Ochtend #5

Weer een nieuwe ochtend

ik ren naar buiten om de kleuren te vangen

net iets te laat

want ze vervagen al

 

Moestuin #77

Winter, er groeit weinig meer in de moestuin - wat er nog staat zijn de kolen en de groenten die in de grond de vrieskou overleven. Als alles hard bevroren is dan is het niet zo makkelijk om een prei, wortel of pastinaak te oogsten. Dus ik maak gebruik van de dooi en steek een bak met wortelen uit. Hard en ijskoud zijn ze, als ik ze schil zien ze er glazig uit - toch smaken ze wel, als ze dampend op je bord liggen.

Ochtend #4

De kersenboom

tekent donker af

tegen een nieuwe morgen

de stam verdwijnt

in de mist

 

Bekende onbekende ?

Los op het bureau van mijn vader zwerft een foto, de foto gaat mee in een van de "spul"-tassen. Als ik de foto tegenkom, denk ik weg, houden, weg, geen idee, wat moet ik er mee. Zelf denk ik dat het een
"onbekende" is, gewoon een gevonden foto, maar door de twijfel blijft de foto nog even. Achterop staat "Jan van Tante Fien", dat maakt mij niets wijzer - ik ken weinig Jannen en nog minder Fienen.

Tegenstelling
De foto intrigeert mij en krijgt hier nog een mooi plaatsje, bovenaan staat Koningstraat 60 en Jan is overduidelijk bij de Koninklijke Marine. Hij lijkt net onder moeders vleugels vandaan, een wit gezichtje en opgepoetst voor de foto. Quasi nonchalant een sigaretje in de mond en 1 hand in de broekzak. De andere hand rust op de leuning van een stoel, hand ? Het lijkt wel een kolenschop, de hand is ook gebruind terwijl Jan witjes is. Alsof ze het hoofd van Jan van tante Fien in de foto gemonteerd hebben.

 
  

Gugelhupf

Wil je uit je misère of gewoon de zinnen verzetten ? Bak dan iets, bij mij helpt dat meestal prima. Na pas de panettone van mijn schoonzus geproefd te hebben dacht ik dat wil ik ook. Meestal maak ik pandoro di Verona, nou als ik dat kan dacht ik . . . moet dat andere ook lukken. Ik heb voor beide geen speciale vorm, ik wijk gewoon uit naar de oude vertrouwde tulband. Ik heb dit recept gebruikt, met mijn eigen invulling voor de vruchtjes.

Hij was lekker, maar bovenin net niet helemaal gaar, dus de volgende keer laat ik hem vijf minuten langer in de oven. Zo'n brood kun je prima op een drukke dag maken of als je boodschappen moet doen. Terwijl het brood staat te rijzen doe ik met 1 oog op de klok tussendoor boodschappen, je gaat natuurlijk niet twee uur naast een rijzende deegklomp zitten wachten.
 

Hutkoffers

Ik jakker op een donderdag het halve land door om samen met mijn broer het huis van mijn moeder op te ruimen. Het besef begint langzaam te komen dat er opgeruimd moet worden. Ik heb een vreselijke hekel aan het werkwoord moeten. Ik hou meer van de uitspraak van Peter Sagan, die tijdens een interview zei "I don't must nothing in the life. Just die.". De waarheid in een notendop, maar toch niet helemaal correct. Iemand zal het huis van onze moeder ooit eens op moeten ruimen.

Frutsels
Deze dag hebben we geen plan, dus we geven aan waar we ons zelf het meest aan storen. Mijn broer opent met alle stofvangers, die voor de boeken staan - we mesten ze uit. Na de woonkamer herhalen we die actie in de slaapkamer. Ik geef aan vast te zitten met de handtassen, als we ze samen doorlopen blijkt het toch makkelijker dan ik gedacht had. En zo gaan we stapje voor stapje verder met een onderbreking voor een blokje om met frisse lucht, dat is geen luxe na een paar uur stofhappen. Het blokje om is ook nuttig, we verlaten het pand beladen met tassen - de tassen legen we bij de oud-papier container, de plastic container en de kledingcontainer en we komen dus lichter terug.

Dromen
Ik rij dezelfde avond na de files terug alhoewel ik her en der nog een staartje file mee pik. Het is surreëel, want alleen de kat is thuis als ik thuiskom - hubby G heeft herhalingslessen EHBO. Ik ga op de bank zitten en probeer me te ontspannen, ik brei tot ik de sleutel in het slot hoor. 's Nachts is het 1 grote warboel in mijn hoofd, wat me later verbaast is dat ik wel slaap. De volgende ochtend weet ik nog wat ik gedroomd heb, ik zag allemaal spulletjes uit mijn moeders huis. Al die spullen moesten gerangschikt worden, ze moesten allemaal een plekje krijgen in de juiste hutkoffer in mijn eigen bovenkamer.
 

