Ik strijk, dus ik besta

Ik strijk, niet dat ik verf of een strijkinstrument bespeel, maar de was - ik strijk de was. Meestal in sessies van een half uur tot drie kwartier ongeacht hoe hoog de berg te strijken wasgoed is. Maar die wasgoedbult weet ik aardig in bedwang te houden. Ik sorteer de was eerst en leg het neer op een manier, die voor mij prettig is.

Plek
De strijkplank heeft eerder wel achteraf gestaan, maar strijken is saai en je moet er toch doorheen. Tegenwoordig staat de plank pontificaal in de woonkamer, terwijl dat eigenlijk geen gezicht is. Niet als hij ingeklapt uit staat te rusten en ook niet als hij kreunt onder een bult te strijken was. Maar ja, wie heeft daar eigenlijk last van ? Dit is voor mij de ideale plek. Hij staat voor het raam zodat ik iets heb om naar te kijken, er is op een handige plek een stopcontact in de buurt. En ook niet onbelangrijk, hier ligt mijn cd voorraad en staat het van mijn eerst verdiende geld gekochte cd-spelertje.

Vandaag
Ik zet de Dijk op shuffle en sorteer de was. Ik kijk eens naar buiten, het ziet er buiten stralend uit. Ik bedenk me dat ik beter eerst een was in de machine kan doen, zodat die buiten drogen kan. Dus ik druk eerst een witte was in de machine. 
Ik zing al strijkend ongegeneerd mee met de cd, Huub zingt over het weerbericht, hier en daar een bui en spontaan begint het buiten te hozen. Hmm denk ik, lekker dan.
 

Appeltaart

Ik zocht een recept voor gestoofde appels, ik bleef hangen bij een recept voor appeltaart. Nou kan ik appeltaart haast maken met mijn ogen dicht, maar wat mij aansprak aan dit recept was het gebruik van buttermilch. Nou blieft mij geen buttermilch of het moet koel geserveerd worden met suiker op een hele hete dag. Maar als ingrediënt voor het maken van gebak of snel sodabrood voor bij de soep is het enorm geschikt, het zure gaat er vanaf.

Rubber
We hebben appels, er komen logees, het is bijna weekend - dus ik maak de appeltaart. Maar omdat ik maar 1 paar handen heb en ik het recept redelijk ingewikkeld vind neem ik een afkorting tijdens het maken van de taart. Ik gooi de karnemelk bij de eieren en de suiker en mix dan pas, tsja een fatale afkorting dus. Als ik de taart later proef snap ik het bijna direct, de bodem lijkt wel rubber.
Dat weekend serveer ik "mislukte taart", mijn nichtje die op het gebied van groente bijna niets lust vind de taart lekker. Waarom noem je de taart mislukt ? Omdat die bodem zo is. O, ik vind de bodem juist lekker. O, ok, kinderlogica - ik heb voor de zekerheid maar niet verteld dat er karnemelk in de taart zit.

Herkansing
Nu twee weken later ging de taart in de herkansing zonder de afkorting te nemen en met hulp van hubby G. Want ik vind het recept beter te doen als je meer dan 1 paar handen hebt. Het recept bevat 3 delen, de bodem, de appels in het midden en bovenop een kruimel laag. Als in een recept bakpoeder voorkomt, moet de tijd tussen het nat worden van dat poeder en het moment dat het de warme oven ingaat zo kort mogelijk zijn. Dus na alle ingrediënten klaargezet te hebben begonnen we aan een coproductie. Deze keer is de bodem goed gelukt er zit meer lucht in, echt een beetje een Duitse taart - stevig en niet enorm zoet.
 

Moestuin #2

De opruimwoede beperkte zich niet tot binnen, ook de moestuin moest eraan geloven. De laatste zomerwortels werden van hun bed gelicht, resultaat twee dagen wortels eten en nog wortels over ook. De tomaten werden zieliger en zieliger, dus voordat de rottenis toesloeg heb ik alle tomaten geoogst en de planten op de hoop gegooid. Overal in huis liggen nu de vensterbanken vol tomaten. Het bonen bos daar moest ook iets aan gebeuren, de snijbonen waren er het ergst aan toe, dus daar ben ik begonnen. Een uur later heb ik het bijltje erbij neergegooid. Resultaat, een tuintafel vol met bonen en nog niet klaar . . .

Bonenberg
Ik heb de bonen gesorteerd, bonen om te drogen, bonen voor de kippen en bonen voor ons. Voor de kippen kook ik nu elke dag een pannetje vol bonen. De mooie bonen heb ik meteen schoongemaakt, maar het was zo veel dat ik ze uiteindelijk in de soeppan heb moeten koken. Gelukkig heeft hubby G een voorliefde voor koude bonen met crème fraîche. De bonen, die al behoorlijk gedroogd waren heb ik gedopt en die staan nu warm en zonnig op te drogen. Ik heb altijd grootse plannen voor die gedroogde bonen, maar uiteindelijk komt het er meestal op neer dat ik ze week, kook en dan aan de kippen voer - zo krijgen die in de winter ook eens iets warms in de maag.

Ironie

En wat vind je als je je bureau aan het opruimen bent ? Snoeren, blaadjes met onduidelijke aantekeningen, krantenartikelen waar je iets van vindt. Enveloppes vol met knipsels en bonnetjes, een plastic beschermdoos voor de elektrieke tandenborstel, Een koon lichtblauwe wol, een breiblad uit 1972. Een cassettebandje waar alleen de mysterieuze omschrijving "mix" op staat, geen idee ??? Een stuk of wat handleidingen, de doos van de nieuwe camera en veel stof. Maar het ergste van alles . . . ik vind het boek "Mini morfoses, de 35 beste opruimacties van de huishoudcoach" van Els Jacobs in de verste hoek van het werkblad.

