Moestuin #33

We eten bijna de hele week bonen, ik ben niet zo'n fan van geweckte bonen en diepvriesbonen zijn helemaal blâh. Dus we eten gekookte boontjes en ik maak een enorme pan met snijbonensoep.

Onderzoek
Ik grijp de camera en ga eens op onderzoek uit in de moestuin, gewoon alles eens van dichtbij bekijken. Of ik niet iets over het hoofd zie. En het is prachtig in de moestuin, de tomaten beginnen te kleuren. De 2e lichting sla begint op echte kropjes te lijken, er zijn al grote groene paprika's, er is al snijbiet. Nou ja, er is gewoon van alles.

Experiment
Venkel is het experiment van dit jaar, op het zakje staat "kent geen plagen of ziekten bij de teelt". Ja hoor. Het zaad kwam niet overtuigend op, maar dat kan aan ons liggen en de konijnen bleken het ook wel lekker te vinden. Na twee keer zaaien, afrasteren en uitplanten groeiden ze best aardig. Het verschil met de venkel in de groentetas is dat onze venkel echt heel plat blijft, wel breed maar plat. Ik heb er twee uit de tuin getrokken omdat ik dacht dat 1 nooit voldoende zou zijn, maar dat bleek mee te vallen. Ik moest er behoorlijk hard aan trekken voor ze uit de grond kwamen en kukelde vervolgens bijna achterover tussen de afrikaantjes. Toen ik iets beter keek zag ik nog een mee-eter, een rups van de koninginnepage. Ik heb de rups op een van de andere venkelplanten gezet, wie weet zie ik hem dan ooit nog als vlinder. Ik vind het jammer dat ik de vlinder niet gezien heb, zo'n koninginnepage is wel even iets anders dan een koolwitje.

Winter
Naast gewone wortels heb ik ook winterwortels gezaaid. Ik heb de camera tussen het loof geduwd en op de gok een aantal foto's gemaakt. En hier kun je het dus al zien, de winterwortels worden al heel mooi.
Wat het niet zo goed doet in het wortel-vak zijn de bieten, ze waren maar zo zo opgekomen en ze groeien ook maar zo zo. Daarnaast worden ze door engerlingen aangevreten en als je het blad slap ziet hangen ben je al te laat. Ik heb pas drie volgroeide bieten van het land gehaald, dat is echt anders dan andere jaren. Dan weet ik soms van gekkigheid niet wat ik met de bieten moet doen. In zo'n jaar zien vrienden en familie me aankomen, heeft ze alweer bieten bij zich ? Uhm ja. Maar dit jaar hebben ze rust.

De courgette berg bedwingen

2 jaar geleden zaaide ik voor het eerst courgettes en ze deden het enorm goed, te goed. Courgette is een veelzijdige groente, je kunt er soep van maken, het kan in de pastasaus, je kunt het koken, bakken, frituren, je kunt er brood mee maken of aardappelkoekjes. En er zijn vast nog wel wat andere mogelijkheden te bedenken, maar de courgettes kwamen me na een tijdje de neus uit. Toen moest er echt iets anders verzonnen worden.

Internet
Lang leve het wereldwijde web, daar vond ik een recept om van courgettes zoetzuur te maken. Op dezelfde site staat trouwens ook een recept voor courgette kruidkoek en brownies met courgette. Dit recept heb ik als basis gebruikt, de benodigde kruiden hielden me eerst nog tegen. In een Duitse supermarkt vond ik gurkengewürz van Ostmann, dit is simpelweg een kruidenmix voor bij je zure bommen. De aanwijzingen op het zakje heb ik gemengd met het basisrecept en zo verander ik iets meer dan 2 kilo courgettes in zes halve liter potten met eigengemaakte courgette zoetzuur.

Eigenwijs
Mijn eigen wijze recept
Het 1e  deel volgt het recept van "koekje van eigen deeg", het 2e deel volgt het recept van het zakje kruiden. Daarna kook je de potten dicht 15 minuten op 90 graden C.

