Experiment

Afgelopen week heb ik een experiment gedaan, op mezelf dus dat moet kunnen. Sinds ik met een fitbit verbonden ben én ik op weg ben naar een lichtere versie van mijzelf, heb ik eigenlijk altijd geprobeerd om mijn stappen te halen. Of stel ik haal dan geen 10.000 stappen, dan haal ik meestal wel de drie trainingen per week. Vorige week leek dat opeens niet te lukken, tot ik me bedacht dat het als experiment wel eens kon.

Regel

Als de uitzondering, die de regel bevestigt - zoiets. Gedurende het afvallen heb ik drie doelen in mijn achterhoofd, het eerste doel was min 4,5 kilo en het tweede doel was dagelijks nog eens 5 kilo minder meezeulen. Het derde doel is eigenlijk, ja hoe zal ik dat zeggen, ik weet niet eens of ik daar wel heen wil - het is het gewicht dat ideaal is bij mijn lengte. Maar daar hoef ik nog niet over na te denken omdat het tweede doel net buiten bereik blijft. Ik kan het ruiken, ik kan het haast aanraken, maar ik ben er net niet. Omdat het de hele maand Mei buiten bereik bleef had ik iets anders voor mezelf bedacht, als ik dan niet verder afviel dan wilde ik eigenlijk wel iets minder spek en iets meer spieren.

Dertig

Mijn vetpercentage lag in mei tussen de 32 en 33 procent en dan zit ik dus wel in de blauwe zone, maar dan wel bovenin die zone. Als je niet oplet kukel je er zo weer uit. Dus wat doet 1 week slabakken met je, geen enkele dag je 10.000 stappen halen, geen enkele training halen ? Alhoewel ik wel drie keer een utoeb yoga klas gevolgd heb, maar daar ligt de fitbit niet wakker van - dan noemt hij geen training. Wandelen, grasmaaien, zwemmen of een langer stuk fietsen - ja daar vindt hij wat van, maar yoga - nee.

Slapjes

Kijk dit is natuurlijk een huis, tuin en keuken experiment maar feit is dat ik aan het eind van de week, slapjes en sikkeneurig was. En erger nog, ik had het koud - nou als ik ergens sikkeneurig van kan worden dan is het daar wel van. Vorige week liep ik in totaal 47.672 stappen, de week daarvoor haalde ik nog 75.094 stappen - de fitbit vond niets goed genoeg als training, terwijl hij de week daarvoor nog 4 dagen met een training telde. Het gewicht deed niet veel, min 3 ons terwijl het gewicht in vet 8 ons steeg en ik 1 kilo spiermassa kwijtraakte. De rekenaars onder ons, die 1 ons missen moeten dat zoeken in de afronding die de weegschaal onzichtbaar doet. Voor de spieren is de conclusie duidelijk use it or lose it.

 

Het kie-ke-boe mysterie

De laatste tijd hoor ik vaak "kiekeboe" als ik in de tuin zit. Het klinkt als een haan, maar het is geen gekukel, het klinkt als "kiekeboe". Nou hebben wij twee hanen, dus ik verdacht beiden en probeerde ze te betrappen, maar niets.

Twee
Haan nummer twee lag op een dag op zijn zij in het hok, paars aangelopen. Goegel is je beste vriend en goegel zei blauwe kam ziekte, dat kon nog goed komen, maar dat deed het niet. Ik vond de haan in de ochtend en voor het middag was stond hij al aan de hemelpoort. Dus welke haan roept nu "kiekeboe" ??? Dat kan er maar 1 zijn. Ik zit op het terras, ik hoor "kiekeboe" met de camera snel ik naar het hok. Na een kwartier wachten, was het enige dat de haan deed een hele schorre kukel net als altijd.

Zwart
Nou heb ik de afgelopen dagen in alle bomen lopen turen, wie mij nou zo in de maling neemt. Want ik hoor natuurlijk altijd "kiekeboe" als ik niet in de buurt van de kippen ben, altijd maar uit de verte. Dus gisteren hoorde ik een ander apart geluid, spieken, ja daar vliegt iets - is dat een kraai ? O, daar zit een zwart roodpetje oftewel een zwarte specht en alhoewel hij geluiden maakte, die ik nog nooit eerder gehoord had - zei hij niet "kiekeboe". 

Lawaai
Toen ik tegen hubby G zei zou het misschien een zwarte specht zijn ? Zei hij iets heel verrassends, hij zei: ik weet wat het is - het is een van de Leghorn kippen. Ik hoor haar eigenlijk de hele week al, want ik heb steeds het raam open. En dat zou natuurlijk best kunnen, onze Leghorns zijn vreselijke lawaai papagaaien, ze schreeuwen en doen. Ze zijn bij het minste of geringste overstuur en maken dan een enorme herrie, die je zelfs binnen kunt horen. Maar het wordt dus nu nog gekker een hen met zang aspiraties.

Hek

Iedere doordeweekse dag hetzelfde ritueel, opstaan, ontbijten, de kattenbak kuisen en dan naar buiten. Ik laat de kippen los lopen terwijl ik de krielen verzorg. Na de krielen doe ik een rondje in het grote hok, water, voertrog, de legnesten controleren, wat vers strooisel op de plank. Ik rommel wat in de tuin, jaag de kippen uit de moestuin en zodra de meeste kippen bij het hok gaan staan dreutelen is het tijd om de meute te voeren. Ik fluit en klap in de handjes en roep "maisjes" en dan zijn de meesten er wel, dan voeren en koppen/kippen tellen.

Klaar
Als alle kipjes er zijn is het mooi, soms moet ik er nog 1 zoeken, soms is 1 van de bejaarde kippen nog niet zo ver en moet ik haar aanmoedigen om naar huis te gaan. Daarna gaat de ren dicht en de ton met voer naar binnen. Rondje door de tuin, de deur van de kas open doen, misschien het plastic van de aardbeien en als kers op de taart doe ik het hek open. Uhm nee, dat doe ik dus niet meer. Overdag staat hier het hek altijd open, ik wil niet achter een hek wonen - het is dan ook een doodnormaal hek. Een houten hek met van die paaltjes, zo'n dertien in een dozijn hek. En ik doe dat iedere morgen open, dan kun je ongehinderd in- en uitfietsen, de schoonouders kunnen in- en uitfietsen, de postbode kan zo de tuin in rennen.

