Ochtend #11

Triestheid troef

Het is buiten winter in optima forma, we stellen het bezoek aan ma met een paar dagen uit. Op zondag heen en op maandag terug, als we terug zijn ben ik helemaal tot op het bot versleten, afgemat, moe. 's Ochtends eerst een opruimronde, daarna spullen voor het asiel bij elkaar zoeken oogst: drie grote zakken vol met handdoeken, wat dekens en een mandje. Voor je het weet is de ochtend om en is het de hoogste tijd om op stap te gaan. Bij het verpleeghuis splitsen we, hubby G gaat naar het asiel en boodschappen doen en ik, ik ga naar binnen.

Warmte
Binnen tref ik mijn moeder aan, ze zit bij de verwarming geparkeerd te suffen - op tafel voor haar liggen druiven. In de huiskamer weer een nieuw gezicht, eentje voor wie de televisie aangezet wordt, na een kwartiertje is de interesse weggezakt en zit ze te dommelen. Ik voer mijn moeder de druiven, een voor een gaan ze naar binnen. Ik hou ze eerst in haar blikveld en leg ze dan op haar lippen, zij hapt ze naar binnen, kauwt en slikt - er zit weinig in, amper herkenning.

Lang
Ik ga tegenover mijn moeder zitten, want naast haar zit een ander oudje in een trippelstoel heen en weer te rollen. Haar ogen vallen dicht, ik stoot met mijn voeten tegen haar schoenen aan, haar ogen gaan langzaam weer open en weer dicht. Op de televisie wordt het journaal gevolgd door een uitzending waarin een man met geld-te-veel trots zijn man-cave zien. Ik kijk op de klok, thuis gaat de tijd me te snel, hier is alles slow-motion. 
 

Kringloop #20

In een hoekje van de kringloopwinkel vond ik boeken over meubels en houtbewerking, ik heb ze niet allemaal mee naar huis genomen. Het zijn donkere, koude dagen en dan pak je zo'n boek en begint te lezen - heerlijk. Zou die zelfbedachte en zelfgemaakte kast in de keuken er ooit eens komen ?

Ochtend #10

 

Naar buiten kijken

en

weer naar bed willen.

Trieste spruitjes in de moestuin,

ze staan daar

met gebogen hoofd en trotseren de kou.

 

Ochtend #9

Ochtend #8

Mokka, maar dan anders

Ik wil eigenlijk een mokka schuimtaart voor het aangekondigde bezoek maken, maar ik durf niet zo goed. Dat moet je eigenlijk eerst een keer proberen en dan pas voor het echie.

Koekie
Dus de wens gaat in de koelkast en in plaats daarvan bak ik van een koekjesdeeg een taart. Kan eigenlijk niet fout, nou ja - je moet hem dus echt, echt niet te lang in de oven laten. Als je hem te lang in de oven laat wordt hij zo hard als een bikkel.

Stuk #0

Her en der witte plukjes in de woonkamer, ah uit de muis. Of de baas daar nog iets aan kan doen - want deze is stuk.

Ochtend #7

Zeep #0

Tussen alle spullen kwam een zeepdoos te voorschijn, het ding zag er vies uit en ik kiepte het bij het plastic. Ik bedacht me en hij ging de afwas in. Na de afwas was hij schoon en toch vies, dat heb je soms met plastic en dus ging hij alsnog het plastic afval in.

Doos
En altijd maar weer opruimen, soms alleen en soms met mijn broer. Wil je deze zeepdoos hebben ? Uhm uhm, ja. En ik kreeg er meteen weer een zeepje bij, zodat het zeepkoopverbod onverminderd van kracht blijft.

Oudjaarsdag

Vroeger was oudjaar de enige dag dat je mijn vader heen en weer zag dribbelen en onder theedoeken zag neuzen. Later op de dag stond hij dan in de keuken bij de pan met vet, met twee vette lepels schepte hij beslag uit de kom. Oudjaar, de enige dag dat mijn vader kookte of beter gezegd bakte.

Frituur
Ook hier staat hubby G altijd op oudjaar aan de frituurpan, die regel werd bevestigd door die ene keer dat ik daar stond omdat hij ziekjes was. Ik moest mijn angst voor de frituurpan overwinnen, maar mijn liefde voor een eigengemaakte oliebol op oudjaar is groot. Dit jaar was alles weer als vanouds, hij was er zelfs vroeg bij, deze keer geen nachtfoto's. Deze keer een zo-is-het-beslag-mooi-gerezen foto.

