Meloen, bananen, appeltjes en een ananas - kan het exotischer ? Amper, als je de appeltjes zou vervangen zou het een 100% exotische tas kunnen zijn.
Meloen
Het begint een tweewekelijkse traktatie te worden, meloen. Ook een verse portie rode appeltjes, red delicious en ze zijn en ruiken net zo lekker als hun gouden zusjes. Bananen uit Peru en zo'n kuif uit Costa Rica.
Verse ananas is best lekker, je moet ze wel dik schillen. Aan een verse ananas zit een bite, die vast niet iedereen lekker vindt. Ik wacht nog heel even voor ik hem aansnij, hij is nog erg groen.
Wat doe je met een teil aalbessen, een emmertje rode kruisbessen en een vergiet vol met groene kruisbessen. Nou, er alleen naar staren is niet echt een optie. Bessenjam zit vol met pitjes en we besluiten gelei te maken van het sap. Gelei maak ik eigenlijk nooit, maar voor aalbessen is dat een aantrekkelijk alternatief. Je hoeft de aalbessen eigenlijk alleen maar te sorteren en te wassen, daarna kook je alles "steel en al". Per kilo bessen voeg je 4 dl water toe en dit laat je zo'n drie kwartier koken. Daarna zeven en met het opgevangen sap maak je de gelei.
Schroefje
Een kaasdoek waar je de gekookte massa door zeeft en uit laat druppen heb ik wel, maar waar hang je zo'n ding op ? In de keuken van de schuur zitten de balken in het zicht, dat is een mooie plek om even een schroefje in te draaien zodat de boel rustig hangen kan. En zo maakten we van alle bessen sap, die vervolgens door hubby G. tot gelei verwerkt zijn. Ik druk me dan meestal, want ik kan de knoeiboel in de keuken niet aanzien.
Voorraad
De voorraad geleisuiker ging richting nul en moest aangevuld worden. Het aantal lege weckpotten was onvoldoende, en aangezien ze die niet bij de supermarkt verkopen moesten we iets verzinnen. In Duitsland heb ik ooit cellofaan gekocht, daarmee hebben we een paar potten afgesloten waar we geen ringen voor hebben. De vraag is hoeveel weckpotten moeten we nog kopen ? Zijn dit de 7 vette jaren en zijn we op weg naar de 7 magere jaren of zijn we op weg naar een gedwongen vergroting van de kelder ?
Voor ik zelf wat zou schrijven, moesten mijn gedachten even tot rust komen. En dan heb ik het over het artikel dat ik in de krant las over de woede van de 2e kamer over het hogere loon van de AAB top. De uitspraak "anders gaat het talent lopen" heb ik al zo vaak gehoord, net als "als je over de grenzen kijkt verdient de top ook zoveel". En zijn we eigenlijk zo veel beter af, daar waar die laatste uitspraak ons gebracht heeft ?
Machteloos
De kamer is beledigd en voelt zich machteloos en ik denk dan weten jullie ook eens hoe de gemiddelde burger zich voelt. De regering doet en als gemiddelde burger ben je gewoon een roepende in de woestijn. Trouwens hoe komt het dat er een politicus aan het roer bij AAB staat. Zelfs mijn vader noemde de politiek altijd al zakkenvullers en een elkaar-baantjes-toeschuivende kudde.
Top
Mijn idee is dat de politiek zich op de verkeerde manier met de topsalarissen bemoeit. Dat je grenzen stelt aan de salarissen van (semi)-overheidsinstellingen, dat snap ik. Maar een beursgenoteerd bedrijf moet zijn eigen broek ophouden en zoekt het maar uit. Als je zo'n bedrijf uit de goot houdt, gaan de overheidsregels gelden. Dus waarom krijgt de top eigenlijk van die giga salarissen ? Je kunt wel de aandeelhouders teleurstellen, maar niet het management ? Er was niemand die voor een Balkenende norm salaris bij AAB in de grootste stoel wilde gaan zitten ? Tss ts, waar moet het toch heen met deze wereld.
Goede
Door al het gegraai lijden de goeden onder de kwaden, waarom kan een goede medewerker niet eens een maandsalaris als bonus krijgen. Of beter gezegd, waarom kan hij/zij die niet krijgen op een manier dat er nog wat van overblijft ? Door het gegraai aan de top, dat is waarom. En weet je wat dat is ? Dat is niet goed.
