kunt krijgen. Gelukkig zit er geen universele crème meer in de emmers, want hubby G opent de emmer terwijl deze ondersteboven staat . . . Katoen om te macrameeën, vissersgaren, echte wol, onherleidbare wol, meer van de gezochte gemêleerde sokkenwol en soedan wol zelfs in shocking pink om kussens te borduren of om een tapijtje mee te knopen. Laten we zeggen, handwerk-technisch zit ik geramd voor de rest van mijn leven.
 

Veertien emmers #1

De eerste oogst emmers met garen leverde veertien emmers op, nou weet ik dat er boven nog emmers staan. Ow, nu ik dat schrijf denk ik, zou daar die vermaledijde sokkenwol in zitten? Verder weet ik zeker dat er nog meer emmers in de schuur staan, ook van die hele grote emmers, dus het totaal zal nog stijgen. Maar gewapend met een rol vuilniszakken en mijn gloednieuwe doorzichtige bakken ben ik vol goede moed begonnen. Als ik nog bakken overhoud dan gaan ook de onhandige vuilnisbak type plastic bakken die op de logeerkamer staan met knutsel wol wieberen, onhandige rotdingen.

Sorteren
Wat me opviel toen ik de emmers open maakte is dat ze niet strak vol zitten, dat was een meevaller. Ook leverde emmer nummer drie al restjes gemêleerde sokkenwol op. Strategie, de bollen overpakken in een vuilniszak, katoen en sokkenwol apart houden. Daarna de lucht uit de zak duwen en met een bindertje dicht maken. De stand na dag 1 ? Er was 1 emmer met vulling, die zo vol zat dat ik uiteindelijk maar besloten heb dat vulling best in een emmer kon blijven. Wel heb ik er een stuk zeep bij geduwd en met vereende krachten hebben we de emmer weer dicht gekregen. Verder vijf lege emmers, zes (?) deksels en 1 emmer met rode wol die hopeloos in de knoop zit. Gewoon doorgaan.
 

Doorzicht

Als kat heeft Bonnie hondse trekjes, ze ligt tijdens het eten onder tafel. Een gevaarlijke plek om te liggen want wij hebben een klein vierkant tafeltje met plek voor twee en tweebeners hebben twee lange beweeglijke benen. Toen ze pas bij ons woonde zat ze daar en hield angstvallig stand, want ook al was ze moe - ze ging niet liggen. Daarom was het gehaakte poezenmandje van M erg welkom, sinds het mandje daar onder tafel staat gaat Bonnie rustig liggen. Wij eten, zij zit, poetst, ligt en slaapt onder tafel dicht bij haar tweebeners.

Zoek
Inmiddels woont Bonnie al twee jaar bij ons en is het gehaakte poezenmandje net zo harig als Bonnie zelf. Dus haak ik een nieuw min of meer gelijk mandje, bij de rand aangekomen ging ik van twee draden naar drie. Garen nummer drie was dun, gemêleerd en waarschijnlijk sokkenwol. Maar het was ook maar een klein bolletje en snel op, maar ik weet dat ik van dat garen meer restjes heb, maar waar ? De hele zolder afgezocht en in alle plastic bakken gekeken - onvindbaar. Ik troostte mij met een ander bolletje dun garen, herkomst en samenstelling onbekend.

Schuur
Nou weet ik dat in de schuur nog emmers wol van mijn moeder en oma staan en daar zou het heel goed in kunnen zitten. Maar dat zijn geen doorzichtige emmers, zelf ben ik een fan van de plastic opbergbakken van de Hema, alhoewel ik ook curver bakken heb. Ik ben vooral een fan omdat deze bakken al jaren en jaren in het assortiment zitten en ze qua maatvoering niet te gekke sprongen maken. En wat bleek nou, ze waren ook nog eens in de aanbieding, dus na wat wikken en wegen heb ik er een heel aantal besteld. Misschien wat te veel, maar ik had mezelf bedacht dat die bakken altijd van pas komen.

Thuis
De bakken werden in 1 giga pakket thuisbezorgd, toen ik de doos open maakte had ik wel een kleine teleurstelling te verwerken, de onderste twee waren tijdens het transport kapot geknapt. Nou daar gaat mijn weekendklusje voor een nat en stormachtig weekend dacht ik bij mezelf. Ik had natuurlijk meteen naar de HEMA kunnen gaan om ze te ruilen, maar dat kan ook volgende week wel als ik andere boodschappen doen moet. En met twee stuk bleven er altijd nog zeven grote en drie kleine hele bakken over.