Virus
Sinds het virus rondwaart, een virus dat zich al helemaal niet laat stoppen door een hek, doe ik het hek niet meer open. De schoonouders komen niet meer spontaan langsfietsen, de buurman van de pony's blijft op afstand in de auto of op de fiets zitten en ik ga amper meer naar het dorp. De boodschappen sparen we zo veel mogelijk op en doen die dan op 1 dag. Als de postbode langskomt moet die zelf even het hek open en dicht doen. Ik wacht met smart op de dag, dat het hek weer open kan.

Fit #2

Hoe blijft een speeltje zoals een fitbit leuk ? Als het goed bij je past en je actief bent of wilt zijn is dat niet moeilijk, maar fitbit heeft ook zijn best gedaan om het leuk te houden. Als je de recensies leest hebben ze het meestal over wat het horloge allemaal kan. Kun je er mee zwemmen, hoe goed is de accu, is er een app dat soort dingen. De fun kant wordt niet zo belicht.

Buttons
Wat ik eerst helemaal niet zo doorhad is dat er een heel beloningssysteem aan vast hangt. Zo kun je dagelijkse buttons verdienen voor het aantal stappen dat je op een dag zet of het aantal trappen dat je loopt. Omdat ik de 10.000 stappen meestal wel haal, heb ik de "Boat shoe" & "Trainers" button al tig keer verdiend, maar de "Urban boot" die bij 15.000 stappen hoort pas vier keer. De buttons voor het traplopen verdien ik maar mondjesmaat, omdat ik weinig gelegenheid tot traplopen heb, alhoewel ik het donkerbruine vermoeden heb dat de fitbit naar de bodem duiken van het zwembad ook als een trap telt.

Totalen
Wat ik zelf nog leuker vind is dat de fitbit de afgelegde kilometers bijhoudt en zo krijg je af en toe een button terwijl je het niet verwacht. Na de eerste week had ik de "Marathon" button binnen, gevolgd door de "Penguin march" nog in dezelfde maand. Daarna was het een tijdje stil, maar begin september kreeg ik de "London Underground" button en eind september "Hawaii". Maar je merkt wel dat ze de lat steeds hoger leggen, soms denk je wanneer heb ik nou een nieuwe en opeens was de "Serengeti" button daar. Wat me wel razend verbaasde was de "Helicopter" button die ik kreeg voor een totaal van 500 gelopen trappen, maar over al die trappen had ik dan ook tweeëneenhalve maand gedaan.

Avontuur
Met de fitbit kun je ook op avontuur, alleen of met anderen. Ik heb pas mijn eerste solo avontuur afgelegd, want ik ken eigenlijk geen andere mensen met een fitbit. En dan nog, ik weet niet of ik echt fitbit wedstrijdje zou willen doen. Ik loop voor mijn conditie en mijn plezier en niet om in een eindspurt een blessure op te doen. De solo avonturen kun je rustig op je eigen tempo lopen en dan krijg je onderweg mooie bewegende foto's van de virtuele route. Ook kun je onderweg schatten verzamelen, maar dan moet je wel iedere zoveel (5 of 10) minuten op je telefoon kijken. Daar wordt op de fora terecht over geklaagd, want als je gaat wandelen ga je wandelen en niet steeds op je telefoon staren. En als je onderweg een pauze hebt wil dat niet zeggen dat je ook bereik of zin hebt om naar je telefoon te staren. Dus ik heb mijn eerste avonturen button binnen, maar wel met een schamele 6 schatten uit 10 score. Wat kunnen we daar op verzinnen ? Morgen nog een keer ?
 

Kleine dingen #0

Het zijn de kleine dingen die het doen, die het doen. Een waarheid als een koe net als dat je niet dik wordt van wat je tussen kerst en oud & nieuw eet, maar dat je dik wordt van wat je tussen oud & nieuw en kerst eet.

Zeventig
Ik ging richting de zeventig, niet alleen qua leeftijd maar vooral qua gewicht. Sta je bij de praktijk ondersteunster op de weegschaal, geeft het ding zeventig kilo aan, dat is mooi dat was je de vorige keer ook. Ik trek een raar gezicht en zij roept vrolijk, je bent in ieder geval niet aangekomen tijdens de feestdagen - ja dûh.

Juli
Maar in juli dit jaar begon de midlifecrisis en stond ik iedere ochtend in pyjama met de blote poten op de weegschaal. De eerste pyjama weging was 69,4 kilo, soms ging het omlaag, vaak bleef het gelijk en op 1 augustus bereikte ik een nieuw hoogtepunt 69,6 kilo - nou dat schiet lekker op dacht ik. Het enige dat dit resultaat verteerbaar maakte was het feit dat de weegschaal app aangaf dat ik meer spiermassa gekweekt had en dat de hoeveelheid vet lichtelijk gedaald was. Maar de blauwe zones waren nog steeds buiten mijn bereik.

Blauw
Net zoals je in de wereld blauwe zones hebt, waar de mensen gezonder zijn dan in de rest van de wereld, werkt de app van de weegschaal ook met blauwe zones. Aan de hand van je leeftijd, geslacht en gewicht wordt bepaald wat voor jou "ongezond", "goed" of "normaal" is. Met mijn 69+ kilo zat ik qua gewicht boven de blauwe zone en heb ik overgewicht, pas met 68 kilo zou ik vanaf boven in de blauwe zone "gezond gewicht" landen. Deze blauwe zones zijn er ook voor de BMI, lichaamsvet, water, spiermassa en je botmassa.

Lijf
BMI hangt nauw samen met je gewicht - dus zolang je te zwaar bent, is ook je BMI niet goed. Maar het probleem met die andere vier (vet, water, spier & bot) is, dat de blauwe zone een percentage van je lichaamsgewicht representeert. Als je afvalt of aankomt verschuift de blauwe zone, het is dus niet puur afvallen, het is in mijn geval ook een kwestie van de verhouding tussen vet en spier. Vet lag ver boven de blauwe zone, de spiermassa eronder, de hoeveelheid water is afhankelijk van die twee en lag daarom ook niet in een blauwe zone. Er was 1 schrale troost, met 2,2 kilo botten zat ik midden in de blauwe botten zone.
 