Voor 6 halve liter tulp weckpotten;
2,25 kilo courgettes
4 grote uien (of een x aantal kleintjes)
6 eetlepels zout
                       
Courgettes schoonmaken, kop en kont en lelijke stukjes van het velletje eraf snijden. De courgettes eerst in vieren snijden en dan plakjes van ongeveer een centimeter maken. Zelf snij ik de zaadlijsten er niet uit, alleen als de courgette erg dik geworden is.

De courgette per kilo in een mepal kom doen en er twee uien en 3 eetlepels zout bij doen, deksel erop. Dit dan eens in de zoveel tijd schudden, zeker een paar uur – een dag is soms makkelijker.

Inmaakkruiden voor augurken (8,5 gram)
6 laurierblaadjes
halve liter azijn (5%)
halve liter water
125 gram suiker
1/2  theelepel zout

*** overdenking ***: Ik denk dat i.p.v. een halve liter azijn/water, 4 dl ook voldoende is

Potten en deksels afwassen, ringen koken, courgettes/uien afspoelen, in iedere pot een laurierblaadje leggen en een afgestreken (grote) theelepel inmaakkruiden toevoegen. De afgespoelde courgettestukjes over de potten verdelen.
In een pan de azijn, water, zout en suiker koken. Dit mengsel gebruik je om de potten tot de rand te vullen (neus dicht). Ring & deksel erop, afsluiten en in de weckketel 15 minuten op 90 graden dicht koken.

Deze 15 minuten is een compromis tussen wat in het weckboek staat (20 minuten) en het dicht koken van potten voor jam (10 minuten).  Als je potten met een schroefdeksel zou gebruiken, zou je ze niet dichtkoken en dan blijft het ook goed.
 

Rare dromen #2

Nou droom ik bijna nooit, maar vorige week dus wel en vanochtend werd ik getrakteerd op hubby G.'s behoefte om me zijn droom te vertellen.

Bunders
Hij droomde dat hij vier bunder grond had en dat hij op twee ervan pinda's verbouwd had. Maar die twee bunder pinda's waren al gerooid en hij had geen idee wie dat gedaan had. Op de andere bunders was hij het gewas van iets dichterbij aan het bekijken, dat zag er namelijk nogal raar uit. Aan blauw-paarse stengels groeiden rondom iets wat op wortelen leek, wel een stuk of 30 per stengel. Ja en toen ging de wekker.

Groot
Ieder jaar experimenteren we wat in de moestuin, je mag raden wat hubby G.'s experiment dit jaar is . . . inderdaad de verbouw van pinda's. Leuke plantjes, geinige bloempjes, toch wat slakkenvraat en nog geen idee of het wat wordt. Dus dat deel van de droom valt enigszins te verklaren. Het is ook een droom uit de categorie droom groot, 4 bunder grond alsof het niets is !
 

Regen 2014 #32

Zaterdagochtend komt hubby G. even showen hoeveel regen er in de regenmeter zit. 22 millimeter, oftewel de preiplanten hoeven vanaf nu niet meer begoten te worden, ze redden het nu verder zelf wel.

Moestuin #32

Uhh bonen, sperziebonen, snijbonen - bonen bonen bonen. Ik probeer altijd zoveel bonenstaken te zetten dat we genoeg bonen hebben, maar niet te veel, maar helaas is dat dit jaar weer eens jammerlijk mislukt. Terwijl van een soort amper wat is opgekomen hebben we toch bonen in overvloed. De 1e grote bups heb ik verwerkt door ze te wecken, maar nu heb ik alweer een bonenbult. Ik heb ze tijdelijk koel weggelegd in de kelder en ik verzin manieren om steeds bonen te eten zonder dat het je neus uit komt. Ik vraag me af zou bonen zoetzuur ook lekker zijn ?

Courgettes
Ook de courgetteplanten zijn totaal los gegaan en van vorige jaren weet ik dat je van veel courgettes eten snel genoeg hebt. Maar voor de overvloed aan courgettes heb ik wel een plan. Ik maak er zoetzuur van, ik combineer twee recepten en daarna kook ik de potten nog even in de weckketel. Ik heb ooit geprobeerd augurken te verbouwen en dat was echt een teleurstelling, er zaten allemaal van die stugge harde haren op de augurken. In recepten staat dan dat je die er voorzichtig af moet schrapen/boenen. Nou zelf heb ik een veel beter alternatief gevonden, ik gebruik courgettes in plaats van augurken. Net zo lekker en haarloos.