Opruimactie 14 . . . ruim je bureaublad op, er staat 2 uur voor - echt !

Mooi weer om eh . . . buiten te zijn

Experiment

Met het fruit is het ieder jaar weer anders, vorig jaar kon ik geen kwetsen meer zien, 1 emmer kwetsen is leuk een kruiwagen vol met kwetsen is ronduit vervelend. Dit jaar zijn er amper kwetsen, de peren waren vroeg en er is een appelboom afgeknapt. Never a dull moment zou je denken, nou ja straks in de winter weer.

Dijkmanszoet
Dit jaar zit de Dijkmanszoet afgeladen met appels, dit is geen handappel, geen moesappel, maar een zoete appel. Als je hem kookt blijft hij stevig en je kunt hem op die manier eten of je maakt er hete bliksem van. Maar als zo'n boom nou afgeladen vol zit, wat doe je dan met die appels ? Nou dan experimenteer je ermee. Ik heb ooit begrepen van de moeder van de man van de nicht van mijn schoonmoeder (volgt u het nog) dat appels in schijfjes drogen kinderlijk eenvoudig was. Tuurlijk, dat zeggen die oudjes altijd - kinderlijk eenvoudig dat doe je even zo zo en zo, klaar. Later worden wij ook zo. Dus ik heb een tiental mooie appels in schijven gesneden en ze in de oven gedroogd en was dat kinderlijk eenvoudig ? Nee.

Test
Ik zeg altijd een test is nooit mislukt, het resultaat kan niet zijn wat je verwacht had, maar de test zelf mislukt zelden. De 1e keer had ik de appels niet geschild, ik had de oven niet op "wapperen" gezet en de ovendeur niet open laten staan. Wat krijg je dan ? De schil wordt door het drogen hard, bleh. Als je de oven niet goed ventileert blijven de schijven langer vochtig. Als je de schijven dan ongedurig te vroeg uit de oven haalt is het resultaat teleurstellend.
Ondertussen heb ik een nieuwe poging ondernomen, de appels netjes geschild en de kippen wat meer afval gegund. Oven op 50 graden Celsius opgewarmd en toen de ventilator aangezet met een eetstokje tussen de ovendeur. Ieder half uur heb ik het rooster gedraaid, vijf uur lang ! Maar het resultaat mag er zijn, lekker gedroogde appeltjes.
 

Uithuilen en opnieuw beginnen

De trui werd langzaamaan trui, maar het leek niet op iets dat mij goed ging passen en ook niet op iets dat bij mij paste. En wat doe je dan, dan doe je een kikker na, rip-it rip-it rip-it, tot je weer min of meer terug bij af bent. En daarna uithuilen en opnieuw beginnen.


Uitgehuild
Ik was eigenlijk al uitgehuild voordat ik het uithaalde. Ik heb me bezondigd aan het kopen van nog wat bollen wol in de hoop dat die kleur beter kleurt bij het turquoise. Nu nog op zoek naar een net patroon en de moed om opnieuw te beginnen.

Beavis & Butthead

Ik zal wel echt een kind van mijn tijd zijn, ik vind Beavis & Butt-head leuk of tof of weet ik veel hoe we dat toen noemden. Als ik ze samen met Cher op de radio hoor, gaat de radio wat harder.

Voetbal
Als er iets is wat mij ab-so-luut niet interesseert is het voetbal, ik vind het spel niet leuk, ik snap niet waarom trainers wegmoeten als de diva's van het veld er niks van bakken, ik snap die salarissen niet en zo kan ik nog wel even doorgaan.

MU
Maar nu zag ik dus in het sportkatern een foto van van Gaal voorop staan, ik moest knipperen met mijn ogen. Die kuif, die neus, die nek, die lach en zo'n colbert dat opstandig rond het lijf zit - ik kon er niets aan doen, ik moest meteen aan Beavis & Butt-head denken. Op goegel kwam ik erachter dat ik echt niet de enige ben. Zou dit een Lucky shot van de fotograaf van VI-Images zijn geweest of zou hij hier zijn best voor gedaan hebben ? Ik zou wel eens willen weten, kan van Gaal hier eigenlijk om lachen ?
 

De hysterische huisvrouw #2

Ik zit dan meestal hier. Hier achter mijn putertje, computerkamer, rommelkamer, administratiekamer en bibliotheek in 1. En toen sloeg het toe, opruimwoede. Ik had er genoeg van, het is hier een rommeltje en er moest iets gebeuren.

Uitmesten
Eerst heb ik alles wat op de grond stond en beweegbaar was naar de hal geduwd en ben ik eens goed met de stofzuiger rondgegaan. Spinnenwebben onder het tafelblad verwijderd, loshangende kabels opgehesen - zo moeilijk is het allemaal niet. Maar dan . . . je kunt de troep moeilijk in de gang laten staan. Maar de rommel vloog me aan, dus ik ben eerst met hubby G. naar het dorp gefietst plastic opruimboxen scoren. Ik weet toch wel dat ik het niet in me heb om dingen rigoureus weg te gooien. 

Ontploft
Uiteindelijk heb ik alles het kamertje weer ingeduwd, het kon moeilijk allemaal op de gang blijven staan. Dus nu heb ik al een paar dagen een ontploft kamertje. Inmiddels staan op de gang twee dozen voor de kringloop en twee dozen met oud papier, die alle vier nog wel wat voller zullen worden voor ze het pand verlaten. En dan ben je nog steeds niet klaar, dus met de blik op oneindig heb ik vandaag alle losse dingen van mijn bureau in een doosje gekiept. Daarna het bureau eens gepoetst en van de ruimte genoten, zelfs nu nog.