Lezen #0

Het lezen begon in mei in de vakantie met het boek "Hoe word je 100" van William Cortviendt. Het lezen van dat boek was het begin van een leeshonger, die nu zes maanden later een beetje gestild is. Uit het boek van Cortvriendt is de tien gram bittere chocolade (70% of meer) per dag meteen ingevoerd en blijven hangen. Het is voor mij een hele troost dat ik zo toch nog chocolade tot mij kan nemen.

Ontpillen
Na het boek van Cortvriendt las ik op aanraden van T het boek "Ontpillen" van David van Bodegom. Hij beschrijft van verschillende ziektes welk type pillen meestal voorgeschreven wordt en wat je zelf kunt doen om te ontpillen. Wat me bijgebleven is dat bijna overal wandelen bij het ontpillen werd aangeraden. Wandelen is dus overal goed voor. Daarnaast is de enige pil die hij aanraadt, ook de pil die de praktijk ondersteunster goedvindt . . . de vitamine D pil. Nu de dagen korter zijn staat er elke dag 1 op het menu.

Teveel
Kun je ook te veel lezen ? Ja dat kan, na deze twee boeken met een positieve inslag haalde ik "Wat zit er in uw eten" van Corinne Couget. Dit boek bevat de lijst met E nummers in een tabelvorm, eerst het nummer dan de naam en dan wat het eigenlijk is. Het boek is gelijk een verkeerslicht, slechte nummers zijn rood, twijfelgevallen zijn oranje en de goede nummers zijn groen. De allerzwaarste gevallen zijn nog met tekst extra toegelicht. Je hoeft eigenlijk alleen maar door het boekje te bladeren om een idee te krijgen, als je de blaadjes laat flapperen zie je dat de rode kleur de overhand heeft . . . Zodra je dus in de supermarkt de ingrediëntenlijst van de voorverpakte vleeswaren gaat bekijken kom je tot een schokkende ontdekking. Bijna overal zit troep in, zelfs in veel gedroogde ham zit troep ! Als je een liefhebber van vleesbeleg bent kun je nog net een pakje Parmaham mee naar huis nemen, meer niet. En laten we het maar helemaal niet over kant-en-klare voeding hebben. Na het lezen van dit boek had ik een soort identiteitscrisis of wat zal ik zeggen de schellen waren me van de ogen gevallen. Eigenlijk weet je best dat de voedselindustrie erg aan het knoeien is, maar zolang je niet kijkt is het niet waar. Wat is volwassen worden toch een pijnlijke ontwikkeling.

Humor
Na het zwartkijkende boek over de E nummers was het boek "de supermarktsurvivalgids" van Teun van de Keuken aan de beurt. Het verschil met het boek van Couget is de hoeveelheid humor die verwerkt is in de verhalen. Nou kijk ik dus zelf heel weinig tv, dus wist ik veel - maar van de Keuken schijnt bekend te zijn van de keuringsdienst van Waarde. En veel van wat in het boek staat is eerder op televisie geweest, mij stoorde dat dus niet, maar als je alle programma's al gezien hebt hoef je geen tijd en/of geld aan dit boek te spenderen. Als je dus leest hoe partjes mandarijn in een blik terecht komen ben je voor de rest van je leven genezen - ik vraag me alleen af, wat moet ik met die blikjes die ik nog in de kelder heb staan ? To eat or not to eat ?
 

Fit #1

De ene schoonzus heeft liever een "horloge" horloge, de andere schoonzus noemt de fitbit een dictator. Ze heeft daar een punt, maar je kunt zelf beslissen in hoeverre je gedicteerd wilt worden - Oh, nou trilt het ding net dus ik ren even naar buiten voor wat stappen. Zo. Nu was ik even gedicteerd. Gedicteerd door het "doel voor actieve uren", iets waaraan ik me overgegeven heb omdat ik zelf vind dat ik te veel en te lang stil zit. En als ik te lang stil zit krijg ik pijntjes hier en pijntjes daar. Ik laat me liever door de fitbit dicteren dan dat ik pijntjes heb.

Hoofddoel
Als hoofddoel heb ik het aantal stappen ingesteld, de andere doelen heb ik minimaal aangepast. De af te leggen afstand is ingesteld op vijf kilometer, dat is een afstand die je met tienduizend stappen eenvoudig haalt - ik vind dit ook niet een ander doel. Als je loopt, leg je meters af - als je kilometers aflegt, dan zet je ook die stappen. Een ander mechanisme waardoor je meer stappen zet is het "doel voor actieve uren", de bedoeling is dat je in ieder actief uur minimaal 250 stappen zet. Als je dit doel niet lijkt te halen dan trilt de fitbit om tien minuten voor het hele uur. Dan kun je met gemak het doel alsnog halen. Je kunt vijf tot veertien aaneengesloten uren instellen, zelf heb ik er negen ingesteld.

Stappen
Met de stappen die je zet in de actieve uren kom je in mijn geval niet verder dan 2250 stappen, dat is nog lang geen tienduizend. Nadat ik gewend was geraakt aan het aantal stappen kwam het nog te vaak voor dat ik 's avonds een eindspurt moest maken. Ik liep dus vaak als de dorpsgekkin rondjes om het huis, ik werd er tureluurs én nog erger verveeld van. Als oplossing ben ik toen de boodschappen naar het dorp te voet gaan doen, dat was geweldig voor mijn stappen maar een zware domper op mijn humeur.

Fiets
Ik fiets altijd naar het dorp, dat is lekker vlot, het is fijn, je krijgt er mooie benen van - alleen geen stappen. Kijk daar heb je de dictator weer. En mijn fiets kreeg geen beweging meer, nee dit was niet de oplossing. Ik begon ook steeds vaker te roepen "efficiënt is uit". Zo liep ik soms tien keer naar de schuur om verschillende dingen te halen terwijl ik dat ook wel in 1 keer had kunnen redden, nee ik moest echt iets anders verzinnen.