Rare dromen

Ik kan me zelden herinneren wat ik droom, maar zo heel af en toe blijft er wat hangen. Over de betekenis van dromen zijn genoeg boeken geschreven, maar ik voel me niet geroepen om die er op na te slaan. Het was zo al erg genoeg.

Wezen
Waar ben je eigenlijk als je droomt ? Ja thuis in bed lag ik, maar in de droom bedoel ik. Ik zag een gebouw, een groot grijs vierkant flatgebouw met veel glas en een torenspits erop, op de hoek van de Wibautstraat, maar waar was ik eigenlijk ? Door het glas zag ik iets dat leek op allemaal boekenkasten, met witte planken. Het volgende moment was ik binnen, sommige van die witte planken waren trappen, ik klom omhoog totdat ik bij een kast kwam, een Billy van Ikea en als ik verder omhoog wilde, moest ik de planken als treden gebruiken. Dus ik klom verder totdat ik weer bij een trap kwam en zo klom ik verder omhoog en weer kwam ik bij een Billy uit en verder omhoog ging ik. En toen . . . toen durfde ik opeens niet meer verder en hing ik daar aan die boekenkast. Gelukkig word je op zo'n moment wakker.

Billies
De Billies waren ook niet leeg, als ik terugdenk heb ik het idee dat ze volstonden met boeken, cd's, videobanden, cassettebandjes en dvd's. Misschien ziet mijn hersenpan van binnen er zo wel uit ? Dat ze een vage deal met de Ikea gesloten hebben en dat ze de hutkoffers van Douglas Adams vervangen hebben door de Billies van Ikea ? Is alleen de vraag hoe je al die pinguïns in een Billy opbergt . . .
 

Moestuin #31

Je koopt pootaardappelen, een vroeg en een iets later ras. En in de praktijk . . . het loof van het ene ras valt iets eerder dor neer dan van het andere ras. Toen de gekochte aardappels op waren heb ik een paar pollen aardappels uit de grond gehaald. Maar wij hadden pas echt tijd om te oogsten toen van het andere ras het loof ook dor neergevallen was. Dus we halen alle aardappels er tegelijk uit, niet veel per pol, maar wel redelijk groot. Sommige aangevreten door engerlingen, sommige raar misvormd omdat ze in een mierennest groeiden en sommige doorboord door de oogster. Maar nu de grond kaal is kan de prei verpoot worden, die al aardig dik geworden was.






Siepels
De uien hebben ook hun loof al laten hangen en daarom trek ik die er ook maar uit. Het is mooi weer en we zetten alles in dozen tegen het huis aan, zo droogt alles en blijft de aarde er niet aan kleven.

Groente
Verder is er momenteel genoeg groenvoer in de tuin te vinden - wortelen, bonen en courgettes. We zullen niet verhongeren.

Moeders #31

Het is vakantietijd, dus ik denk niet aan files en ga op weg zodra ik zo ver ben. Maar dat bleek gewoon half negen te zijn, niet veel vroeger dan anders. Tijdens de rit switch ik van radio 2 naar radio 3 en terug en heen, ik heb nog geen zender ontdekt die me anderhalf uur non-stop amuseren kan. Ik ben vastbesloten om rustig aan te doen en vooral aan mijn eigen gemoedsrust te denken.

Paaltje
Als ik bij de parkeerplaats aankom zie ik een gigantische verhuiswagen het miniterrein opdraaien. En daarachter nog een auto en een klein vrachtautootje en dan pas ikke en dat moet allemaal passen. Nou ja, we gokken het erop - zodra ik het telefoonnummer van de parkeerpaal bel daalt hij, ik rij het terrein op. Ik maak een geinig bochtje en moet meteen in de ankers, want het paaltje van de parkeerplek staat omhoog. Ok ok ok ik heb een sleutel, maar omdat de paal meestal ligt werkt het mechanisme niet soepel. Na 5 minuten worstelen heb ik het paaltje KO, zei ik dat ik deze keer rustig op pad zou gaan ?