Doorzetten
Zolang ik niet naar beneden kijk is er niets aan de hand, ladieladielala. Op de grond staan nu verschillende doosjes, die uitgemest moeten worden. De kattenhangmat is volgestapeld met uit te zoeken frutsels. In de huiskamer heb ik de afgedankte postbakjes in gebruik genomen om spullen te sorteren. Nu moet ik doorzetten anders is het uiteindelijk een grotere bende dan het al was.
 

Kringloop #36

Na het kamperen waren we nog een aantal dagen thuis, voor je het weet doe je weer je dagelijkse dingen en is het vakantiegevoel ver te zoeken. Maar het is hét moment om eens samen de plaatselijke kringloopwinkels te bezoeken. Lekker even met je hoofd in de wind een stukkie fietsen en wie weet wat je vindt.

Winkel een
In de eerste winkel scoren we vijf weckpotten en een enorm niet sexy afdruiprek. Zijn weckpotten wel sexy ? Ja sommige wel, deze keer hadden we onder andere zo'n siermodel met dat afwijkende dekselmaat van 80 - nou ik vind dat sexy potten. Zo'n pot, die je ergens voor veel geld voor iemands verjaardag koopt met van dat mooie fruit erin. In het gunstigste geval geniet de ontvanger van het fruit en levert de pot in bij de kringloop. Ik wil er niet over denken hoeveel van die potten in de glasbak belanden.

Winkel twee
Een lekkere fietsroute van in totaal 25 kilometer met halverwege een Dorcas, een enorm nette winkel. Ze houden het ook levendig, door steeds iets anders uit te verkopen - nog kleinere prijsjes. Hubby G is al geslaagd als hij tien passen de winkel in is, hij scoort een nette rugzak van het juiste formaat met het juiste aantal vakjes. Ik rommel tussen de handwerkspullen en vind 1 rechte haaknaald. Bij het aardewerk val ik voor een puddingvorm, daar heb ik thuis nog wel plek voor. Tussen de tijdschriften zoek ik naar breibladen, maar neem uiteindelijk 2 nette Burda's mee misschien krijg ik dan een betere relatie met mijn naaimachine.

Note to self #1

Campingmuis
De muis, die dit jaar onze tent bezocht was een lekkerbek. Alles werd even geprobeerd, de zak met broodjes, de crackers, de peren, het pak hagelslag. Maar muizie had de meeste waardering voor die lekkere reep chocolade, yum.


Note to self
Volgende keer een afsluitbare plastic doos meenemen voor het vakantievoer.

Impressie vakantie in de Eifel 2014

Geruststelling

Op onze laatste dag op de camping spuugt een grote bus een lading Engelssprekende mini pubers uit. Ze zijn net gearriveerd en rennen als een losgeslagen horde over het campingterrein. De meiden inspecteren, alleen, met zijn tweeën en in groepjes het sanitair. Ze rennen erin en eruit. Je moet ze splijten als de Rode Zee om vanaf de toiletten de wasbakken te bereiken. De toiletten worden goedgekeurd, want er is ten minste stromend water. Het aantal douches levert reacties op als - dat ze maar maximaal twee minuten zullen kunnen douchen of dat ze minstens om 3 uur 's nachts op moeten staan om te kunnen douchen. Wat voor mij een hele geruststelling is, is dat ze in ieder geval wel tot twee kunnen tellen. 
 

Moestuin #1

Ik raak helemaal in de war, in het begin dacht ik dat het handig zou zijn als het weeknummer achter het # zou staan. In de praktijk vind ik het maar zozo. Wat doe je dan, doorvaren of het roer om ? Het roer maar omgooien en dan maar zien waar het schip strandt. Als de kliffen naderbij komen, kun je alsnog een tweede keer van koers veranderen, niet dan ? Dus deze heet 1, want die had ik nog niet.

Voor en na
Voor de vakantie zagen de tomaten er top uit, het leek dit jaar echt iets te worden. Maar helaas, na een week met bijna volcontinu regen, zijn de vleestomaten verloren. We hebben er nog wel wat kunnen redden, maar het blijft jammer. We hebben nu eenmaal geen kas, maar in een kas heb je vast weer andere problemen.
We hebben nog steeds boontjes, courgettes, paprika's die maar niet rood willen worden en inderdaad druiven.
De blauwe druiven zijn lekker, maar een beetje klein, dus volgend jaar ga ik mijn best doen om te krenten. Dat zal wel een heel gedoe worden als je weet hoe klein die druiven in het begin altijd zijn.

ISBN 9789058779144

Als je zoals ik op een hobby hobby knutsel forum rondhangt zie je de mooiste dingen voorbij komen. Ja ook minder mooie dingen. En bepaalde namen komen dan steeds weer langs. Een van die namen is Christel Krukkert. Wat is dat toch denk je dan, wat zou er nou zo speciaal zijn en zo reserveerde ik als breister een haakboek bij de bieb. Kleine knuffels haken van Christel Krukkert uitgegeven door Forte uitgevers

Verzoeknummers
Ik kan wel haken, maar herinner mij vooral, pijnlijke vingers en kramp in de handjes. Maar als ik zie wat voor een leuke beesten mensen haken raak ik toch een beetje jaloers, een beetje maar.
Ik heb ooit een kat en een kip gebreid en de schoonfamilie zat te vissen naar tweemaal een gebreide kat als verjaarscadeau. Ik wil best eens een knuffel maken, maar niet steeds dezelfde, ik ben geen robot. Dus ik heb de haaknaald ter hand genomen en ben aan Kasper de krokodil begonnen. Ik was lekker bezig, maar vroeg me wel af waarom Kasper zo klein bleef. En ik dacht ook nog, vroeger ging het haken me toch beter af. Het licht ging pas aan toen ik bijna alles afhad en bezig was met de 2e achterpoot. Ik haakte Kasper volledig in halve vasten in plaats van vasten !!! Gelukkig heeft ieder nadeel zijn voordeel, op deze manier had ik wel voldoende aan 1 bol wol. Omdat er 2 verzoeken voor een knuffel waren ging het boek mee op vakantie en zo zat ik voor het eerst voor de tent met de haaknaald in de handen. Dat haken voor de tent was nog een hele uitdaging, zie maar eens dat je die bol wol uit de modder houdt !