Emmers
Nadat de bakken binnen waren meldde ik bij hubby G mijn voornemen om de emmers door te spitten en te herverdelen. Waar moeten die bakken staan vroeg hij, in huis was het antwoord. Zijn ogen lichtten op, want dat betekent dat hij in de schuur ruimte krijgt. Toen ik later in de schuur kwam had hij al een heel aantal emmers Heinz Fritessaus van 10 liter voor mij verzameld. De eerste oogst voor een regenachtig weekend, veertien emmers. Veertien emmers, wat het niet kunnen vinden van een restje sokkenwol al niet aan lawine kan veroorzaken. Veertien emmers.
 

Verzamelwoede #0

1 is niet genoeg, heus geloof me - meer is altijd beter. Ik vind in een la met handwerkspullen acht (8!) smyrnanaalden - ik kan dat ergens niet rijmen met het beeld dat ik van mijn ouders heb, het was niet zo dat thuis aangemoedigd werd om maar lukraak dingen te kopen. Maar blijkbaar zat er ergens ook een adder in hun gras, hebben is hebben en krijgen is de kunst.

Marktplaats
Zelf heb ik op marktplaats een stel smyrnanaalden gekocht, maar achteraf bezien was dat totaal niet nodig geweest. Ik had waarschijnlijk in 3-voud een verzoek tot uitlevering van 1 smyrnanaald bij het centraal magazijn in kunnen dienen.

Opruimen #0

Tijdens een van de opruimsessies trok mijn broer een vuilniszak onder de bank vandaan, hij wierp er een blik in en zei neem jij dat maar mee. Ik ben zwaar erfelijk belast dus maanden later ben ik op zoek naar die bewuste vuilniszak. Ah kijk daar is-tie, waarschijnlijk zijn er meer geweest, want dit is duidelijk de blauwgroene plank.

Straat
Waarschijnlijk door mijn ouders van straat geraapt, want zo gaat dat in de grote stad - gooi alles maar naar buiten. Of een morgenster ontfermt zich erover en anders komt de vuilnisman vanzelf een keer.

Onhoudbaar

Nadat de katten klaar waren en we nog een stuk of wat harten gehaakt hadden, was het tijd voor groter werk. Ze had de bollen geteld die ze van M gekregen had en vroeg zich af kan ik daar een tas van haken ? Nou dat lijkt mij wel, daarna moest goegel dus een tas voor haar zoeken. En dan kom je dus snel op de site van Drops uit.

UItdaging
Maar bij drops iets zoeken is zoeken naar de spreekwoordelijke speld in de hooiberg, maar gelukkig weet ze wat ze ongeveer wil maken. En daarna komt het, patronen van drops moet je altijd eerst honderd keer lezen. Maar ze is van start en onhoudbaar. Welteruste liefje, doe je straks het licht uit als je afgehaakt bent.
 

Kringloop #22

 


















Wat zijn de standaard vragen van de logé ? Wanneer is de bieb en wanneer is de kringwinkel open ? Voor de bieb moet ze altijd tot dinsdag wachten en o jee de kringloopwinkel past deze keer pas op vrijdag in het programma.

Score
Mijn score is een lelijke bloempot, een enorme mok en twee haaknaalden, die ik meteen weer aan de logé geef. Leuker is om te zien waar zij naar op jacht gaat en hoe er gewikt en gewogen wordt. Wel of niet, hoe duur, kan dit nog of juist niet ? Een gloednieuwe zwarte rugzak omdat die ze nu heeft "echt" niet meer kan, een lijmpistool omdat je daar leuk mee kunt knutselen en een bol heftig gekleurde bobbeltjes garen. Geweldig.
 

Stip en Haak

Als je nichtje komt logeren en je hebt zo'n vermoeden dat het op haken uitdraait, wat doe je dan ? Nou dan ben je voorbereid en laat je met een uitgestreken smoel Katje Kruimel van Stip en HAAK zien.

Cirkel
Na de eerste worsteling met de opzet is ze niet meer te houden - zelf haak ik simultaan mee, zodat ik weet wat de problemen zijn. Mijn problemen zijn typisch mijn soort van haakfouten, als in niet goed lezen - zo heeft mijn kat een hele korte staart omdat ik het aantal toeren niet juist lees #uithalen. Halverwege de week zijn de katten al klaar en wordt er al naarstig naar een nieuw project gezocht.

Jeugd #1

Opruimen, altijd maar opruimen, steeds vaker kom ik mijn eigen jeugd tegen. Terwijl mijn nichtje haakt zoek ik een tas met kleding uit, ze is behulpzaam in dat kan wel/niet voor oma. Dan hou ik een kleedje op, dat heb ik ooit zelf gemaakt, met aardappelstempels. Voor dit soort dingen heb ik een tactiek. Ik doe klikklak en dan kiep.