Vet
In de kast met schoenen stond de oplossing, ik heb mijn hardloopschoenen uit het vet gehaald. Hardlopen leek me indertijd geinig, maar het lukte me nooit om die vijf minuten aaneengesloten te rennen, laat staan vijf kilometer. Maar op hardloopschoenen kun je ook heel fijn wandelen. In ons mini bos ligt een pad en dat ben ik met de hark gaan opfrissen, hubby G heeft het een dag later voor me afgemaakt en nu hoef ik het alleen bij te houden. Ik heb het bosje het 200-stappen bos genoemd, want zo groot is 1 rondje. Ik probeer hier zes dagen van de week minimaal een halfuur te lopen en zo krijg ik 3000 stappen, een halfuur herrie (van de weg) en buitenlucht binnen. Als de zon schijnt krijg ik nog vitamine D op de koop toe.

Zeven
Op de zevende dag pak ik het grootser aan, hubby G is meestal fietsen en ik ga dus wandelen. Ik doe de lompe wandelschoenen aan en ga op pad, ik heb een tas mee voor de rommel die anderen in de berm achterlaten. Langzaam maar zeker voel ik me fitter worden, maar ik kan me nog steeds niet goed voor de geest halen hoe ik twintig jaar geleden de Nijmeegse vierdaagse gelopen heb, waarschijnlijk op wilskracht.
 

Waar was ik ?

Waar was ik ? Nou ik was gewoon hier, maar zonder het schrijven prioriteit te geven. Dus zo langzaam maar zeker begint het van boven weer een totale warboel te worden. En waar was ik ? Ik heb het middagmaal gehad, rest de middagthee en het avondmaal.

Middag
In de middag drink ik altijd thee, behalve als ik ergens op bezoek ben dan wil de thee nogal eens veranderen in toch koffie. Thee drink ik zonder suiker, moet ik de koffieautomaten van mijn toenmalige werkgever dankbaar zijn ? Ere wie ere toekomt. Op een bepaald moment werkte ik in een kantoorgebouw waar de koffieautomaten zo zoet afgesteld waren dat de "thee met" me tegen ging staan. Het bestellen van thee met zo min mogelijk suiker werd door de ene collega gehonoreerd en de andere collega dacht dikke doei. En zo dacht ik op een bepaald moment ook dikke doei en ging probleemloos over op thee zonder suiker. En nu twintig jaar later drink ik de thee nog steeds zo.

Avond
Hoe ziet of zag mijn gebruikelijke avondmaal eruit ? Nou eigenlijk heel gewoon, dacht ik altijd. Meestal aardappels, groente en biologisch vlees, bijna altijd zelf zonder zakjes tot een maaltijd geklust. Niet veel vlees, maar dan wel biologisch vlees, een keer in de week vis van de viskraam op de markt. Aardappels en groente uit eigen tuin totdat de oogst op was, dan schakelde ik over op het aanbod in de supermarkt of op de markt. Af en toe volkoren pasta of zilvervliesrijst in plaats van de aardappelen. Of een maaltijdsoep of een zelfgemaakte pizza. Glaasje eigengemaakt sap, meestal fruit toe en af en toe eens ijs. Is dat nou wereldschokkend ?

Later
Omdat ik eerder al zag dat ik langzaam maar zeker uit aan het dijen was, had ik al de regel ingevoerd van na 20u niet meer eten, niet snoepen, niet kanen, niks. Dus wat ben ik dan nog vergeten ? Het afwasdropje, iedere avond na de afwas eten we een dropje - lekker. Volgens mij heb ik dan alles gehad, ontbijt, koffie, middageten, middagthee, avondeten en het standaard dropje. En ergens binnen dit geheel zitten 1 of meerdere factoren waardoor ik toch steeds iets zwaarder wordt. En ik was er klaar voor om er iets aan te doen, die buik begon me tegen te staan net als de zwembandjes.
 

Fit #0

Eerst moest ik er even over nadenken, maar achteraf gezien is het natuurlijk allemaal onzin. Ik vroeg me af, moet ik nou wel of niet zeggen welk type activity tracker ik aangeschaft heb. Ik heb geen behoefte om te pochen, maar dan had ik waarschijnlijk ook iets anders aan moeten schaffen. En zelf beslis ik ook door op internet ervaringen te lezen voor ik iets koop. Dus ik kocht een fitbit, een tweedekans charge 3, die er bij het arriveren nog als nieuw uitzag.

Shop
Hubby G zag het allemaal aan en zei, dus je hebt een activity tracker gekocht. Ja. En een bloeddrukmeter. Jaha. En een digitale weegschaal. Jahaa. En daarna begon hij mij de "fitbitch" te noemen. Moet ik daar nou blij mee zijn ? Nou ja, ik kan er best om lachen. De app installeren ging prima, de software update voor het slimme horloge duurde iets langer, maar ook dat gaf geen problemen. Maar dan . . . horloge om, een iets stugge band, die vooral in het begin wel irriteerde. Ik had meteen verder kunnen shoppen voor een ander bandje, maar ik heb gewoon talk poeder gebruikt tot het niet meer irriteerde.

App
De app is een heel uitgebreid ding, je kunt er meer mee dan je zou willen. De meeste instellingen zijn heel intuïtief, maar er zitten wat meer ingewikkelde instellingen in. Ook zit er soms wel en soms geen instelling achter een bepaalde plek op het scherm. Druk je links of druk je rechts op je scherm het kan een verschil maken. Zelf wilde ik de module "gezondheid voor vrouwen" uit mijn scherm hebben. Maar hoe ? Nou naast "vandaag" staat de tekst bewerken en daarachter zit een scherm waar je de activiteiten en items kunt bewerken inclusief de volgorde. Als je er 1 per ongeluk weggegooid hebt, kun je die met de ontdek-knop (helemaal onderaan) weer herontdekken.

Hoofddoel
Als hoofddoel heb je vijf mogelijkheden - stappen, afstand, calorieën, actieve minuten en verdiepingen. Stappen leek mij het meest voor de hand liggend, ik wil minder zitten - dus dan moet je lopen. Het aantal stappen staat standaard ingesteld op 10.000, dat lijkt heel veel - zodra je dit als doel hebt merk je pas hoe veel dit is. De allereerste dag, wat dus maar een kwart dag was kwam ik niet verder dan 1645 stappen. Dus om mezelf niet gek te maken ben ik begonnen op 7.500 stappen per dag en iedere week heb ik dat met 500 verhoogd tot uiteindelijk 10.000. En ja dat haal ik, maar meestal met een eindspurt in de avond.