Gordijnen
Ik haal de gordijnen van mijn moeder op en ga naar haar op weg, ik lijk wel een ezel. Een groot pak WC-papier, gordijnen, een rugzak en een grote tas. Als ik bij mijn moeder ben stoot ik met de kamerdeur tegen de rommel aan, die erachter staat. Mijn moeder, die klaarblijkelijk op de bank zat te tukken schrikt op en roept "ik heb je helemaal niet horen binnenkomen". Juist wel, denk ik bij mezelf. Ze heeft op de bank zitten snuffen en is in slaap gesukkeld, er is weer iemand dood - ik troost haar zo goed als ik kan en breng haar vervolgens een glaasje water. Weet jij hoe het zit met de gordijnen vraagt ze ? Ik wijs naar de gordijnen. Ik haal een trapje en vervang de oude gordijnen door de nieuwe. Het lijkt op apekooien er is niet veel ruimte en het trapje is niet erg hoog. Maar het lukt. Vind jij ze mooi - ja, ik vind de gordijnen mooi, heb ik ze uitgekozen - ja, jij hebt ze uitgekozen. Ik moet er nog een beetje aan wennen, ze zijn zo wit zegt mijn moeder.

Post
Er is toch weer post voor mijn vader, verder een aanmaning van de belastingdienst en mijn moeder is doof. Dus ik hang aan de telefoon om alles weer goed te krijgen. Ik mis post, dus ik vraag mijn moeder of ze niet meer post heeft. Uiteindelijk komt ze met bijna 1 centimeter brieven aanlopen, ik voel mezelf boos worden en ook opgelucht. Opgelucht omdat ze de post dus niet zoekmaakt, maar op een voor haar logische plaats verzamelt. Ik laat haar aanwijzen waar ze de post neerlegt, nu ik weet waar het ligt moet het voortaan goed gaan, een mens mag hopen toch ?


Tijd
De tijd vliegt, ik verzamel maar liefst 8 centimeter reclamefolders. Ik kijk of ik de oorsprong van de vliegjes in de keuken vinden kan en vind een onherkenbaar stuk fruit. Ik zoek voor haar schuurmiddel, maar vind in plaats daarvan nog oude medicijnen van mijn vader. En in plaats van te blijven hangen besluit ik naar huis te gaan en ze brengt me naar de auto. Niet verdwalen zeg ik tegen haar, nee hoor ik loop hier naar het water en dan weet ik het wel weer. En anders zegt ze, zijn er genoeg aardige agenten en die brengen me naar huis - ik zucht. Als ik later thuis ben word ik gebeld - de hermandad, ze hebben mijn moeder weer eens thuisgebracht !
 

Peren, nu al ?

Ja nu al, de slechte vallen al een tijdje uit de bomen.

Groen
In de jonge suikerperen boom zitten minder peren, maar ze zijn wel groter. Ik plukte er een aantal om te proberen, ze zagen er namelijk nogal groen uit. N-H suikerperen zijn meestal geler als ze rijp zijn, maar ze zijn heerlijk na een dag op de fruitschaal.

Rood
We hebben ook een heel zielig boompje, daar zaten oorspronkelijk welgeteld 3 peren aan. Er bleef er maar 1 over en toen ik hem bewonderde zat er opeens helemaal geen peer meer aan het boompje. Ik was nogal verbaasd, ik dacht namelijk dat het een stoofpeer was en dat hij nog een tijdje zou moeten hangen. Dus maar eens in de documentatie gedoken, het is een rode Clapp's, dus gewoon een handpeer. Hij ligt nu een paar dagen op de fruitschaal - niet lang meer, denk ik . . .
 

Moeders gordijnen

Nadat ik met mijn moeder gordijnen uitgezocht had, belde ze me de dag erna en twee dagen daarna en daarna 4 dagen later nog een keer. Of we nou wel of niet gordijnen uitgezocht hadden - wel. En of ze nou wel of niet bij haar thuis kwamen meten - niet. En wanneer ze dan gebracht zouden worden - ze worden niet gebracht. Kun je nog meer vragen stellen ? Ja natuurlijk kun je nog meer vragen stellen. Wanneer zijn ze dan klaar ? Dat duurt 1 à 2 weken en dan bellen ze. Wie bellen ze dan jou of mij - ze bellen mij. En na die 3 keer bellen werd het stil.