Antje

We hebben nog een paar kleine plekjes in de auto om wat mee te nemen ik kijk om me heen. Ik stunt met de grote huishoudtrap, klap hem uit en klim erop, helemaal boven uit de garage haal ik een paar doosjes. Doosjes met vrouw Antje erop, die kunnen nog wel mee.

Worstelen
Thuisgekomen worstelen we altijd in een paar avonden alle meegenomen spullen door. Er gaan spullen in de container, er gaan spullen naar de kringloop, er is oud papier en oud ijzer. Sorteren, beslissingen nemen, rouwen. De dozen van vrouw Antje kom ik redelijk door tot ik op een doos stuit die helemaal gevuld is met handwerkpakketten. Een wandtapijt, erg jaren 70 en borduurpakketten, kleine, grote en tafellakens en ik doe de doos weer dicht. Ik bel mijn schoonmoeder, mijn schoonmoeder belt haar schoonzus - niks. Mijn schoonmoeder overlegt met de buurvrouw, de buurvrouw zegt dan moet je mevrouw N eens bellen. Als mijn schoonmoeder langskomt vraagt ze of ik zelf wil bellen, nou nee.

Wel Fair
Later komt het verlossende woord en ik ga samen met mijn schoonmoeder naar het bejaardentehuis, dat gekoppeld is aan het verzorgingshuis waar mijn moeder woont. Ik heb de doos onder de arm, vrouw Antje wordt uitgepakt, alles wordt bekeken. Er worden al meteen spullen verdeeld, een van de tafellakens wordt uitgevouwen - er valt iemand voor. Er worden dozen met borduurzijde uit de voorraadkast gehaald. We krijgen koffie en praten met verschillende dames, daarna nemen we afscheid. Over een aantal maanden zullen de borduurpakketten af zijn en dan worden ze voor het rode kruis verkocht, zo komt het nog goed terecht.
 

Uit de oude doos

Soms lees ik een blog en dan staat er dat het patroon uit de oude doos komt, die oude doos is dan van 1993. Deze foto is uit een oudere doos en komt uit het "maandblad voor handwerken" van november 1950. Altijd maar weer dat opruimen, bij mijn ouders in de garage stuitten we op drie doosjes tijdschriften, ik gooide de tijdschriften met veel plezier de oud papier tas in.

Meuk
Mijn motto was, wat moet je met die oude meuk - totdat de kleuren plaatsmaakten voor zwart-wit toen ging bij mij de rem erop. Ik heb de oude meuk eerst bekeken en toen op MP verkocht, want als er 1 tijdschrift is waar ik geen warm gevoel bij krijg dan is dat de Ariadne. Dat dit "maandblad voor Handwerken" de voorloper daarvan is verandert daar niets aan.

Jumper
Mijn moeder noemde een truitje altijd een jumper, zoals het truitje op de foto ook een jumper genoemd wordt. Deze moest op de foto, stel ik krijg nog eens last van een breivirus, pofmouwen tot aan de ellebogen, beetje kort - maar wat een motief.

  

Polswarmers

De laatste tijd ben ik eigenlijk altijd maar druk, ik weet zelf niet waar ik precies druk mee ben. Wat ik wel weet is dat op de bank zitten en een moppie breien of haken een zeldzaamheid is. Maar na wat vallen en opstaan heb ik toch een klein project af.

Kantoorkou
Hubby G heeft het nooit koud op kantoor, maar de luchtverversing tocht hem altijd over de handen en die worden dan steenkoud. Zelfs de handen uit de mouwen steken en ze laten wapperen helpt niet. Ik heb dit patroon gebruikt, met wat aanpassingen. De duim heb ik 27 steken gemaakt, bij het daadwerkelijk breien van de duim heb ik 5 toeren steeds 2 steken geminderd. De wol die ik gebruikt heb is een restant sokkenwol, hubby G heeft dus nu sokken met bijpassende polswarmers . . .

Museum #1

M en haar vriendin O willen naar het museum in Bennekom, naar een tentoonstelling over breiwerken. Mij leek dat ook wel wat dus ik stelde voor om te chauffeuren, zeg maar wanneer je wilt. M had het al helemaal in haar hoofd zitten, een tussenstop in Ede bij de wolwinkel en dan door naar Bennekom. Ze had er even niet op gerekend dat ze een hielspoor zou krijgen en zich kruipend voort moest bewegen.

Februari
We rekken het zo lang mogelijk en gaan een paar dagen voor het einde van de tentoonstelling toch met een inmiddels redelijk herstelde M op weg. O, doe mij alle dagen een bezoek aan een wolwinkel, wat is dat toch een genot voor de ziel. Die kleuren, alhoewel die kleuren - in de wolwinkel kwam ik erachter dat Scheepjes heel ordinair Fenna garen uitbrengt onder een eigen naam. Dat heeft Scheepjes toch niet nodig denk je dan, je gaat toch niet iets dat eerst in de Wibra ligt later onder het Scheepjes merk uitbrengen ? Blijkbaar wel.