Getallen
Uiteindelijk zijn het maar getallen, want als je op internet zoekt zul je dit artikel in the Atlantic vinden. Daar staat uitgelegd dat het getal 10.000 geen medische achtergrond heeft. Volgens dit artikel heeft onderzoek aangegeven dat 4.400 stappen per dag goed genoeg is en dat je tot 7500 nog steeds gezondheidsvoordelen kunt ondervinden. Het is maar goed dat ik dat artikel zelf niet eerder gelezen heb.
 

Middagmaal

Het middagmaal onder de loep, 1 beker volle melk, 2 sneetjes brood, meestal 1 met hartig en 1 met zoet, half plakje roggebrood met een torentje basterdsuiker erop. Tijdens het lezen van "Hoe word je 100" was ik eerst van volle melk naar halfvolle melk overgestapt. Als je het hele boek gelezen hebt stap je vervolgens weer over op volle melk - het is duidelijk dat niet alles zwart-wit is. Het is me echt een raadsel hoe die goeroes denken dat het voor de gewone man een eitje is om gezond te eten. De informatie is te verwarrend en vaak tegenstrijdig.

Smaak
Wat overduidelijk verkeerd is, is natuurlijk het torentje basterdsuiker op het roggebrood. En hoe lekker ik het ook vind, basterdsuiker echoot mijn jeugd, ben ik overgestapt op 1 lepeltje honing. Kaas op brood moet kunnen en die tweede boterham dan ? Nou zal ik heel eerlijk zijn, mijn smaak was de laatste tijd toch al aan het veranderen - ik vond de chocopasta of hazelnootpasta al niet zo lekker meer als eerder. Ik bewandel voor het zoete broodbeleg momenteel een tussenweg, een maak-eerst-alles-op pad, ik smeer pindakaas. Pindakaas met stroopwafel uit de pindakaaswinkel, die vast te zoet is - maar ik smeer dit tot het op is en zie dan wel verder. Een uitstel tot ik een beter plan bedacht heb.

Mueslibol
Meestal eet ik twee boterhammen, maar op de zwemdagen eet ik 1 boterham en 1 mueslibol. En omdat ik de mueslibollen net als het brood zelf maak, weet ik ook wat erin zit. Ik ben begonnen met een basisrecept, maar ik vond ze te "rozijn-erig" daarnaast zit er in gedroogde vruchten veel suiker. Op de verpakking van de rozijnen die ik gebruik staat dat er 72,8 gram suiker in 100 gram rozijnen zit, volgens goegel zit er maar 59 gram suiker in rozijnen - hoezo verwarrend ? Dus ik heb het vruchtgehalte teruggebracht en in plaats daarvan meer noten aan het deeg toegevoegd. Ik ben nog niet helemaal tevreden, maar het gaat de goede kant op.

Brood
Sinds ik er echt tijd voor heb én echte bakvormen heb, maak ik zelf brood - alleen op vakantie laat ik dat los. Ik ben een fan van Arden en heb via haar blog brood leren bakken, en ik heb mijn dankbaarheid betuigd door ook haar broodbakboeken te kopen. Mijn eigen recept is een mengelmoes, er zit een deel Arden en een deel eigen bedenksel in. Voor een deel gebruikte ik altijd nog een broodmix, maar na het zien van deze documentaire is dat recept ook op de schop gegaan. Zou ik dan echt een midlife crisis hebben ?
 

Een kip met hoge bloeddruk

Als je tegenwoordig in een nieuw regime zit, als in om 5 uur gaat de wekker, dan kun je alle ochtendklussen doen voordat je naar de praktijk ondersteunster moet. Nog even de kippen verzorgen moet kunnen, toch ? Niet dan ? Ik dacht in ieder geval van wel, 10 minuutjes fietsen plus paar minuutjes speling - moet kunnen.

Kippen
De kippen hebben al wat langer een ander regime, ik gooi de ren open en laat ze rondscharrelen. In de tussentijd voer ik de krielen, die een verplaatsbare ren hebben en dus regelmatig vers gras hebben. Daarna maak ik het hok van de kippen schoon, vul het water bij, controleer de legnesten, de voorraad korrels en het grit. Als ik dan met de ton met voer weer naar buiten kom, staan er altijd al wat kippen die haantje de voorste willen zijn. Daarna klap ik in de handen, roep "maisjes kom maar" en fluit. Dan voer ik de kippen in de ren en ik tel, ik moet er twaalf hebben - maar ik kom iedere keer niet verder dan elf.

Rhododendrons
Nou is er altijd wel een eigenwijze kip, die niet zo'n zin heeft om te komen, of de oudjes die zijn simpelweg wat trager. Maar ik mis 1 van de Leghorns en die zijn met hun schutkleur moeilijk te vinden. Ik loop eerst naar achteren of ik haar daar kan ontdekken, nee. Dan maar naar voren in de keukenhof kijken, nee - onder de Rhododendrons, nee. Zucht, maar weer naar achteren lopen, stilstaan, luisteren of je een scharrelende kip hoort, lopen, stilstaan. Weer naar voren, niks. Weer naar achteren, hmm ik moet nu echt gaan anders ben ik te laat en daar staat madam hoor. Bij de deur van de kippenren staat ze te wachten op het personeel dat de deur bedient.

Opgefokt
Nee ik ben helemaal niet opgefokt, ik ben heel rustig, ik fiets op zijn aller rustigst naar het dorp. Adem in adem uit, fiets op slot, wachtkamer, snel aan de beurt, praatje maken, ah de bloeddrukmeter. De bovendruk komt boven de 140 uit, ze kijkt met een half oog - hmm dat doen we nog een keer - van het praten krijg je een hogere bloeddruk. De 2e meting geeft 132 om 96 iets wat ik nog steeds hoog vindt, maar zij is tevreden. Ik vertel dat ik al bijna een week lang iedere ochtend mijn bloeddruk meet en steeds mooie 80/110 waarden heb. Wat nu zelfs in mijn oren heel ongeloofwaardig klinkt. Maar ze blijft tevreden en ik krijg een nieuwe afspraak en een invuloefening voor het bloedprikken.