Goed
Het is een goed en duidelijk boek met negen verschillende knuffels erin, de benodigde basiskennis staat in het boek uitgelegd. De patronen zijn simpel en duidelijk, ik heb ondertussen 2 knuffels gehaakt en ben niet ontevreden met het resultaat. Het boek is weer naar de bieb, de volgende haakster mag er mee aan de slag.
De echte magie heb ik niet kunnen ontdekken, ik vind de ene knuffel soms erg op de andere knuffel lijken. Ook vind ik al die rondes met vasten haken enorm saai, maar het is makkelijker om zo'n knuffel in aanbouw ergens mee naar toe te nemen dan een te breien trui.

Verkrijgbaarheid
Het boek is nog steeds verkrijgbaar, dat heb ik net even gecontroleerd in de webwinkel van mijn plaatselijke boekhandel en het kost € 9,95. Mijn plaatselijke boekhandel rekent geen verzendkosten ! Dus als je plaatselijke boekhandel je lief is, bestel je het daar of in hun webwinkel.
 

Overslaan

Weet je wat ik graag zou overslaan, terugkomen van vakantie. In ons geval, de tent zo goed en zo kwaad afdrogen en inpakken, alle slaapzakken oprollen, alle zichzelf opblazende matjes leegdrukken, al je rotzooi weer in de auto drukken en naar huis kachelen.

Ideaal
Het allerfijnst vind ik het dat de tent droog afgebroken kan worden, maar dit jaar wilde dat dus echt niet. Het was een week lang nat droog nat droog geweest en alhoewel de zon wel scheen, wilde de tent toch niet drogen. Want, geen wind en als het september is heb je alleen aan de zon niet voldoende. Ik had al keelpijn en gedurende de ochtend van vertrek kwam een hoofdpijn, die gezelschap houden. Dan nog naar huis rijden over slinger slinger wegen en het drama is bijna compleet.

Thuiskomst
En wat heb je bij thuiskomst ? Een natte tent, een grote bult was, alle bagage en een (nog) afwezig huisdier, dat graag uit de ballenbak opgehaald wil worden. Verder lang gras, nog steeds een zieke kip en 100 andere dingen, die om aandacht schreeuwen. Het alternatief . . . niet op vakantie gaan, nou soms lijkt dat best een aantrekkelijke optie !
 

Kansberekening

Ik loop door de gang, op weg naar morgen, en zie een pluk kattenharen rondzweven. Meteen even oppakken en weggooien denk en doe ik. Als ik de pluk haren grijp voel ik iets hards, sinds wanneer zijn kattenharen hard ? Sinds never nooit niet en ze rennen vervolgens ook niet geschrokken door de gang. Even een lampje aan en speuren, ja daar zit ie - zo'n enorme kanjer van een ren-spin. We zijn van elkaar geschrokken. Denk je rustig in het schemerduister door de keet te kunnen banjeren word je bijna bij de kladden gegrepen door een mensenhand. Denk je rustig een pluk kattenharen te verwijderen heb je op ene een close encounter met een giga spin. Ik hou niet van spinnen in huis, ik weet dat ze er zijn en zolang ik ze niet zie is het goed. Maar ik ga niet gillen bij de aanblik van een spin, ook niet bij de aanblik van zo'n grote. In het huis van mijn jeugd renden ze ook 's avonds wel door de kamer soms zelfs met zijn tweeën. Ik haal even een glaasje en een viltje, als ik hem te pakken heb zie ik pas hoe groot hij is. Ik doe het raam open en maak hem woningzoekende.

Zeg nou zelf hoe groot is eigenlijk de kans dat je 's avonds een pluk kattenhaar wilt opruimen en je in een spin grijpt ?

 

Moestuin #34

Uhm uhm ja, eigenlijk moet je dus om de dag kijken hoe het met de courgettes is. Zeker nu het steeds zo regent, want voor je het weet heeft zo'n courgette maatje honkbalknuppel en dat is dus niet de bedoeling. En tsja ja, de groentelade van de koelkast is al zo vol, dus deze courgettes passen er niet meer bij. Waar die groentelade dan vol mee is ? Nou met bonen, veel bonen, een stuk of drie komkommers, nog meer courgettes en een venkelknol. Terwijl ik ook zo'n zin in worteltjes heb.


Actie
Er moet actie komen, want de koelkast loopt over - de courgettes gaan in een zoutbad, dan kunnen ze morgen in het zuur.



Ik besluit tot driedubbel overgehaalde soep, ik snij eerst de snijbonen klein, daarbovenop komt de venkelknol en dan de overgebleven courgettes. Als dat gaar is gaat het in de blender en doe ik het terug in de pan, samen met een bakje bouillon uit de diepvries maak ik er dan soep van. De diepvries raakt hier niet leger door omdat er zeer waarschijnlijk een aantal bakken soep in de diepvries belanden.

Vanavond
Is er nog iets over voor vanavond, ja keuze tussen komkommer en sperzieboontjes. Het worden de boontjes. Er is ook nog een klein restje hete komkommer, maar als je dat op het aanrecht zet komt dat vanzelf op . . .
 

Hot

De koelkast ligt vol, vooral met groente. Een favoriet in deze tijd van het jaar is toch wel komkommer, dat verveelt me niet zo snel als courgette.