Bedrijf
Het is een natuurlijk proces dat een bedrijf samen met de accountant bekijkt hoe de geldstromen het best verlopen, dat ze anticiperen op wetswijzigingen. Het is wij tegen zij. Wij, die het geld verdienen tegen zij, die het geld bij ons komen halen. Dat is simpelweg sport. Als je niet wilt dat een genationaliseerd en door jou uit de goot gered bedrijf zo te werk gaat, moet je zorgen dat je regelgeving op orde is. Als ze straks weer op de beurs zijn, moeten ze zich maar weer zien te redden en tot die tijd horen ze zich gedragen.
Een moestuin is hollen of stilstaan, een moestuin is geen hangmat tussen 2 palmbomen met een kilo boeken ernaast. De tuinbonen, kapucijners en de doperwten moesten eraf.
De bessen, huh, de bessen, oh de béssen. Ja de bessen moeten eraf en die mooie pruimen.
Hebbu nog een teiltje voor mij ?
Toen we 11 jaar geleden de schuur bouwden en de planken van het geval zwart verfden, kregen de deuren ook een lik zwart mee. De planken krijgen iedere zoveel tijd een nieuwe lik zwart. Nu de deuren een nieuw verfje nodig hebben staat het idee om ze opnieuw zwart te verven me tegen. Ik zie een zwarte deur en ik wil er graag een kleurtje op.
Blauw
Mij lijkt blauw wel een mooie kleur en zo kreeg ik dus een kudde kleurwaaiers in de hand geduwd. Die Qual der Wahl noemen Duitsers dat, dus ga ik over tot elimineren. Van de negen waaiers dank ik er eerst vijf af, daarna kruis ik zes kleuren aan. Uit die zes kiezen we er een - klaar. Na de eerste blik in de verfpot keken we elkaar aan en zeiden in koor - zo licht. Gelukkig moeten er meerdere lagen op, dus als we het straks te licht vinden, dan kunnen we de aflak 1 tint donkerder nemen. Voor muurverf hanteer ik die regel altijd al, omdat ik de kleur anders altijd zo licht vind, maar voor gewone verf durfde ik dat in eerste instantie niet aan. Waar is die kleurwaaier ?
Een moestuin is echt iets voor masochisten. Jij doet je stinkende best en de andere inwoners van jouw tuin profiteren mee zonder ook maar een keer dankjewel te zeggen. Tegen het geknaag van de konijnen zet je er een stukje gaas omheen. Tegen de muizen kun je weinig doen en verder heb je allerlei vage kevers en slakken die in het donker, als jij nietsvermoedend een tukje doet, fijn jouw moestuin bezoeken. Dit jaar heeft nog geen enkele komkommer het gered om groter dan de pink van een kabouter te worden.
Vogels
En dan hebben we het nog niet over de vogels gehad. Wist ik veel dat kauwen, gaaien, eksters en kraaien verzot op tuinbonen en erwtjes zijn. Dus tegenwoordig hebben we een hele stellage om de bonen heen, waar iedereen meewarig naar kijkt. Als je moet kiezen tussen een lelijk bouwsel in de moestuin of geen verse kapucijners, doe mij dan maar een lelijk bouwsel. Op de foto zie je een tuinboon, die zo nodig aan de andere kant van het net wilde groeien. Die is door een bonenliefhebber vakkundig als ware het een sardineblik geopend - yum. Maar de meeste tuinbonen waren toch voor ons !
Dubbele boerenwitte
De meeste fruitbomen zijn te groot om te beschermen, dus daar hebben de vogels vrijspel. Af en toe zie je een kraai met een onrijpe peer in de bek wegvliegen, wat moeten ze ermee vraag ik me dan af.
We hebben een dubbele boerenwitte pruim, de vruchten ervan zijn heel lang heel wit en oninteressant voor de vogels. Maar er zat toch aardig wat aan, dus heb ik hubby G. gevraagd of daar geen net overheen kon. De stellage is niet eens zo heel lelijk geworden, eerder kunstig ! Eind juni beginnen de vruchten te kleuren, geel met een perzikkleurig blosje, zo mooi. Ja natuurlijk, lekker zijn ze ook anders had er ook geen net overheen gehoeven.