Fitbit
Later thuisgekomen bekijk ik de fitbit app. Nou je hebt vandaag een super dag, het is maandag en je hebt al meteen de 1e training van de week te pakken. Je hebt 21 minuten gewandeld, 12 minuten vetverbranding en 9 minuten cardio, 1259 passen, 109 calorieën en 19 minuten op je staat van actieve minuten. Bravo. De volgende keer dat ik naar de praktijk ondersteunster ga, mag iemand anders de kippen verzorgen.
 

Koffietijd

Waar vof de kunst zong - Ik ben een gebruiker maar zonder de suiker zit dat bij mij heel anders. Ik ben een gebruiker ja, ik drink de koffie meestal zwart, maar mét de suiker. Zo rond een uur of tien, tegenwoordig sinds het vroege opstaan experiment ook wel eens een uur eerder, drink ik twee kopjes. Dat is mijn dagelijkse portie alleen op visite wil ik 's middags of 's avonds ook wel eens koffie drinken. Maar ja, twee kopjes met ieders 1 schepje suiker, ik heb het net even gewogen dat is in totaal een plus van zeven gram.

Honing
Vroeger dronk ik thee met suiker, maar op kantoor was de thee, die uit de automaat kwam zo zoet dat het glazuur me spontaan van de tanden sprong. Daar ben ik toen thee zonder suiker gaan drinken en dat was niet echt een probleem, maar ik ben bang dat zoiets me met de koffie niet gaat lukken. Volgens T van T&M kan ik beter helemaal stoppen met de zoetigheid in de koffie, helemaal wel of helemaal niet. Als ik koffie zonder zoet moet drinken ben ik bang dat de koffie helemaal af door de zijdeur gaat. Dus ik ben over op een alternatief, dat volgens sommige mensen geen goed alternatief is - honing. Het grootste nadeel van honing vind ik het doseren, een schepje suiker is bijna altijd evenveel. Maar honing is vloeibaar, nou ja oefening baart kunst.
 

Mid life crisis #3

Als je dan toch een mid life crisis hebt, doe het dan ook goed. En nee ik heb geen chopper met een antenne op de kont gekocht. Nee ik had meer gedacht aan daadwerkelijk zelf bewegen of beter, iets dat bewegen ondersteunt - nee nogmaals geen chopper. Nee rustig shoppend achter de pc heb ik voor mijzelf een activity tracker uitgekozen. Is er eigenlijk een Nederlands woord voor zo'n ding ? Een slim horloge ??? net als de slimme foon ???

Zit
Ik weet heus wel van mezelf dat ik te veel zit, als ik te veel zit gaat de rechterheup piepen, zo van hallo genoeg gezeten voor vandaag. Maar hoeveel te veel zit je en helpt zo'n slim horloge tegen te lang zitten ? Vroeger op het werk hadden we scherm pauze programma's die de boel blokkeerden terwijl jij net nog 1 dingetje moest doen, dat was alleen maar heel frustrerend. Werkt zo'n activiteiten turf horloge wel en hoe lang duurt het voor de gein er vanaf is ?

Fit
Naar het post ophaal punt fietsen, met je pakketje naar huis fietsen, doosje uitpakken, app op de slimme telefoon installeren, horloge aan de lader (extreem kort snoertje). Nadat de app geïnstalleerd is en je een account (alweer 1) aangemaakt hebt, wordt duidelijk dat er al een update voor het horloge beschikbaar is. Dus horloge en telefoon bij elkaar in de buurt leggen en afwachten. Dan het horloge omdoen en kijken wat er gebeurt. The internet of things, the internet of me ? De bionische vrouw ?
 

Ontbijt

Mijn ouders forensden en mijn broer en ik, forensden op de achterbank mee. De achterbank netjes voorzien van wat wij altijd een paardendeken noemden, zo'n exemplaar met een Schotse ruit. En ik kan me niet anders herinneren dat ik, na veel getouwtrek en gehaast, uiteindelijk met een Liga op de achterbank zat. Niet zo'n modern exemplaar, maar zo'n droog bruin ding - als je hem in je mond stopte had je acuut geen speeksel meer over.

Ontbijt
En zo ben ik lang een moeilijke ontbijter gebleven, doe mij geen ontbijt - doe mij koffie om een uur of tien en ik kan het makkelijk tot de lunch volhouden. Dat leverde uiteindelijk allemaal problemen op en zo moest ik er toch aan geloven - het ontbijt. Ontbijten was goed voor je en ik weet niet eens meer wat ik allemaal geprobeerd heb, voordat ik tot mijn huidige ontbijt gekomen ben. Tegenwoordig eet ik dus altijd heel braaf muesli met yoghurt. Omdat ik geen verlangen had naar een grotere zwemband meng ik de chocolade muesli altijd braaf met een bio variant met fruit. Altijd netjes met de weegschaal 45 gram muesli en dan yoghurt erbij tot een totaal van 113 gram.

Suiker
Er zijn allemaal verschillende richtlijnen, waar geen normaal mens wijs uit kan worden omdat ze suiker allemaal anders bekijken en omdat ze allemaal andere getalletjes gebruiken. Maar ergens kwam ik het getal 50 gram per dag tegen en ik dacht als ik anders moet leren eten begin ik bij het ontbijt. Hoeveel suiker zit er in mijn ontbijt ? Ik dacht dat het mengen van mijn foute muesli met fruit muesli een goed idee was, maar toen ik de tabellen op de verpakking bekeek bleek dat qua suiker helemaal geen verschil te maken. Uhm. Goegel zegt dat in yoghurt 3,2 gram suiker per 100 gram zit samen met de muesli kom ik op een totaal van 9,8 gram voor mijn ontbijt. Goedemorgen, dan mag ik nog blij zijn dat ik geen suiker in de T drink.
 

Mid life crisis #2

Uit de enorme bult met spullen van mijn ouders kwam op een bepaald moment ook de bloeddrukmeter van mijn vader te voorschijn. Op een super onlogische plaats, ergens helemaal onderin een kastje - waarschijnlijk heeft mijn vader foeterend door huis gelopen op zoek naar dat ding en uiteindelijk de handen in de lucht gegooid en gedacht la-maar. Maar met mijn nieuw ontdekte hoge bloeddruk, nu ongeveer twee jaar geleden, dacht ik dat is mooi handig.