Sambal
Pasgeleden aten we Chinees bij mijn schoonouders. Mijn schoonzus roept dan "ja" voor haar broer op de vraag 'Sambal bij?'. Dus hubby G. smikkelde heerlijk sambal bij het Chinese eten. Na afloop heb ik me ontfermd over het kuipje dat nog lang niet leeg was. Ik heb namelijk wel een favoriet gerecht met sambal, maar nooit sambal in huis.

Hete komkommer
Ooit stond het recept in een buitenleven editie van de Allerhande (voorjaar/zomer 1994), alleen noemden zij het zoetzure Chinese koolsalade. Zelf gebruik ik het recept alleen voor het sausje en doe dat vervolgens over de komkommer.

Breng in een steelpan 5 eetlepels azijn en 50 gram suiker aan de kook,
al roerend de suiker oplossen.
Roer er 2 theelepels sambal door (zelf vind ik 1 theelepel zat) 
laat het sausje afkoelen.

Ik schil de komkommer en snij die in kwartjes (tweemaal in de lengte doorsnijden en dan in blokjes). Ik giet het sausje over de komkommer er roer dat dan af en toe door. Als je dit ruim van te voren maakt zit de smaak er goed in.
 
 

Moestuin #33

We eten bijna de hele week bonen, ik ben niet zo'n fan van geweckte bonen en diepvriesbonen zijn helemaal blâh. Dus we eten gekookte boontjes en ik maak een enorme pan met snijbonensoep.

Onderzoek
Ik grijp de camera en ga eens op onderzoek uit in de moestuin, gewoon alles eens van dichtbij bekijken. Of ik niet iets over het hoofd zie. En het is prachtig in de moestuin, de tomaten beginnen te kleuren. De 2e lichting sla begint op echte kropjes te lijken, er zijn al grote groene paprika's, er is al snijbiet. Nou ja, er is gewoon van alles.

Experiment
Venkel is het experiment van dit jaar, op het zakje staat "kent geen plagen of ziekten bij de teelt". Ja hoor. Het zaad kwam niet overtuigend op, maar dat kan aan ons liggen en de konijnen bleken het ook wel lekker te vinden. Na twee keer zaaien, afrasteren en uitplanten groeiden ze best aardig. Het verschil met de venkel in de groentetas is dat onze venkel echt heel plat blijft, wel breed maar plat. Ik heb er twee uit de tuin getrokken omdat ik dacht dat 1 nooit voldoende zou zijn, maar dat bleek mee te vallen. Ik moest er behoorlijk hard aan trekken voor ze uit de grond kwamen en kukelde vervolgens bijna achterover tussen de afrikaantjes. Toen ik iets beter keek zag ik nog een mee-eter, een rups van de koninginnepage. Ik heb de rups op een van de andere venkelplanten gezet, wie weet zie ik hem dan ooit nog als vlinder. Ik vind het jammer dat ik de vlinder niet gezien heb, zo'n koninginnepage is wel even iets anders dan een koolwitje.

Winter
Naast gewone wortels heb ik ook winterwortels gezaaid. Ik heb de camera tussen het loof geduwd en op de gok een aantal foto's gemaakt. En hier kun je het dus al zien, de winterwortels worden al heel mooi.
Wat het niet zo goed doet in het wortel-vak zijn de bieten, ze waren maar zo zo opgekomen en ze groeien ook maar zo zo. Daarnaast worden ze door engerlingen aangevreten en als je het blad slap ziet hangen ben je al te laat. Ik heb pas drie volgroeide bieten van het land gehaald, dat is echt anders dan andere jaren. Dan weet ik soms van gekkigheid niet wat ik met de bieten moet doen. In zo'n jaar zien vrienden en familie me aankomen, heeft ze alweer bieten bij zich ? Uhm ja. Maar dit jaar hebben ze rust.

De courgette berg bedwingen

2 jaar geleden zaaide ik voor het eerst courgettes en ze deden het enorm goed, te goed. Courgette is een veelzijdige groente, je kunt er soep van maken, het kan in de pastasaus, je kunt het koken, bakken, frituren, je kunt er brood mee maken of aardappelkoekjes. En er zijn vast nog wel wat andere mogelijkheden te bedenken, maar de courgettes kwamen me na een tijdje de neus uit. Toen moest er echt iets anders verzonnen worden.

Internet
Lang leve het wereldwijde web, daar vond ik een recept om van courgettes zoetzuur te maken. Op dezelfde site staat trouwens ook een recept voor courgette kruidkoek en brownies met courgette. Dit recept heb ik als basis gebruikt, de benodigde kruiden hielden me eerst nog tegen. In een Duitse supermarkt vond ik gurkengewürz van Ostmann, dit is simpelweg een kruidenmix voor bij je zure bommen. De aanwijzingen op het zakje heb ik gemengd met het basisrecept en zo verander ik iets meer dan 2 kilo courgettes in zes halve liter potten met eigengemaakte courgette zoetzuur.

Eigenwijs
Mijn eigen wijze recept
Het 1e  deel volgt het recept van "koekje van eigen deeg", het 2e deel volgt het recept van het zakje kruiden. Daarna kook je de potten dicht 15 minuten op 90 graden C.

Voor 6 halve liter tulp weckpotten;
2,25 kilo courgettes
4 grote uien (of een x aantal kleintjes)
6 eetlepels zout
                       
Courgettes schoonmaken, kop en kont en lelijke stukjes van het velletje eraf snijden. De courgettes eerst in vieren snijden en dan plakjes van ongeveer een centimeter maken. Zelf snij ik de zaadlijsten er niet uit, alleen als de courgette erg dik geworden is.

De courgette per kilo in een mepal kom doen en er twee uien en 3 eetlepels zout bij doen, deksel erop. Dit dan eens in de zoveel tijd schudden, zeker een paar uur – een dag is soms makkelijker.