Als ik strijk heb ik altijd een muziekje op staan en uitzicht op de moestuin. Ik zie dat merels de witte bessen ontdekt hebben en dat als ik niet snel ben ik zelf niets meer krijg. Ik strijk en strijk, ik hum mee met Johnny Cash. Ik probeer niet te veel na te denken, de strijk komt vandaag niet af, want er zit een nieuwe lading in de machine. Johnny Cash en de ruziënde merels worden onderbroken door een andere klank. Ik kijk verstoord op en kijk of ik de oorsprong van het gepiep vinden kan.
Tropisch
Nou weet ik wel dat het steeds warmer wordt en dat het steeds meer gaat regenen, maar dat heeft me toch niet voorbereid op het zien van een tropische vogel op de bonenstaken. Over de bonenstaken hebben we een net gespannen omdat we anders te veel concurrentie van gaaien, kraaien en eksters hebben. Zo'n net is bedoeld om de vogels buiten te houden, niet om vogels binnen te houden. Deze vogel heeft overduidelijk het buskruit niet uitgevonden, want zelfs als hij op het net naast een gat zit, steekt hij zijn kop niet naar buiten. Je vraagt je ook af waarom hij bij de bonen zit, want hij lijkt ze niet lekker te vinden. Net als de dierenambulance arriveert, om onze tropische gast op te komen halen, besluit hij dat hij toch liever vrij is.
Ik ben pas kort aanwezig op de hobbydoos, ik keuvel daar in de koffiecorner met mede hobbyisten. Als iemand vast zit in een patroon veer ik op, leuk een beetje de grijze cellen laten werken. En als er verder weinig te doen is kijk ik eens wat andere mensen voor leuks gemaakt hebben.
Hobbydoosdag
Alhoewel het forum aan een webwinkel vast zit, is het forum een ja hoe moet ik dat zeggen ? Het forum zou zonder die winkel ook heel goed kunnen bestaan, het heeft een eigen identiteit. De hobbydoosdagen worden niet door de winkel, maar door leden van het forum georganiseerd. Stel je hebt ruimte voor een blik kakelende dames en zin, dan kun je zo'n dag organiseren. Je gooit een balletje op binnen het forum en je ziet dan wel waar het schip strandt. Deze keer was het festijn in A'doorn.
Leuk
Wat er zo leuk is aan zo'n dag ? Nou dat iemand een gehaakte pannekoek uit de tas haalt en zegt kan iemand mij hiermee helpen, want dit moet eigenlijk de kop van een beer zijn. En terwijl je een kopje venkelT drinkt (ziekjes was ik) zie je dat de pannekoek, na teruggehaakt te zijn, zich transformeert tot de kop van een beer. Dat iemand bijna van zijn stoel van verbazing valt als iemand met de mes methode zit te haken. Dat ziet er namelijk heel apart uit als je dat niet gewend bent. En gewoon dat je eens ziet, wie zich toch achter die cryptische namen op het forum verschuilen. Dat mensen, die elkaar alleen maar van de mail en het forum kennen, elkaar eens in het echt zien.
Spul
Er waren tassen met garen, die van eigenaar verwisselden. Er waren boeken en tijdschriften ter inzage en ook exemplaren die op zoek naar een nieuw baasje waren. Ik ben zo gelukkig, ik heb een heel vet boek over stranded colourwork aan mijn bieb toe kunnen voegen. Als ik er alleen al naar kijk begin ik te kwijlen of ik er ooit iets uit brei is absoluut een 2e. Er waren drankjes en hapjes. En alhoewel we binnen zaten was het buiten ook lekker weer, zodat je even kon ontsnappen uit de kakafonie, die mensen met een yen voor handwerk voort kunnen brengen.
Mannen
Voor je het weet is zo'n dag weer voorbij, de mensen die van ver komen begin het eerst te wiebelen. Als op een bepaald moment de mannen ook weer thuiskomen na een dagje rond A'doorn, dan weet je het - het wordt tijd om je spullen bij elkaar te zoeken. Thuis lijst je deze mooie dag dan weer in.