Gordijnenhal
Mijn broer haalt vervolgens de gordijnen op, maar heeft geen tijd om ze bij onze moeder op te hangen. Nou ja, dat komt dan wel een andere keer denk ik als ik dat hoor. Op donderdag belt de gordijnenboer, er heerst verwarring, mijn moeder is daar en vraagt waar haar gordijnen blijven. Heeft u de gordijnen nou wel of niet opgehaald, want uw moeder zegt dat u ze niet opgehaald kan hebben. Ik leg uit dat mijn broer ze opgehaald heeft, maar nog geen tijd heeft gehad om ze bij haar op te hangen. Hij snapte het en riep in plat Amsterdams dat het allemaal goed zou komen. Ik wens hem in stilte succes toe.

Boos
Je denkt dat alles zijn gangetje gaat en je ontspant, je hebt een weekje een logee en je moeder is even naar de achtergrond verdwenen. Wel heb ik na overleg met mijn broer in de agenda geschreven dat ik komende week naar haar toe zal gaan. Maar ze belt, ik denk eerst dat ze dronken is omdat ze een hele dikke stem heeft, maar ze is niet dronken - ze is boos. Of we haar in de maling aan het nemen zijn ? Ik doe even een stapje terug en vraag waarom ze zo boos is. Het komt door de gordijnen, waar blijven die nou, ik zit er op te wachten, ik kan er toch niet steeds voor thuis blijven roept ze. Ik doe #ademinademuit en vertel haar dat ik nooit gezegd heb dat ze er voor thuis moest blijven. Ik preek dat of ik of B de gordijnen zouden ophangen omdat ze niet in haar eentje op een trapje mag staan. Mijn moeder sputtert dat ze vandaag iets heeft afgezegd omdat ze voor de gordijnen komen en dus thuis moest blijven. Ik vraag me af hoe ze er bij komt en ik praat en ik praat totdat ze weer rustig is.

Schone zaak
Ik denk nu "geduld is een schone zaak", maar ik besef me ook dat mijn moeders gebrek aan tijdsbesef meerdere kanten op gaat. Dat de twee weken, die ze moest wachten, haar meer leken op twee maanden of zoiets. Ze heeft een totaal gebrek aan tijdsbesef, ze weet niet welke dag het is, maar ze weet ook niet of iets lang of kort geleden is. Het is dat ik niet liegen wil, maar ik vraag me af of ik niet beter had kunnen zeggen dat ze in de gordijnenwinkel niet had kunnen kiezen. Ach het is allemaal hadden en dan nog, dan was er wel weer een ander probleem geweest.
 

Logeren

Stil op de blog, want we hadden een logeetje. En een logeetje heb je niet iedere dag, dus daar steek je tijd en moeite in. Zaterdag laat komt de hele familie aan, op zondag maken we sap en op maandag laten ze haar bij ons achter. Zo volgt er een week van vroeg op om een grote pan pap voor haar te maken. Veel fietsen. Bedenken hoe je een kind dat geen groente lust toch groente laat eten, zonder dat je de hele week stamppot eet. En zorgen dat ze een beetje bijtijds naar bed gaat zodat je zelf ook nog wat nachtrust krijgt.

Rust ?
En nu, nu ze weer naar huis is en de rust weergekeerd, gaan we weer aan de slag met de normale gang van zaken. Oftewel er ligt een berg strijkgoed, er moet hoognodig gepoetst worden en de gevallen peren moeten verwerkt worden. Daarnaast is er ook de abnormale gang van zaken, er is een boom vol met appels afgeknapt, opa moet naar het ziekenhuis en ik heb nog geen rekening van mijn moeders fysio. Voordat de rust weer helemaal terug is zal het nog wel even duren. 

Bijwerken
Omdat de blog toch iets chronologisch heeft zal ik de komende dagen toch bepaalde gaten proberen te vullen, dat ziet er misschien raar uit. Ah, soit.
 

Kringloop #30

Het is een druilerige ochtend geweest, dus toen het weer opknapte gingen we maar weer eens fietsen. Het logeetje wil vooral 1 ding en dat is fietsen, nou doe ik de boodschappen altijd al op de fiets dus dat komt goed uit.