Inmaakkruiden voor augurken (8,5 gram)
6 laurierblaadjes
halve liter azijn (5%)
halve liter water
125 gram suiker
1/2  theelepel zout

*** overdenking ***: Ik denk dat i.p.v. een halve liter azijn/water, 4 dl ook voldoende is

Potten en deksels afwassen, ringen koken, courgettes/uien afspoelen, in iedere pot een laurierblaadje leggen en een afgestreken (grote) theelepel inmaakkruiden toevoegen. De afgespoelde courgettestukjes over de potten verdelen.
In een pan de azijn, water, zout en suiker koken. Dit mengsel gebruik je om de potten tot de rand te vullen (neus dicht). Ring & deksel erop, afsluiten en in de weckketel 15 minuten op 90 graden dicht koken.

Deze 15 minuten is een compromis tussen wat in het weckboek staat (20 minuten) en het dicht koken van potten voor jam (10 minuten).  Als je potten met een schroefdeksel zou gebruiken, zou je ze niet dichtkoken en dan blijft het ook goed.
 

Rare dromen #2

Nou droom ik bijna nooit, maar vorige week dus wel en vanochtend werd ik getrakteerd op hubby G.'s behoefte om me zijn droom te vertellen.

Bunders
Hij droomde dat hij vier bunder grond had en dat hij op twee ervan pinda's verbouwd had. Maar die twee bunder pinda's waren al gerooid en hij had geen idee wie dat gedaan had. Op de andere bunders was hij het gewas van iets dichterbij aan het bekijken, dat zag er namelijk nogal raar uit. Aan blauw-paarse stengels groeiden rondom iets wat op wortelen leek, wel een stuk of 30 per stengel. Ja en toen ging de wekker.

Groot
Ieder jaar experimenteren we wat in de moestuin, je mag raden wat hubby G.'s experiment dit jaar is . . . inderdaad de verbouw van pinda's. Leuke plantjes, geinige bloempjes, toch wat slakkenvraat en nog geen idee of het wat wordt. Dus dat deel van de droom valt enigszins te verklaren. Het is ook een droom uit de categorie droom groot, 4 bunder grond alsof het niets is !
 

Regen 2014 #32

Zaterdagochtend komt hubby G. even showen hoeveel regen er in de regenmeter zit. 22 millimeter, oftewel de preiplanten hoeven vanaf nu niet meer begoten te worden, ze redden het nu verder zelf wel.

Moestuin #32

Uhh bonen, sperziebonen, snijbonen - bonen bonen bonen. Ik probeer altijd zoveel bonenstaken te zetten dat we genoeg bonen hebben, maar niet te veel, maar helaas is dat dit jaar weer eens jammerlijk mislukt. Terwijl van een soort amper wat is opgekomen hebben we toch bonen in overvloed. De 1e grote bups heb ik verwerkt door ze te wecken, maar nu heb ik alweer een bonenbult. Ik heb ze tijdelijk koel weggelegd in de kelder en ik verzin manieren om steeds bonen te eten zonder dat het je neus uit komt. Ik vraag me af zou bonen zoetzuur ook lekker zijn ?

Courgettes
Ook de courgetteplanten zijn totaal los gegaan en van vorige jaren weet ik dat je van veel courgettes eten snel genoeg hebt. Maar voor de overvloed aan courgettes heb ik wel een plan. Ik maak er zoetzuur van, ik combineer twee recepten en daarna kook ik de potten nog even in de weckketel. Ik heb ooit geprobeerd augurken te verbouwen en dat was echt een teleurstelling, er zaten allemaal van die stugge harde haren op de augurken. In recepten staat dan dat je die er voorzichtig af moet schrapen/boenen. Nou zelf heb ik een veel beter alternatief gevonden, ik gebruik courgettes in plaats van augurken. Net zo lekker en haarloos.

Rare dromen

Ik kan me zelden herinneren wat ik droom, maar zo heel af en toe blijft er wat hangen. Over de betekenis van dromen zijn genoeg boeken geschreven, maar ik voel me niet geroepen om die er op na te slaan. Het was zo al erg genoeg.

Wezen
Waar ben je eigenlijk als je droomt ? Ja thuis in bed lag ik, maar in de droom bedoel ik. Ik zag een gebouw, een groot grijs vierkant flatgebouw met veel glas en een torenspits erop, op de hoek van de Wibautstraat, maar waar was ik eigenlijk ? Door het glas zag ik iets dat leek op allemaal boekenkasten, met witte planken. Het volgende moment was ik binnen, sommige van die witte planken waren trappen, ik klom omhoog totdat ik bij een kast kwam, een Billy van Ikea en als ik verder omhoog wilde, moest ik de planken als treden gebruiken. Dus ik klom verder totdat ik weer bij een trap kwam en zo klom ik verder omhoog en weer kwam ik bij een Billy uit en verder omhoog ging ik. En toen . . . toen durfde ik opeens niet meer verder en hing ik daar aan die boekenkast. Gelukkig word je op zo'n moment wakker.

Billies
De Billies waren ook niet leeg, als ik terugdenk heb ik het idee dat ze volstonden met boeken, cd's, videobanden, cassettebandjes en dvd's. Misschien ziet mijn hersenpan van binnen er zo wel uit ? Dat ze een vage deal met de Ikea gesloten hebben en dat ze de hutkoffers van Douglas Adams vervangen hebben door de Billies van Ikea ? Is alleen de vraag hoe je al die pinguïns in een Billy opbergt . . .
 