Normaal gesproken ben ik niet zo hysterisch in het huishouden, vind ik dan. Maar afgelopen vrijdag had ik mijn jaarlijkse hysterie dag #1. Het zou gaan regenen, dus ik deed vroeg boodschappen en was ruim voor de koffie weer thuis. Zo dat hebben we effe gefikst denk ik dan, dat het uiteindelijk pas om half 4 's middags ging regenen mocht de pret niet drukken.
Ritme
Alles heeft een ritme, maar op en neer naar mijn moeder reizen en dan ook nog je brood vergeten is een aanslag op het mijne. Boodschappen, die ik meestal al lang in huis heb pas op vrijdag doen, hup nog een vinkje erbij. Twee pannen vol met kersenjam in de dop klaar hebben staan en de bingokaart is al bijna vol. Voor de hobbydoosdag was ik baas brood en besloot ik Earl Grey tea rolls te maken en ons standaard dagelijkse brood.
Aan de rol
De thee rollen maakte ik zonder limoen, maar met sinaasappel, half volkorenmeel en echte earl grey T. Ik maakte niet 1 portie maar een dubbele portie thee rollen, want goh je zult maar te weinig hebben. Voelt u de hysterie al opkomen ? En als ik 1 standaard brood bak, dan kan ik er ook wel twee bakken, niet dan - net zo makkelijk. Met andere woorden ik redde het net tot aan het avondeten om daarna in te storten. Moe, buikpijn, grieperig terwijl er de volgende dag een leuk uitje gepland staat.
Baas jam
Oftewel hubby G had een aanrecht vol afwas, twee pannen met kersenjam in de dop en een zieke vrouw. En daar krijgt hij dan geen hysterie aanval van of in ieder geval niet zichtbaar. Hij deed de afwas, maakte jam en kookte de jampotten ook meteen even dicht. En de jam wordt alom geprezen, dus kudos voor hubby G.'s fabuleuze kersenjam.
Het is mijn beurt om weer eens naar onze moeder te gaan, ik bel op dinsdag dat ik donderdag kom. Of het donderdag een speciale dag is ? Hoe bedoel je ? Nou of de koningin jarig is b.v.. Nee, dat niet en ik denk ook niet dat ze Máxima bedoelt, maar Beatrix.
Lampen
De lampen in de gangen van haar hoofd doven stuk voor stuk, zodat ze "dit" niet meer met "dat" kan verbinden. Als ik binnenkom is het kasteel nog op slot, maar ze is wel al aangekleed. Waarom kom je ? Kan iemand mij vertellen wat het juiste antwoord op die vraag is ? Omdat het tijd is, omdat ik afgesproken heb dat ik kom - zoiets zeg ik. Ik heb een lijstje met verschillende punten erop, waar je nooit van moet verwachten dat ze allemaal af komen. Ik begin met het vervangen van (echte) lampen, die de geest gegeven hebben. Ik schroef de kappen los en vervang de lampen, ma poetst de kappen af. Ondertussen doet ze ook "iets" met de koffie, dat is later te merken het is meer warme melk dan koffie.
Onderhoud
Er ligt een brief van het waterleidingbedrijf, dat er onderhoud aan de watermeter gepleegd moet worden. En een kaartje om een nieuwe afspraak te maken omdat ze niet thuis was. Ik ben daar zo boos over roept ze, ik was wel thuis - ik had de deur voor ze open gezet. Ik wil kreunen met mijn hoofd in mijn handen, je zet de deur niet zomaar open. Ze hadden toch kunnen kloppen als ze niet zo binnen wilden komen is haar reactie. Ze hebben vast aangebeld denk ik en haar gehoor kennende heeft ze dat nooit gehoord. Ik maak een nieuwe afspraak voor haar en plak die op de deur met een krabbeltje erop dat ze daarvoor thuis moet blijven. Ik hoop er maar het beste van.