Kringwinkel
Het werd een rondje - welkoop, kringloopwinkel en bibliotheek. Voor ik goed en wel de legpuzzels had bekeken wees de jongedame al de juiste puzzel aan - een dwaas kijkende kitten tussen Engelse rozen. Daarna maakte ik mijn standaard rondje, bij de breispullen viel het tegen, alhoewel daar 2 bolletjes oranje pluisgaren in mijn mandje sprongen. De logee, die nog nooit een kringloopwinkel van binnen had gezien noemde het steeds een kringwinkel.

Kinderlogica
Volgens haar kon je er maar beter niet met een vriendin naar toe gaan, stel je voor dat je allebei hetzelfde zou willen hebben terwijl er maar 1 van was ?
 

Opa

Opa moet voordat hij onder het mes gaat voor een x aantal onderzoeken naar het ziekenhuis. Mijn schoonvader is op maandag met hem mee geweest. Maar op de oppas-dag van mijn schoonvader, moet opa ook nog naar het ziekenhuis. En dan heb ik opeens het dilemma wat veel vaders en moeders hebben, wat te doen met het kind ? In mijn geval dus mijn logee.

Kiezen
Ze is oud genoeg om te kunnen kiezen en de keuze is, met mij en opa naar het ziekenhuis of met opa W. naar zijn oppaskindjes. Ze hoefde er niet lang over na te denken, ze wilde mee naar de andere kindjes. Ik heb wel uitgelegd dat dat betekent zonder gezeur op tijd naar bed en vroeg opstaan. En ik weet niet of het door die uitleg kwam, maar dat ging allemaal vlekkeloos. Terwijl ik met kleine oogjes pap stond te koken huppelde zij al vrolijk rond.

Ziekenhuis
Naar een ziekenhuis gaan betekent vooral veel wachten, een kwartier hier en een kwartier daar. Je moet er maar het beste van maken en zo keuvel ik met opa over dit en over dat. De cardioloog beslist dat er nog een onderzoek gedaan moet worden, maar gelukkig past dat ergens binnen het schema dat we die dag al hebben. Als afsluiting moeten we naar radiologie, een zuster brengt opa wat ze "zijn borrel" noemt. Een borrel in een bruine literfles waar hij een halfuur over mag doen met daarna een onderzoek dat bijna een halfuur duurt.

Stuk
Je hele dag is stuk na zo'n halve dag ziekenhuis, je moet er heen, je hebt de onderzoekjes en je gaat weer naar huis. Ik was natuurlijk ook mijn middagboterham weer vergeten en als ik bij opa ben eet ik wat koekjes om dat te compenseren. Opa ziet dat hoofdschuddend aan. Daarna ga ik naar huis, hubby G. is er al. Later komt mijn schoonvader de logee weer brengen en wat heeft die gehad . . . een super leuke dag. Gelukkig maar.
    

Extase

Mijn nichtje heeft schoenen nodig, maar omdat in Nederland bijna alles op maandagochtend dicht is wijken we uit naar Duitsland. Naar de winkel waar ik bijna ieder jaar een nieuw paar "Papillio" slippers koop. Helaas hebben ze amper kinderschoenen.

Brede voeten
Dus ik pas slippers en bekijk welke het meest exotische printje heeft, mijn broer kijkt een beetje in het rond en mijn schoonzus past schoenen. Ze heeft al snel schoenen gevonden, die goed passen, ook een 2e paar van hetzelfde merk past goed. Zij heeft altijd moeite om goed passende schoenen te vinden omdat ze brede voeten heeft, dus wij vinden dat ze dan beter beide paren kan nemen. Als mijn broer in de 50% opruimkorting stelling een paar leuke, goed passende sandalen voor haar vindt, raakt ze totaal in extase.
 

Zuur sap

Mijn familie was er en onder het mom van vele handen maken licht werk, maken we een strijdplan voor de pruimenoogst. We knutselen met zijn vieren lakens aan elkaar en leggen die onder de pruimenboom, daarna doen we een stapje achteruit. Hubby G. schudt aan de pruimenboom en daarna oogsten we de pruimen alsof het olijven zijn. De slechte gaan over de linkerschouder en van de rest maken we sap.

twee emmers
Samen met mijn schoonzus sorteren en wassen we twee emmers met pruimen, die na vier uur stomen ongeveer zes liter sap opleveren.