Pols
De bloeddrukmeter was een pols variant, dat vond ik wel zo fijn. Ik vind de bovenarm meters, die de assistentes en de praktijk ondersteuners bij de plaatselijke huisarts gebruiken altijd zo gemeen knijpen. Vergeleken met de geijkte bloeddrukmeter van de huisarts, die trouwens minder hard knijpt week de bloeddrukmeter ook niet te gek af. Maar de laatste tijd begon de meter steeds vaker fouten op de display aan te geven. De ene keer deed hij het wel, dan weer niet - niet echt betrouwbaar en irritant.

Bovenarm
Dus nadat ik in mijn huidige mid-life crisis eerst al een "internet of things" weegschaal aangeschaft had, ging ik op zoek naar een nieuwe bloeddrukmeter. De praktijk ondersteunster had al gezegd als je aan een nieuwe bloeddrukmeter toe bent, neem dan een bovenarm meter. Dus ik zette me over mijn weerzin heen en ging op zoek, hoeveel bloeddrukmeters kunnen er zijn ? Nou best veel. Uiteindelijk heb ik gezocht naar wat de hartstichting op de lijst heeft staan in combinatie met wat de consumentenbond als best getest heeft.

Ritueel
En zo breidt mijn ochtendritueel zich steeds verder uit. De wekker gaat enorm vroeg, om 5:00 al - dat was waarschijnlijk het eerste vege teken van de crisis. Daarna meet ik mijn bloeddruk al zittend in bed, de nieuwe meter kan van twee personen x-keer de bloeddruk onthouden en ook gemiddelden berekenen. Je moet minstens wakker genoeg zijn om de schakelaar, ik ben persoon #1, in de juiste stand te zetten voordat je je bloeddruk meet. Daarna tandenpoetsen en het toilet bezoeken alvorens op de digitale weegschaal te gaan staan, waarom plaag ik mezelf toch zo ?
 

Vloeibaar

Terwijl je denkt dat je best gezond eet, groente uit eigen tuin, biologisch vlees en iedere week een stukje vis kom je erachter dat dat toch niet waar is. Het is een harde waarheid en al die ingesleten gewoontes vormen tot nieuwe gewoontes zal een zware taak worden.

Klontje
In gedachten zie ik mezelf in de keuken staan, ik weet precies hoe groot het klontje margarine moet zijn als ik groenten stoof. Ik weet precies hoe groot de klont braadboter moet zijn voor het vlees. En als ik heel eerlijk ben zie ik ook mijn schoonmoeder, die niet zo heel erg van de olijfolie is, maar die wel al jaren alles in vloeibaar vet bakt. Die ook verbaasd was toen ze een keer merkte dat ik dat niet deed. Ik voeg hooguit wat olijfolie toe maar ik bak niet 100% in vloeibaar vet en ook niet in roomboter, wat volgens de goeroes ook ok is. Mij is altijd geleerd dat roomboter spet, en een spetter heet vet op je vel is pijnlijk - dus om in te bakken mijd ik echte boter als de pest.

Koelbox
Nog steeds op de camping bevat de koelbox de 2 aangebroken pakjes vet, 1 keer margarine en 1 keer braadboter. Dus als we weer in de supermarkt staan sta ik deze keer voor een vak waar ik helemaal geen ervaring mee heb. Het vak met een enorm assortiment flessen met vloeibare bak- en braadboters. Op goed geluk kies ik er 1 uit, de rest van de vakantie is het begin. Nu we thuis zijn, is het gebruik van de harde margarines ingeperkt en ben ik op zoek naar die ene fles. Die ene fles tussen al die honderd andere flessen, die mijn favoriet zal worden. En ik ben op zoek naar de juiste verhouding, de scheut, de blik in de pan en dan het weten dat het zo "goed" is.
 

Mid life crisis #1

Mijn mid-life crisis kwam vroeg, erg vroeg - ik was een jaar of dertig. Of ik noemde het mijn mid-life crisis en was het wel niet echt een crisis. Ik gaf mijn vaste baan op voor de eigen toko en deed min of meer hetzelfde werk maar dan eens hier en dan eens daar, uiteindelijk ging dat trouwens vervelen. Mijn relatie stortte in en ik moest voor het eerst echt op eigen benen staan. Dat soort dingen, maar de laatste tijd twijfel ik - heb ik een nieuwe mid-life crisis ? Of is dit dé mid-life crisis ?

Horror
Een van de dingen, die ik nooit wilde nadat ik uit de moederschoot weg was - was het hebben van een weegschaal. Waarom zou ik een weegschaal willen, je gaat er alleen maar steeds op staan en dat ding zegt of steeds hetzelfde of hij zegt dat je toch langzaamaan zwaarder wordt. Waarom zou je jezelf plagen ? Maar het begon me te dagen als ik iets aan de zwemband wil doen - hoe kan ik dan zien of ik op de goede weg ben als je niet zelf een weegschaal hebt ???

Internet
En tegenwoordig heb je dus de "internet of things", ergens heb ik daar ooit iets over gehoord in een vage radioreclame terwijl ik niet eens begreep waar ze het over hadden. Maar langzaamaan begint me iets te dagen, want nu heb ik een weegschaal en een app. En die weegschaal seint mijn totaalgewicht, het gewicht van mijn botten, vet-, spier- en vochtpercentage door aan mijn app. Daar kan ik zien dat de allereerste keer dat ik mij woog, midden op de dag, de teller op 70 kilo stond. Sinds die tijd weeg ik mij 's ochtends in pyjama met bril op en schommel ik een paar ons boven en soms een paar ons onder de 69 kilo. Er schijnt nog geen beweging in te komen, waarom plaag ik mezelf toch zo ?
 

Procenten

Dus je leest een boek en ook al heb je de ambitie niet om honderd te worden, die hoge bloeddruk en de zwemband zijn irritant. En gelukkig waren er naast de horrorverhalen ook lichtpunten in het boek te vinden.