Gordijnen
De gordijnen zijn in een vreselijke staat, toen mijn vader net dood was heb ik dat al opgeschreven in het "to do" schriftje, maar ik wist dat de daadwerkelijke uitvoering een uitdaging zou zijn. Nu de scheuren erin vallen durf ik wel weer een balletje op te gooien. Mijn moeder reageert met - ik dacht dat we afgesproken hadden samen naar gordijnen te gaan kijken op de markt. Ik val van mijn stoel van verbazing, dat is nieuw voor me - weet je wat dat schrijven we op voor de volgende keer. Je weet wel op dat lijstje waar nooit alle punten van afgestreept worden !
Ouderenzorg
Een van de dames van ouderenzorg, die bij mijn moeder een vinger aan de pols houden, komt langs omdat ze weet dat ik er ben. Dan kunnen we elkaar eens van dichtbij bekijken, het valt me mee. Maar zoals altijd blijft er toch wat te wensen over. De dame van ouderenzorg zou graag zien dat ma wat vaker uit zichzelf inloopt in het buurtcentrum. Ik weet dat ze dat niet kan en ik stel voor een vrijwillig(st)er aan ma te koppelen. Op die manier krijgen we beide wat we willen, maar dat kun je moeilijk openlijk bespreken als het lijdend voorwerp voor je neus zit. Ma kan van alles willen, maar tussen het willen en het daadwerkelijk doen ligt een Mount Everest. Die Mount Everest komt ze alleen maar over als ze iets dramatisch graag wil. Ik denk als die vrijwillig(st)er er is, dan kan ze daar misschien ook eens mee naar de begraafplaats. Mijn moeder is dol op dieren, dus ik zeg al vaak eentje met een hond zou geweldig zijn. Daarnaast, honden zijn de beste luisteraars van de wereld, die kun je 100.000 keer hetzelfde vertellen, zonder dat ze "hou je mond" roepen.
Je hebt zo'n enorme slow dit en slow dat beweging, en man het hebben van een moestuin is Zen. Het hebben van een moestuin is terug naar de natuur, toen niemand nog stress had. Ja hoor, zouden ze het zelf geloven ? Op dit moment lijk ik wel geen moment rust te hebben, het is zo'n moment waar je er altijd wel een paar van hebt in 1 seizoen.
Boem
Bepaalde delen van de moestuin ontploffen op dit moment. Alle slakroppen zijn groot en omdat je ze niet allemaal op kunt, beginnen ze spontaan met zijn allen te schieten. De doperwten zijn opeens allemaal tegelijk goed om geplukt te worden en na een keer met je ogen geknipperd te hebben zijn ook de kapucijners oogstrijp en niet te vergeten de tuinbonen. Waar laat je dat allemaal ? Waar haal je de tijd vandaan om het allemaal te verwerken ? Geen idee, dus we doen ons best en beginnen met het belangrijkste van alles . . . de kersen.
Fruit
Fruit oogsten en verwerken is een totaal door de natuur gedicteerd werkje. Het fruit rijpt soms binnen enkele dagen af, gewoon afhankelijk van het weer. Als je het fruit dan niet plukt heb je niets, daar hebben we al die moeite met netten niet voor gedaan. Dus de boontjes en erwtjes moeten heel even wachten. We plukken en sorteren de kersen, de minst mooie verwerken we tot jam. Ontpitten, snijden, een nacht met suiker en dan tot jam koken. Na een vermoeiende dag bij mijn moeder verwerk ik samen met hubby G twee vergieten vol met kersen, daarna weet ik amper nog hoe ik moet zitten.
Zen, tuurlijk. Ik focus op het eindresultaat en zal blij zijn als we in rustiger vaarwater komen.
Volgend jaar weer !
Het lijkt een beetje een herhaling van zetten als ik het vergelijk met de tas van 2 weken geleden. Sinaasappels, peren, een meloen en appels. Deze keer zijn het "Red Delicious" appels, oftewel het rode broertje van de alom bekende "Golden Delicious" supermarktappel.
Kaiser Alexander
Vorige keer zei ik het al, dit perenras is mij totaal onbekend. De peren zijn best lekker alhoewel ik het moeilijk vind om de rijpheid te bepalen. De schil is niet enorm stug, maar ik vind ze geschild toch lekkerder.
Meloen
Wederom een meloen, lekker - een meloen combineert goed met van alles. Wij hebben nog rode bessen in de tuin en anders is er altijd nog port.