Moestuin #79

Wat doe je in een winterse moestuin ? Weinig.
De laatste Chinese kool oogsten voordat het bevriest en een beetje van dit en een beetje van dat. Paar worteltjes, groen blad van de prei erbij en je maakt soep, pastasaus of een hete saus voor bij de rijst.

Moestuin #78

 

 

Je vingers eraf vriezen,

terwijl je spruitjes oogst.

Oe koud,

het zijn net ijsballen.

 

Niet storen !

 

Met de kop omlaag

Niet storen baas, ik denk na

In diepe trance.

Ochtend #6

Kerst uitsloverij

Het is kerst, je hebt niets beters te doen dan je in de keuken uit te sloven. Onze bijdrage aan het kerstmenu is soep en staat al klaar. Dus we hebben tijd om ons uit te sloven en bakken zoete broodjes. Chocolade broodjes en triangels met walnoten uit het eerste boek van Levine van Doorne.

Jong geleerd, oud gedaan

Ik krijg wel vaker de vraag, strijk jij nog ?

Vaak op een moment dat de vraag onnozel is omdat ik met de bout in mijn handen sta.

Er zijn zeker twee hele goede redenen voor.

 

1) Een heet gewassen en daarna gestreken theedoek is in geval van een bloederig ongelukje het dichtst bij de hand liggende meest steriele voorwerp.

 

2) Nou daarom.

Heiligdom

Nu we bij mijn moeder opruimen komen we steeds dichter bij hetgeen we al die tijd vermeden hebben. Opruimen in mijn vaders heiligdom, zijn kantoortje, zijn coconnetje. Toch is de tijd daar, dat ook daar opgeruimd wordt - het is onmogelijk alles te bewaren en hoe moeilijk het ook is we beginnen eraan.

Post
Je zou denken dat je op een postkantoor bent, overal staan postvakjes waar de gekste dingen in liggen. En tegen de verwachting in lijkt er per vakje geen samenhang te zijn. Ik neem iedere keer een tas vol postvakjes mee naar huis, daar mest ik ze uit en dan neem ik er een aantal weer mee terug. 

Ontastbaar
De liefde voor zijn oude werkgever en elektronica in het algemeen is overduidelijk. Maar ik moet zeggen, ook ik kan enorm genieten van zo'n oude kleurrijke folder vol radio's, platenspelers en televisietoestellen. Tegenwoordig is alles zo snel geworden, we hebben internet om iets op te zoeken, maar alles lijkt daardoor onwerkelijk en ontastbaar te worden.

Kringloop #19

In de keukenkast staat een saai wit kopje dat de tekst "buurvrouw" draagt, dit kopje gebruiken we altijd om eieren in stuk te slaan. Het is eigenlijk een heel lelijk kopje, het is saaier dan saai - overduidelijk geen
"vorm voor functie".

Tweewielers
Omdat wij tweewieler liefhebbers zijn viel ik dus voor een net zo wit kopje, iets verfijnder - maar met een vrolijke motorrijder erop. Het zonnetje schijnt, hij bromt over des heren wegen en hij steekt zijn duim omhoog. En zo is er een glimlach geboren iedere keer als mijn oog er op valt.

Iets oud, iets nieuws

Uit de linnenkast van mijn moeder kwam een gehaakte kerstster netjes in een ronde ring bevestigd en een wat grotere ring. Ik dacht kringloop. Later heb ik me bedacht en nam beide ringen mee naar huis. De ster hing losjes in zijn frame en zou eigenlijk beter in de grote ring passen.

Sterk
Toen ik het los pulkte brak het zilverkleurige metaaldraad als je er maar iets te hard aan trok. Het opnieuw in een ring haken met hetzelfde garen was dus uitgesloten, dan maar iets anders, iets lossers. De ring omwonden met rood en blauw garen en dat vastgeknoopt met het restant zilvergaren. Daarna uit 1 van de vele bakken met knutselspullen een lint uitgekozen en nu hangt deze ster bij mijn moeder als kerstdromenvanger.