Moestuin #31

Je koopt pootaardappelen, een vroeg en een iets later ras. En in de praktijk . . . het loof van het ene ras valt iets eerder dor neer dan van het andere ras. Toen de gekochte aardappels op waren heb ik een paar pollen aardappels uit de grond gehaald. Maar wij hadden pas echt tijd om te oogsten toen van het andere ras het loof ook dor neergevallen was. Dus we halen alle aardappels er tegelijk uit, niet veel per pol, maar wel redelijk groot. Sommige aangevreten door engerlingen, sommige raar misvormd omdat ze in een mierennest groeiden en sommige doorboord door de oogster. Maar nu de grond kaal is kan de prei verpoot worden, die al aardig dik geworden was.






Siepels
De uien hebben ook hun loof al laten hangen en daarom trek ik die er ook maar uit. Het is mooi weer en we zetten alles in dozen tegen het huis aan, zo droogt alles en blijft de aarde er niet aan kleven.

Groente
Verder is er momenteel genoeg groenvoer in de tuin te vinden - wortelen, bonen en courgettes. We zullen niet verhongeren.

Moeders #31

Het is vakantietijd, dus ik denk niet aan files en ga op weg zodra ik zo ver ben. Maar dat bleek gewoon half negen te zijn, niet veel vroeger dan anders. Tijdens de rit switch ik van radio 2 naar radio 3 en terug en heen, ik heb nog geen zender ontdekt die me anderhalf uur non-stop amuseren kan. Ik ben vastbesloten om rustig aan te doen en vooral aan mijn eigen gemoedsrust te denken.

Paaltje
Als ik bij de parkeerplaats aankom zie ik een gigantische verhuiswagen het miniterrein opdraaien. En daarachter nog een auto en een klein vrachtautootje en dan pas ikke en dat moet allemaal passen. Nou ja, we gokken het erop - zodra ik het telefoonnummer van de parkeerpaal bel daalt hij, ik rij het terrein op. Ik maak een geinig bochtje en moet meteen in de ankers, want het paaltje van de parkeerplek staat omhoog. Ok ok ok ik heb een sleutel, maar omdat de paal meestal ligt werkt het mechanisme niet soepel. Na 5 minuten worstelen heb ik het paaltje KO, zei ik dat ik deze keer rustig op pad zou gaan ?

Gordijnen
Ik haal de gordijnen van mijn moeder op en ga naar haar op weg, ik lijk wel een ezel. Een groot pak WC-papier, gordijnen, een rugzak en een grote tas. Als ik bij mijn moeder ben stoot ik met de kamerdeur tegen de rommel aan, die erachter staat. Mijn moeder, die klaarblijkelijk op de bank zat te tukken schrikt op en roept "ik heb je helemaal niet horen binnenkomen". Juist wel, denk ik bij mezelf. Ze heeft op de bank zitten snuffen en is in slaap gesukkeld, er is weer iemand dood - ik troost haar zo goed als ik kan en breng haar vervolgens een glaasje water. Weet jij hoe het zit met de gordijnen vraagt ze ? Ik wijs naar de gordijnen. Ik haal een trapje en vervang de oude gordijnen door de nieuwe. Het lijkt op apekooien er is niet veel ruimte en het trapje is niet erg hoog. Maar het lukt. Vind jij ze mooi - ja, ik vind de gordijnen mooi, heb ik ze uitgekozen - ja, jij hebt ze uitgekozen. Ik moet er nog een beetje aan wennen, ze zijn zo wit zegt mijn moeder.

Post
Er is toch weer post voor mijn vader, verder een aanmaning van de belastingdienst en mijn moeder is doof. Dus ik hang aan de telefoon om alles weer goed te krijgen. Ik mis post, dus ik vraag mijn moeder of ze niet meer post heeft. Uiteindelijk komt ze met bijna 1 centimeter brieven aanlopen, ik voel mezelf boos worden en ook opgelucht. Opgelucht omdat ze de post dus niet zoekmaakt, maar op een voor haar logische plaats verzamelt. Ik laat haar aanwijzen waar ze de post neerlegt, nu ik weet waar het ligt moet het voortaan goed gaan, een mens mag hopen toch ?


Tijd
De tijd vliegt, ik verzamel maar liefst 8 centimeter reclamefolders. Ik kijk of ik de oorsprong van de vliegjes in de keuken vinden kan en vind een onherkenbaar stuk fruit. Ik zoek voor haar schuurmiddel, maar vind in plaats daarvan nog oude medicijnen van mijn vader. En in plaats van te blijven hangen besluit ik naar huis te gaan en ze brengt me naar de auto. Niet verdwalen zeg ik tegen haar, nee hoor ik loop hier naar het water en dan weet ik het wel weer. En anders zegt ze, zijn er genoeg aardige agenten en die brengen me naar huis - ik zucht. Als ik later thuis ben word ik gebeld - de hermandad, ze hebben mijn moeder weer eens thuisgebracht !
 

Peren, nu al ?

Ja nu al, de slechte vallen al een tijdje uit de bomen.

Groen
In de jonge suikerperen boom zitten minder peren, maar ze zijn wel groter. Ik plukte er een aantal om te proberen, ze zagen er namelijk nogal groen uit. N-H suikerperen zijn meestal geler als ze rijp zijn, maar ze zijn heerlijk na een dag op de fruitschaal.

Rood
We hebben ook een heel zielig boompje, daar zaten oorspronkelijk welgeteld 3 peren aan. Er bleef er maar 1 over en toen ik hem bewonderde zat er opeens helemaal geen peer meer aan het boompje. Ik was nogal verbaasd, ik dacht namelijk dat het een stoofpeer was en dat hij nog een tijdje zou moeten hangen. Dus maar eens in de documentatie gedoken, het is een rode Clapp's, dus gewoon een handpeer. Hij ligt nu een paar dagen op de fruitschaal - niet lang meer, denk ik . . .
 