De bende van Pietje Bell gebruikte inkt voor de zwarte hand. Mijn zwarte handen zijn niet aan inkt te wijten en ook niet aan wroeten in de moestuin. Nee, ik heb de zwarte hand van kersenland.
Kersen
Ik zie wel eens kersenbomen, waar ze drie ladders aan elkaar knopen om de kersen te kunnen plukken, zo hoog. Zo groot zijn onze bomen niet, we hebben twee kleintjes en twee normaal tuinformaat groot. De kleintjes zijn nog niet oud genoeg om veel kersen te produceren, een van de grote is 14 jaar oud en de ander is antiek. Sommige kersenbomen worden totaal genegeerd door vogels, maar die van ons niet. Als het aan de vogels zou liggen plukten ze alle bomen in mei compleet kaal. De kersen van de antieke boom, vinden we niet zo lekker en zijn voor de vogels. Maar ieder jaar leveren we een gevecht om de andere steeds groter wordende boom in een net te verpakken. Als de strijd gestreden is liggen er zoveel kersen onder dat je je afvraagt waar je de moeite voor gedaan hebt. Terwijl de kersen rijpen worden ze beter zichtbaar en zie je dat er nog genoeg aan zit.
Vogels
De boom blijft ondanks het net als een magneet op vogels werken - eksters, gaaien, lijsters en merels doen hun stinkende best om een kersje mee te pikken. Als je voor de zoveelste keer een onfortuinlijke merel uit het net aan het knippen bent, wordt je als dank ook nog door het beest in de handen gepikt. Stank voor dank. En na al die moeite heb je nog steeds geen zekerheid dat je daadwerkelijk ook kersen krijgt. Als de kersen bijna goed zijn, zwellen ze enorm op als je er dan een harde regenbui overheen krijgt of als het steeds erg nat weer is kun je het wel vergeten. Dit jaar hebben we geluk met het weer en zo plukken we al een paar dagen lang 2 emmertjes per dag.
Zwart
De emmertjes sorteer ik dan, 2 zakken mooie, een zeef vol met minder mooie en 2 handenvol voor de kippen. En het zit hem in die zeef met minder mooie . . . ontpitten, in stukken snijden, wegen, jam maken - lekker. Jaha lekker, maar ik kan met goed fatsoen zo niet over straat, vanochtend heb ik zo lang geboend dat ik haast geen veel meer over had. En 's middags werden de handen wederom zwart, nou jammer dan.
Grofweg van maart tot oktober droog ik de was buiten aan de droogmolen. Voor de droogmolen hebben we een anker in het gras staan, die wordt afgesloten met een dop. Die dop wordt hier altijd schertsend het deurtje van de mol genoemd. Als je de kleur van het deurtje van de mol weet kun je rustig in de winkel een 2e anker kopen. In dezelfde kleur dan, want Brabantia heeft de diameter van de ankers op kleur gecodeerd.
Rood
Onze deurtje van de mol is rood, nou ja vaal rood craquelé. Ons deurtje is al een paar jaar aan vervanging toe, want het is niet alleen bros - ik heb het ook al eens geraakt met de grasmaaier. Ik heb al eens in de winkel naar zo'n dop gevraagd, zonder resultaat. Dus ik was al helemaal in de stemming voor een beste brief naar de klantenservice van Brabantia, maar dat was onnodig. Even googelen en daar waren ze, gewoon on line te bestellen bij Brabantia en zowaar een dagje later had ik ze in de brievenbus. Eentje als reserve en eentje om te gebruiken. We hebben nu een mooier grastapijt dan in de voetbalstadions van Brazilië, heel hip, groen met een felrode stip.
In de natuurwinkel valt mijn oog op een afwasborstel, die ik nog niet eerder gezien heb. Hij is groen van kleur, maar of hij ook echt groen is moet in de praktijk blijken. Echt goedkoop zijn ze niet, maar de kop is afneembaar en die kun je dan vervangen, ik zwicht.
Kassa
Bij de kassadame informeer ik of het wat is. De reactie: Ik heb zelf nog afwasborstels van de hema, dus ik kan het niet zeggen. De borstel komt met veel blabla op de markt, ik ben gerecycled, mijn borstels zijn vervangbaar, maar er is dus nog niemand, die tegen mij zegt: deze afwasborstel is fantastisch.