Wanhoop

Iedere week ga ik naar het huis van mijn moeder, steevast door blijven gaan met opruimen. Omdat mijn ouders enorme hamsters waren lijkt er geen einde aan te komen. Nu mijn moeder opgenomen is heb je als voordeel dat je wel langer dan haar "halfuur" kunt opruimen.

Eindig
Maar ook nu is je tijd eindig, ik los dat op door een x aantal tassen zonder nadenken te vullen met "spul". Dit spul transporteer ik naar huis en daar sorteer ik het. En daar zit ik dan in mijn sorteercentrum, een vuilnisbak, een doos voor het oud papier, een tasje voor het plastic en verschillende bakjes zodat ik er enige orde in kan brengen. Telkens weer.

Groenten in de oven

Iets wat mij maar niet lukt is groenten in de oven precies goed krijgen. Gaar, knapperig, ik heb redelijk veel dingen geprobeerd - vaak kook ik de groenten voor, maar toch werd het nooit wat ik er van verwachtte. En het werd al nooit dat wat je in kookboeken ziet. Maar ik heb pastinaak uit de tuin en pastinaak leent zich voor . . . de oven.

Kookboek
Je hebt internet als kookboek en ik ontdekte dat de pastinaak een eigen pagina heeft, www.pastinaak.nl. Nou dan moet het lukken of niet dan ?

Ik heb dit recept als basis gebruikt, de langste tijden aangehouden en aardappelen en uien bij de pastinaak op de bakplaat gelegd. De dressing heb ik alleen op de pastinaken en uien gesmeerd en ik moet zeggen - heel goed gelukt. Voor herhaling vatbaar. 
 

Knipsel #1

Mijn ouders waren echte ouderwetse knipselaars, nu we opruimen kom je dozen en dozen vol knipsels tegen. Ordners met knipsels in hoesjes en in de kasten nette kamelen tot barstens toe vol met je-weet-niet-wat. Meestal snap ik het niet, maar heel soms wel.

Zwaar
Mijn moeder had een Necchi naaimachine, ze kon hem met moeite zelf op tafel krijgen. Hij had een vaste plek in de woonkamer waar hij in zijn koffer stond weg te kwijnen. Voordat hij gebruikt kon worden moest er iemand gecharterd worden om hem op tafel te krijgen óf ze deed het zelf met veel gesteun. De arm onder de arm en dan maar hijsen. Dat zo'n machine zwaar is zou je niet denken als je de advertentie hiernaast ziet.

Kiekeboe

De nieuwe aanwinst begint los te komen, ze is graag bij ons in de buurt. Ligt zonder mauwen tijdens het avondeten en de afwas te dutten onder tafel. Is enorm vocaal als het eten te lang op zich laat wachten en rent heen en weer om je te wijzen waar het bakje moet staan.

Schuilen
Ze jakkert als een kamikaze door de tuin, neemt een aanloop en springt met een paar grote sprongen zo twee meter de perenboom in. Als je haar kwijt bent zit ze in het houthok, lekker beschut, maar ook verstoppertje spelen is haar niet vreemd. Ik zit hier, zie je mij ?

Vogelvoer

Dit jaar waren er zo veel appels. ik wist niet meer wat ik er mee moest doen. Op een bepaald moment had ik alle emmers vol, daarna heb ik wat dozen gevuld en toen die vol waren heb ik het bijltje erbij neer gegooid.

Wintervoer
Wel heb ik steeds de slechten weggegooid, maar de laatste appels heb ik bij elkaar geharkt laten liggen. Nu het kouder wordt worden de appels interessant voor de merels. Ze ruziën er naar hartenlust om, daar is het nog niet te koud voor. Ik pik er wat appels tussenuit en die gooi ik op het gazon, zo kun je leuk vanuit de woonkamer de merels bekijken. Gezellig samen met de kat, die er met klapperende tanden naar staart - wel kijken niet aankomen.

Kwekerij

Als de ambtenaren eindelijk hun besluiten klaar hebben en er nog veel meer water door de Rijn is gestroomd krijgen we het pad langs onze tuin erbij. Niet omdat we het verdiend hebben, nee omdat de gemeente eerder lui dan moe is - als we dat pad alleen voor jullie moeten onderhouden blah blah
enzovoorts. Het is gewoon een kostenpost minder, niet dat ze er nu zo veel aandacht aan besteedden.