Zuur
De vorige keer was het pruimensap erg zuur, maar omdat daar ook liefhebbers voor zijn voeg ik geen suiker toe. Deze keer doe ik er wel een half bakje bramen en vier suikerperen bij - je mag altijd hopen dat het minder zuur wordt, niet dan ?
 

NL gaat op zwart

Nadat de renners van de tour de France over de meet geschoten waren werd de uitzending met een cryptische opmerking afgekapt. Nieuwsgierig ruziede ik met de laptop om de live uitzending op npo.nl erop te krijgen, vliegtuig gecrasht. Uit de lucht geschoten, de boys met hun toys hebben met 1 druk op de knop het leven van 298 mensen voortijdig beëindigd.
We zijn nu een dag verder, de vlaggen zijn half stok, de muziek op de radio is stemmig. Zelfs het weerbericht is niet vrolijk, terwijl het stralend weer is. Nou alleen nog die gekunsteld vrolijke radioreclames, die me vandaag nog meer dan anders irriteren, schrappen.
 

Waar ik ben ?

Ik ben hiero ! Hier, zie je me niet ? Ik zat dus in de grindbak en raapte pruimen, de vieze in de kleine emmer, de goede in de grote emmer. Geen hoogstaand werk, maar wel nodig. Het was lekker weer en ik heb er maar niet te veel bij nagedacht.

Schoonzus
Ik heb mijn schoonzus wel gemaild dat het hoog tijd is dat ze langskomt, maar aangezien ze niet naast de deur woont kan ik daar niet op wachten. Tegen de tijd dat ze langskomen hangen er waarschijnlijk nog meer dan  voldoende pruimen aan de boom.

Sapketel
Ik heb anderhalve emmer pruimen gewassen en heel in een kaasdoek in de sapketel gedaan. Na vier uur stomen hadden we 6,5 liter pruimensap. Dat is eigenlijk op het randje, als er nog iets meer in zit loopt de opvangbak over. Hubby G. heeft geproefd en riep zuur. Zelf proef ik nooit als het sap nog heet is, ik vind warm sap net zo goor als warme melk. Maar stel het is gekoeld ook nog steeds zuur . . . mag ik dan bedanken ?   

Pas op vallend gesteente !!!

Kijk de versierde grindbak

 

Pas op vallend steenfruit !!!

 

Moestuin #28

Een moestuin is een vat vol met tegenstrijdigheden. Aan de ene kant heb je bloei, aan de andere kant verval. Je oogst, maar je zaait en plant ook weer.

Paars
Paprika's delen het vak van de tomaten en aardappels. De aardappels hebben het zo'n beetje gehad en laten hun moede loof hangen. Terwijl de paprika's net zo'n beetje beginnen. De zelf gezaaide paprika's laten nog op zich wachten, maar de in het tuincentrum gekochte paarse paprika hangt al vol met dit soort mooie vruchten. Het enige minpunt dat ik ontdekken kan, is de kleur - is dit paars ? Het is op het zwarte af met hier en daar een spoor groen. En er bestaat nog steeds niet zoiets als geurfotografie, de geur die van die paprika afkwam - echt hemels.


Wortels
En nog zo'n plaatje waar de geur jammer genoeg ontbreekt. Vers getrokken wortels ruiken zo lekker, beetje aarde er nog aan, het groen een beetje gekneusd, dat haalt een supermarkt worteltje echt niet. Even boenen met een harde borstel en ze kunnen zo de pan in. Dat zijn nou goede redenen om een moestuin te hebben, nou ja alleen als je ook echt van wortels houdt.

Wieden
Hoe weet je hoe de moestuin er voorstaat, ga onkruid wieden. Van een afstand zien de tomaten er uit als een fleurig groen bos, van dichtbij zie je dat er al tomaatjes aan zitten en je nodig dieven moet.
Uit de verte zie je dat het loof van de aardappels afsterft en het oogsten dichterbij komt. Hier en daar ligt een aardappel bloot, dat is niet de bedoeling en ik dek er een tiental toe met een schepje aarde. En terwijl je vak voor vak wied, krijg je weer meer feeling met je moestuin.
 