Zwak
Van veel snoep, koek en dropjes kan ik afblijven, veel van de nieuwerwetse snoepjes vind ik ronduit smerig - dingen kunnen ook te chemisch of te zoet smaken. Mijn enige zwakke punt is altijd en eeuwig chocolade, al zit ik niet iedere dag met een sherry en een doos bonbons op de divan. Nee af en toe een stukje (of wat meer) en een zondags bonbonneke.

Procenten
In cacao blijken goede stofjes te zitten, maar in gewone melkchocolade zit te veel suiker en te weinig goede stofjes. De goede stofjes schijnen pas effectief te worden als je chocolade eet met een percentage cacao van 70% of meer. Maar ho ho maximaal 10 gram per dag - oeps, dat wordt een uitdaging, want ik vind de 70% chocolade variant al zo lekker dat ik daar met gemak meer van wegwerk.

Supermarkt
Dus nog tijdens de vakantie stond ik in de supermarkt het chocolade aanbod te bekijken, meestal doe ik dat alleen om voor de thuisblijvers iets lekkers te scoren. Maar daar hadden ze van het huismerk repen met 85% cacao en ook netjes een reep van 100 gram, die je in 10 brokjes kon breken - ideaal. Na het avondeten kreeg ik mijn eerste dosis - blech dat was goor. Op die manier is het net een bittere pil. 

Inregelen
Als ik pillen voorgeschreven krijg vraag ik bij de apotheek wanneer kan ik de pillen het beste innemen. Soms krijg ik het idee dat zij het niet eens weten omdat in de bijsluiter vaak iets anders staat. Maar voor deze bittere pil moest ik zelf iets verzinnen en deze pil eet ik tegenwoordig bij de middag T, de T spoelt de bittere smaak weg. En langzaam maar zeker komt hier ook de verleiding weer om de hoek - ik begin deze bittere chocolade lekker te vinden.
   

Hoe word je honderd

Hoe je honderd word, geen idee. Ik heb zelf ook geen ambitie om honderd te worden. Ik had laatst al een teleurgestelde Jehova's getuige voor de deur staan, die niet kon begrijpen dat ik niet eeuwig wilde leven. Wil ik honderd worden ? Niet per se, want op een bepaald moment ga je toch kwakkelen. Of nog erger - mijn grootste schrikbeeld, dat ik net als mijn moeder word - lichamelijk gezond maar van boven een grote ruimte met omgevallen boekenkasten - mag ik bedanken.

Vakantie
Al tijdens de vakantie had hubby G het boek van William Cortvriendt uit en nog tijdens de vakantie begon ik eraan en dat ging best vlot. Na de vakantie kwam de klad er een beetje in. Het was toch een taaier boek dan ik in eerste instantie gedacht had. Net alsof hij vol goede moed in een losse schrijfstijl begonnen was, maar dat op een bepaald moment de wetenschapper het toch min of meer overgenomen had. En ook al zegt hij dat je bepaalde stukken over kunt slaan, ik wilde ook juist die stukken begrijpen. Dit is een boek dat je eigenlijk moet herlezen om te kijken of je alles goed begrepen hebt.

Zwemband
Ik vind mezelf niet dik of vond net hoe je het zeggen wilt, maar op foto's zag ik steeds vaker die zwemband om mijn middel zitten. In mijn hoofd zit die zwemband er niet, maar volgens de camera en de spiegel zit de zwemband er wel degelijk. Ik eet niet enorm veel, ik snoep wel maar niet op het vind-je-dat-ik-veel-snoep niveau van mijn moeder. Chocolaatje hier, dropje daar, plakje cake bij de koffie. We eten vooral uit eigen tuin, stukje vis op zijn tijd en meestal biologisch vlees en toch heb ik een zwemband en hoge bloeddruk.

Eye-opener
Dit boek geeft aan waar bepaalde pijnpunten in ons hedendaagse voedingspatroon zitten. We leven tegenwoordig langer, nu we betere hygiëne en voedsel in overvloed hebben. Maar daar zijn ook behoorlijk wat slechte gewoontes in geslopen, dus als ik van die zwemband en de hoge bloeddruk af wil - wat dan ? Je eigen gewoonten en manieren veranderen, dat moet je zelf willen en omdat ik eigenlijk dacht gezond te eten ben ik bang dat veranderen niet zo eenvoudig zal gaan. Maar niet geschoten is altijd mis.
 

Vakantieliteratuur

Wat neem je mee op vakantie ? Vroeger was mijn antwoord simpelweg vijf kilo boeken geweest of als er plek voor was misschien wel tien kilo. En dat verslond ik ook allemaal - no problem. Tien dagen op vakantie wat neem ik mee aan boeken, een assortiment van verschillende boeken. Wat lees ik ervan ? Nul, niks, nada - helemaal niks.

Interesse
Wat nam ik mee, ik nam allemaal boeken mee - die bij mijn ouders vandaan kwamen en die ik niet weg kon gooien. Als in - lijkt me eigenlijk best interessant of wie weet goed voor mijn talenknobbel. Maar ik las er dus niets van, welke conclusie kun je hier uit trekken ? Dat mijn talenknobbel ook op vakantie was, dat die boeken misschien toch niet zo interessant zijn, dat mijn zin-om-boeken-te-lezen thuis gebleven was. Misschien is het gewoon beter, die boeken op reis te sturen naar de kringlopen zodat iemand die boeken "bewust" kopen kan. Deze boeken horen niet bij mij, als ik een boek in tien dagen vakantie niet aanraak dan raak ik die boeken in nog geen duizend dagen aan - hooguit om ze te verplaatsen.

Bibliotheek
Hubby G had een heel andere tactiek en nam een boek mee uit de bibliotheek waar hij op de radio iets over gehoord had. Als in dat lijkt me interessant en daar wil ik het fijne van weten. Zijn opa was hard op weg geweest naar de 100 en hij vroeg zich af of hij de leefwijze van opa kon herkennen in dat boek. Dus zo zat ik al hakend in de tent naast een huisband, die steeds interessante stukjes voorlas. En waar las meneer uit voor ? Uit het boek "Hoe word je 100" van William Cortvriendt en toen hij het eindelijk uit had kon ik het zelf lezen.