Huisbandtest
Ik leg de afwasborstel gewoon klaar, hubby G sputtert een beetje hij begon net gewend te raken aan de meisjes afwasborstel van de Sorbo. We wassen maar 1 keer per dag af en borstelen tussendoor hooguit een vieze pan uit. Nu, na drie weken, staan de haren al alle kanten uit en er valt dus niet meer goed mee af te wassen.
Groen
Het idee van een afneembare borstelkop spreekt me aan, de kop zit ook goed vast en floept niet zomaar los. Maar de haren van de borstel zijn niet van een goede kwaliteit. Volgens de website van ecoforce zijn de haren tough and resilient, wat zegt u - taai en veerkrachtig. Nee, dat is een leuke reclametekst en ik kan het niet met ze eens zijn, het groenste aan de afwasborstel is simpelweg zijn kleur.
De moestuin begint productief te worden, ik haal nu zelden groente. Af en toe een komkommer of witlof. In de moestuin kan ik kiezen uit verschillende soorten sla, doperwten, asperges, kapucijners en raapjes.
Mei
Ik snap niet dat ze raapjes vaak meiraapjes noemen, in mei zit er wel blad maar weinig raap aan. Deze groente is niet mijn favoriet, er valt weinig voor te zeggen. Het oogsten is een naar werkje het blad is stekelig en raspt over je vel. Soms kook ik ze, soms doe ik ze in de oven, maar er zit een bittere smaak aan, die je moeilijk kwijt raakt. Ik zal wel niet het juiste soort hebben, of ik heb het juiste soort voor liefhebbers van bitter in de moestuin staan, dat kan ook. Vanmiddag zal ik het wereld wijde web weer eens afsnorren op zoek naar een geschikt recept.
Wisselteelt
In een moestuin hou je een ritme aan, ieder jaar schuift alles een vakje op. Na een aantal jaren wordt dat een ingesleten gewoonte. Er deed zich pas een probleem voor toen ik de knoflook tenen, die uitliepen in de grond drukte. Er kwam blad aan, maar het ging treurig ten onder, hmm hoe zou dat nou komen ? Ik had het geluk dat het ten onder gaan samen viel met de juiste planttijd voor knoflook. In mijn tuinscheurkalender las ik dat je knoflook in het najaar plant en dat je het pas het jaar daarop oogst - aha. Maar dat betekent dus dat de knoflook tenen vorig jaar in het uien/wortel vak geplant zijn en dat ze dit jaar in het aardappel vak geoogst zijn. Een paar kleintjes en een paar grote, in ieder geval genoeg om in het najaar weer wat teentjes te planten. De vraag is alleen in welk vak ?
Mijn broer, schoonzus en nichtje komen volgend weekend logeren, eerder hoefde ik alleen maar even een stofzuiger en -doek door de logeerkamer te halen. Maar sinds ik een breimachine heb lijkt de logeerkamer meer op een atelier. En dan een atelier waar een bom ontploft is.
Opruimen
Het is buiten regenachtig, geen beter moment dan nu om op te gaan ruimen. Niet nadenken, gewoon beginnen. Het probleem is, dat al mijn spullen zich op de logeerkamer lijken te hebben verzameld. De naaimachine van mijn oma, die doorgebrand is, komt op het overleggen met hubby lijstje. De kast staat vol met boeken vooral omdat, toen mijn vader overleed, ik gestopt ben met het verkopen ervan. Ook met lezen trouwens. De boeken komen op een ander lijstje, ze kunnen daar wel blijven staan, maar dat wil ik niet. Ik wil ruimte.
Wol
Sinds de aankoop van een breimachine ben ik in een wolhamster veranderd en dat is te zien. Het hele bed ligt vol met een regenboog van bollen wol, de bovenkant van de boekenkast staat vol met konen en de tafel . . . laat ik over de tafel dan maar zwijgen. Ik verzamel restjes wol, ik stapel plastic dozen tot een toren, de breibladen vormen stapels in de boekenkast. Na 3 kwartier begint er iets lucht in te komen, iets.