Moeders #28 - Summer in the city

Nog voordat ik eigenlijk op de snelweg zit vraag ik me af waar ik aan begin, ik heb zo absoluut geen zin in gezeur, maar ja. Ma heeft deze week al twee keer gebeld in een "mijn emmertje is overgelopen" bui en het enige wat je dan kunt doen is zeggen dat je komt. En als je zegt dat je langskomt, dan ga je ook, ik in ieder geval wel. 

Graf
Officieel is dit het "we gaan gordijnen" kijken bezoek, maar ik wil al een tijdje langs het graf van mijn vader en plaats mijn moeders gordijnen op de 2e plaats. Ze wurmt zich overal al op de voorgrond, als je 's nachts niet slapen kunt denk je aan wat haar allemaal overkomen kan. Of zij belt je of erger nog, je wordt gebeld dat ze verdwaald, gevallen of dronken thuisgebracht is.
Ik parkeer als een echte stadse half op de stoep en doe de alarmlichten aan. Als ik boven kom is ze wakker en vrolijk, maar niet aangekleed. Ik zeg: ik ga naar de begraafplaats, wil je mee ? Ja, ze wil mee en dan kan ze ook redelijk snel iets vinden om aan te trekken.
Bij het graf leen ik een bankje, want voor die paar keer per jaar dat we naar de begraafplaats gaan, ga ik geen bankje à 90 euro per jaar huren. Misschien moet ik er een keer een briefje op plakken, dan kan ik ze een bijdrage overmaken - een deelbankje als het ware. Of misschien moet ik de picknick plaid de volgende keer maar meenemen en een hijskraan om mijn moeder weer overeind te krijgen.

Gordijn
Eenmaal weer thuisgekomen eten we een boterham en lijkt het er niet meer op dat we nog gordijnen gaan kijken. Ik heb daar vrede mee, ik weet dat het to do-lijstje nooit helemaal leegkomt. Als ik er een opmerking over maak, springt ze op en wil alsnog gaan. Nou goed dan, schoenen aan en gaan. Ho ho, niet zo snel. Eerst bedenken wat je mee zal nemen, sleutels - check, dan je portemonnee pakken - check, dan er 10 keer inkijken of er iets inzit - een plastic zakje en 2 biljetten van 5 euro - check, uhm dat is zo kaal alleen een portemonnee, ik wijs behulpzaam op een tasje dat op een stoel ligt, toch kan ze het niet vinden, o daar - check, fornuis uit - mooi. En gingen we toen de deur uit ? Nee, want toen ging ze vertellen wat voor gordijnen ze nodig had en hoe lang ze moesten worden en voor waar de gordijnen waren. Hoogste tijd om in te grijpen, als je nog langer treuzelt dan ga ik naar huis en dan moeten de gordijnen maar een andere keer. En zo gingen we toch nog op weg ! 


Kiezen
Binnen een paar minuten vraagt ze al, waar gaan we heen ? Dat is een moeilijk te beantwoorden vraag, omdat ik alleen van horen zeggen heb waar we heengaan, nou ja een vaag antwoord is ook een antwoord. Maar ik vind een kraam, die aan de vage beschrijving van halverwege de markt, veel vitrage in de kraam en een winkel erachter voldoet. Als we eenmaal de stoffen aan het bekijken zijn, praat mijn moeder over vitrage terwijl ze eigenlijk dunne licht doorlatende overgordijnen nodig heeft. Daarna denkt ze dat ze valletjes nodig heeft, of ze ziet mooie valletjes - dat kan ook. En dat is dus de reden waarom je mee moet en dat is volgens mij ook waarom mijn vader geen zin in dit soort expedities had. Je bent niet alleen een wandelende portemonnee, je moet de boel ook in goede banen sturen, anders ga je op pad om een tv te kopen en kom je met een koelkast thuis. Dus je stuurt, maar uiteindelijk moet mijn moeder kiezen en kiezen is niet eenvoudig. Als het niet meer lijkt te lukken pakt de dame een andere baal stof en die is het geworden. Dun, crèmekleurig met een verticale streep erin - laten we die maar doen zegt mijn moeder.