As
Als we dat pad erbij krijgen wil ik daar de tuin veranderen zegt hubby G. Nou mijn idee, alleen staat daar onze laatste marketons. Dus hebben we twee (!) jaar geleden pitten verzameld en geplant, de plantjes zijn mooi opgekomen en goed gegroeid. Ze staan langs de bessen, en kunnen daar niet blijven staan. Hubby G heeft daarom een stuk van de boomgaard omgespit en daar gaas omheen gezet tegen de konijntjes. Toen de miniwinter voorbij was en de grond weer dooi heeft hij ze verplaatst en gesnoeid. Wachten tot volgend jaar, wie weet misschien is er dan genoeg water door de Rijn gestroomd.

Ochtend #3

 

wat

een kleuren,

daar

is een bol sokkenwol niks bij.

 

Ochtend #2

 

's Ochtends

naar buiten rennen

om je kont er af te vriezen.

Naar buiten kijken en blind naar de camera grijpen,

muts op

slippers aan

en gaan.
 

Moestuin #76

Het begint tijd te worden voor boerenkool, de vorst is er over geweest - dat is duidelijk te zien.

Groei
Onze boerenkool en spruitjes groeien altijd als gekken, als ik daar aan denk denk ik altijd aan opa, die daar altijd zijn hoofd over schudde. Dit jaar heeft hubby G bij het verplanten van de koolplantjes alle spruitjes langs de rand gezet. Als ze dan straks weer groot zijn, dan kan ik ze aan het gaas vastmaken. Dat zijn van die waarheid-als-een-koe gedachten, er valt niets tegenin te brengen.

Ochtend #1

 

Misschien

moet ik er maar een serie

van maken.

 

Moet buiten rondrennen en foto's maken

Vandaag heb ik een verjaardag waar ik vroeg voor op pad ga, maar ik kan nog niet weg - nee echt niet. Ik moet en zal eerst buiten met de camera rondrennen, zo mooi. Op de foto het aspergeloof dat ondertussen geel is en wit berijpt.

Onderweg
Het is een hele mooie dag voor een lange autorit, onderweg kan ik geen foto's maken, maar ik blijf roepen kijk toch hoe mooi. Alle velden kaal met zo'n witte rijp laag eroverheen en later van die Brabantse dorpjes waar zo'n grote kerktoren bovenuit torent. Met van die huizen eromheen, alle daken wit, strak blauwe lucht en een oranje bal als zon. Oh, ik hoop toch zo op een echte winter.

Moestuin #75

Eerst zet ik de foto's klaar, later type ik er een stukje tekst bij of ik type een kaal stukje tekst zonder foto. Nu staan de foto's ondertussen al twee weken te wachten en vraagt hubby G hoe het met het schrijven gaat - nou niet zo best.

Prei
Kijk eens wat een beste jongens ik uit de moestuin gevorkt heb. Ik hou enorm van prei, zelfs gekookt, snotterig en wel. Prei is de enige ui, die het in onze moestuin van zaadje tot volwassen groente brengt. Alle andere uien weigeren hier te kiemen, dat omzeil ik door een bezoek aan het tuincentrum waar ik plantuien haal. Nu ik aan uien denk, denk ik opeens "knoflook" - moestuinlijk bericht aan hubby G: knoflook moet zo 9 à 10 december de grond in.

Zondag #4

Ik zit bij mijn moeder op de bank en sorteer een doos met plastic speelgoed. Lego apart om gepoetst te worden, soldaatjes mogen naar de kringloop, rare of slechte dingen vallen in de vuilnisbak. Hubby G loopt langs, gooi je dat weg ? Ja. Maar dat is een playmobil kratje, daar horen van die flesjes in - kijk van deze. Hij vist onooglijke groene plastic friemels uit de hoop en kijk, dit is een paard. Echt ?

Slim
Weet je wat, zeg ik, als jij deze doos dan eens verder bekijkt. Hij gaat op de bank zitten, ik ga wat anders doen en kom af en toe even langs om te helpen. Ik vraag me af, is het typisch jongensspeelgoed of zou er een generatiekloof tussen ons bestaan ?

Moestuin #74

 

Een mini wintertje, leuk, fijn, eindelijk boerenkool met worst. In de moestuin is niet veel meer voorhanden. De prei, wortels en pastinaken zijn onbereikbaar omdat de grond stijf bevroren is. Kiezen tussen boerenkool of spruitjes, dus ik pluk stijf bevroren spruitjes en als ik genoeg heb, ga ik snel weer naar binnen.