Vaker
Het ziet er opgeruimder uit, maar de breimachines staan aardig in de weg, er zal dus ook nog wat heen en weer geschoven moeten worden. Ik zou ze ook nog helemaal op kunnen ruimen, maar dat ga ik pas doen als het echt niet anders kan. Straks heb ik een enorm opgeruimd atelier annex logeerkamer. Als ze nou vaker komen, dan blijft dat misschien zo !!!
De camera haperde en haperde, dus moest het gebeuren, vernieuwing. Aan de blog kan ik het tijdsverloop zien. Ik weet dat de camera al lang haperde voor ik er over schreef. Tussen het schrijven en het uiteindelijk bestellen van de nieuwe camera zat zeker nog een maand. En toen gebeurde het onverwachte . . . er bleek levertijd op de camera te zitten.
Boot
Ik vraag me dan altijd af of er een schip met van die cameraatjes ergens op een der zeven zeeën ronddobbert. Stel dat het schip voor Portugal zinkt, wat dan ? Toen er drie weken voorbij waren was mijn geduld op en heb ik er maar eens een mailtje aan gewaagd. Ik kreeg netjes antwoord, dat de camera er was en dat hij dezelfde avond nog op de post zou gaan, maar dat las ik pas een dag later toen de postbode al langs geweest was. En als zoiets gebeurd vraag ik me altijd af of ze me gewoon vergeten waren.
 |
| Foto #0043 |
Eigen maken
Zonder na te denken heb ik als eerste de accu opgeladen en het kaartje erin gepropt. De lens erop zetten is niet echt een uitdaging, gewoon doen. Daarna heb ik getwijfeld, zal ik de draagriem van mijn doa gebruiken, maar ik heb toch maar voor de nieuwe gekozen. Ondertussen heb ik met wat moeite de tijdzone (Parijs) ingesteld en heb ik door het menu heen gefriemeld. Voordat ik me dat eigen gemaakt heb zal er nog heel wat water door de Rijn gestroomd zijn.
Buiten
Ik maak mijn 1e foto, het lijkt nergens op, ik maak een 2e foto . . . niet veel beter. Dan maar eens naar buiten, ik dwaal door de tuin en fotografeer dit en dat. De camera stelt geluidloos scherp, ik vind dat eng, ik besluit dat ik de hele camera eng vind. Voor ik het weet heb ik er 65 foto's opzitten. Ik bekijk ze achter de computer, wel scherp niet scherp, rare foto, gaat wel foto, hmm. Ik besluit het uv-filter van mijn doa over te zetten, terwijl ik het poets vraag ik me af waarom ik niet gewoon een nieuw filter besteld heb ?
Oppompen
Als je de foto's uitvergroot blijft het detail geweldig mooi en dat terwijl ik het bestandformaat eigenwijs als ik ben naar M gezet heb. Ik weet dat ik dat in het begin ook met de vorige camera gedaan heb, maar dat ik daar op een bepaald moment van afgestapt ben. Ik vraag me af hoe lang het duurt voordat ik het met deze camera ook op L zet. Nou ja, ik heb een goed werkende nieuwe camera en zal de komende tijd veel foto's maken, anders leer je er nooit goed mee omgaan.
Ding dong,
een kanon,
schieten maar.
Wat doe je met een teil aalbessen, een emmertje rode kruisbessen en een vergiet vol met groene kruisbessen. Nou, er alleen naar staren is niet echt een optie. Bessenjam zit vol met pitjes en we besluiten gelei te maken van het sap. Gelei maak ik eigenlijk nooit, maar voor aalbessen is dat een aantrekkelijk alternatief. Je hoeft de aalbessen eigenlijk alleen maar te sorteren en te wassen, daarna kook je alles "steel en al". Per kilo bessen voeg je 4 dl water toe en dit laat je zo'n drie kwartier koken. Daarna zeven en met het opgevangen sap maak je de gelei.
Blauw
Boem
In de natuurwinkel valt mijn oog op een afwasborstel, die ik nog niet eerder gezien heb. Hij is groen van kleur, maar of hij ook echt groen is moet in de praktijk blijken. Echt goedkoop zijn ze niet, maar de kop is afneembaar en die kun je dan vervangen, ik zwicht.
Huisbandtest
Wisselteelt