Goodies
Er zijn trouwens meer dingen om je over te verbazen, er is nu zelfstrepende sokkenwol van Regia waar je zonder te veel moeite twee identieke sokken mee kunt breien. Aan het begin en in het midden van de bol zit een stuk garen in een contrasterende kleur, als je precies na dat stuk begint met breien worden je sokken gelijk. Dan moet je natuurlijk wel gelijkmatig breien en goed tellen, dat tellen is iets waar het bij mij nogal eens aan schort. Daarnaast heeft de Pippi Langkous in mij het liefst altijd twee verschillende sokken. Ik ga me te buiten aan sokkenwol voor wel drie paar ongelijke sokken.

Museum
Het kijk- en luistermuseum in Bennekom is nog niet open als we daar aankomen, dus we hebben tijd om door Bennekom te slenteren op zoek naar een goed cafetaria. We bestellen en nemen plaats, een huiselijk cafetaria zo leuk - als O terug komt van het toilet is ze helemaal vrolijk. Het is zóó schoon en als je met je handen wappert krijg je een doekje om je handen mee af te drogen - ik ga ook maar eens polshoogte nemen. Daarna gaan we op zoek naar de hobbywinkel van Bennekom, we komen midden in een woonwijk uit en wat lacherig lopen we terug naar het centrum. Tsja dat heb je tegenwoordig, mensen beginnen vanuit huis een webwinkel en zo krijg je wat apart toeristenverkeer, die door jouw straat giechelen.

Open
Na deze extra excursie is het museum ondertussen wel open, ik val voor een schilderij van Fransje Smit in werkelijkheid is het groter. De tentoonstelling kan je in vijf minuten gezien hebben, er is onder andere breiwerk van clubgeluk. Daarna dompelen we ons onder in de rondleiding, nou ja meer het verhaal over en een demonstratie van de collectie mechanische muziekinstrumenten. Zodra de vrijwilliger het kermisorgel start weet iedereen in de wijde omtrek dat de rondleiding op zijn einde loopt. We taaien af richting de koffiekamer en doen nog een rondje museumwinkel en toiletten. Na een kort bezoek aan de banketbakker, die om de hoek zit, gaan we met al onze aanwinsten weer naar huis.
 

Kringloop #20

In een hoekje van de kringloopwinkel vond ik boeken over meubels en houtbewerking, ik heb ze niet allemaal mee naar huis genomen. Het zijn donkere, koude dagen en dan pak je zo'n boek en begint te lezen - heerlijk. Zou die zelfbedachte en zelfgemaakte kast in de keuken er ooit eens komen ?

Kerst uitsloverij

Het is kerst, je hebt niets beters te doen dan je in de keuken uit te sloven. Onze bijdrage aan het kerstmenu is soep en staat al klaar. Dus we hebben tijd om ons uit te sloven en bakken zoete broodjes. Chocolade broodjes en triangels met walnoten uit het eerste boek van Levine van Doorne.

Iets oud, iets nieuws

Uit de linnenkast van mijn moeder kwam een gehaakte kerstster netjes in een ronde ring bevestigd en een wat grotere ring. Ik dacht kringloop. Later heb ik me bedacht en nam beide ringen mee naar huis. De ster hing losjes in zijn frame en zou eigenlijk beter in de grote ring passen.

Sterk
Toen ik het los pulkte brak het zilverkleurige metaaldraad als je er maar iets te hard aan trok. Het opnieuw in een ring haken met hetzelfde garen was dus uitgesloten, dan maar iets anders, iets lossers. De ring omwonden met rood en blauw garen en dat vastgeknoopt met het restant zilvergaren. Daarna uit 1 van de vele bakken met knutselspullen een lint uitgekozen en nu hangt deze ster bij mijn moeder als kerstdromenvanger.   

Vest

Binnen op de bank, buiten in een tuinstoel, in het Alzheimer café, steeds maar haken. Zelfs op vakantie ging dit gedrocht mee. Het moet een vest met een sjaalkraag worden - nu viereneenhalve bol verder is het zo ver dat ik de zijnaden kan gaan sluiten. Eindelijk zien of het wat is, na wat voelt als een eeuwigheid haken.

Mouw
Als de zijnaden dicht zijn kan ik proberen er een mouw aan te passen. Of beter gezegd twee mouwen. Het wacht nu op die zeldzame momenten dat je tijd, rust in je lijf en goed licht hebt om te priegelen. Daarna zal ik het resterende garen moeten bekijken waar in het kleurverloop kan ik beginnen om twee min of meer gelijke mouwen te fabriceren.