Moeders gordijnen

Nadat ik met mijn moeder gordijnen uitgezocht had, belde ze me de dag erna en twee dagen daarna en daarna 4 dagen later nog een keer. Of we nou wel of niet gordijnen uitgezocht hadden - wel. En of ze nou wel of niet bij haar thuis kwamen meten - niet. En wanneer ze dan gebracht zouden worden - ze worden niet gebracht. Kun je nog meer vragen stellen ? Ja natuurlijk kun je nog meer vragen stellen. Wanneer zijn ze dan klaar ? Dat duurt 1 à 2 weken en dan bellen ze. Wie bellen ze dan jou of mij - ze bellen mij. En na die 3 keer bellen werd het stil.

Gordijnenhal
Mijn broer haalt vervolgens de gordijnen op, maar heeft geen tijd om ze bij onze moeder op te hangen. Nou ja, dat komt dan wel een andere keer denk ik als ik dat hoor. Op donderdag belt de gordijnenboer, er heerst verwarring, mijn moeder is daar en vraagt waar haar gordijnen blijven. Heeft u de gordijnen nou wel of niet opgehaald, want uw moeder zegt dat u ze niet opgehaald kan hebben. Ik leg uit dat mijn broer ze opgehaald heeft, maar nog geen tijd heeft gehad om ze bij haar op te hangen. Hij snapte het en riep in plat Amsterdams dat het allemaal goed zou komen. Ik wens hem in stilte succes toe.

Boos
Je denkt dat alles zijn gangetje gaat en je ontspant, je hebt een weekje een logee en je moeder is even naar de achtergrond verdwenen. Wel heb ik na overleg met mijn broer in de agenda geschreven dat ik komende week naar haar toe zal gaan. Maar ze belt, ik denk eerst dat ze dronken is omdat ze een hele dikke stem heeft, maar ze is niet dronken - ze is boos. Of we haar in de maling aan het nemen zijn ? Ik doe even een stapje terug en vraag waarom ze zo boos is. Het komt door de gordijnen, waar blijven die nou, ik zit er op te wachten, ik kan er toch niet steeds voor thuis blijven roept ze. Ik doe #ademinademuit en vertel haar dat ik nooit gezegd heb dat ze er voor thuis moest blijven. Ik preek dat of ik of B de gordijnen zouden ophangen omdat ze niet in haar eentje op een trapje mag staan. Mijn moeder sputtert dat ze vandaag iets heeft afgezegd omdat ze voor de gordijnen komen en dus thuis moest blijven. Ik vraag me af hoe ze er bij komt en ik praat en ik praat totdat ze weer rustig is.

Schone zaak
Ik denk nu "geduld is een schone zaak", maar ik besef me ook dat mijn moeders gebrek aan tijdsbesef meerdere kanten op gaat. Dat de twee weken, die ze moest wachten, haar meer leken op twee maanden of zoiets. Ze heeft een totaal gebrek aan tijdsbesef, ze weet niet welke dag het is, maar ze weet ook niet of iets lang of kort geleden is. Het is dat ik niet liegen wil, maar ik vraag me af of ik niet beter had kunnen zeggen dat ze in de gordijnenwinkel niet had kunnen kiezen. Ach het is allemaal hadden en dan nog, dan was er wel weer een ander probleem geweest.
 

Logeren

Stil op de blog, want we hadden een logeetje. En een logeetje heb je niet iedere dag, dus daar steek je tijd en moeite in. Zaterdag laat komt de hele familie aan, op zondag maken we sap en op maandag laten ze haar bij ons achter. Zo volgt er een week van vroeg op om een grote pan pap voor haar te maken. Veel fietsen. Bedenken hoe je een kind dat geen groente lust toch groente laat eten, zonder dat je de hele week stamppot eet. En zorgen dat ze een beetje bijtijds naar bed gaat zodat je zelf ook nog wat nachtrust krijgt.

Rust ?
En nu, nu ze weer naar huis is en de rust weergekeerd, gaan we weer aan de slag met de normale gang van zaken. Oftewel er ligt een berg strijkgoed, er moet hoognodig gepoetst worden en de gevallen peren moeten verwerkt worden. Daarnaast is er ook de abnormale gang van zaken, er is een boom vol met appels afgeknapt, opa moet naar het ziekenhuis en ik heb nog geen rekening van mijn moeders fysio. Voordat de rust weer helemaal terug is zal het nog wel even duren. 

Bijwerken
Omdat de blog toch iets chronologisch heeft zal ik de komende dagen toch bepaalde gaten proberen te vullen, dat ziet er misschien raar uit. Ah, soit.
 

Kringloop #30

Het is een druilerige ochtend geweest, dus toen het weer opknapte gingen we maar weer eens fietsen. Het logeetje wil vooral 1 ding en dat is fietsen, nou doe ik de boodschappen altijd al op de fiets dus dat komt goed uit.

Kringwinkel
Het werd een rondje - welkoop, kringloopwinkel en bibliotheek. Voor ik goed en wel de legpuzzels had bekeken wees de jongedame al de juiste puzzel aan - een dwaas kijkende kitten tussen Engelse rozen. Daarna maakte ik mijn standaard rondje, bij de breispullen viel het tegen, alhoewel daar 2 bolletjes oranje pluisgaren in mijn mandje sprongen. De logee, die nog nooit een kringloopwinkel van binnen had gezien noemde het steeds een kringwinkel.

Kinderlogica
Volgens haar kon je er maar beter niet met een vriendin naar toe gaan, stel je voor dat je allebei hetzelfde zou willen hebben terwijl er maar 1 van was ?
 

Opa

Opa moet voordat hij onder het mes gaat voor een x aantal onderzoeken naar het ziekenhuis. Mijn schoonvader is op maandag met hem mee geweest. Maar op de oppas-dag van mijn schoonvader, moet opa ook nog naar het ziekenhuis. En dan heb ik opeens het dilemma wat veel vaders en moeders hebben, wat te doen met het kind ? In mijn geval dus mijn logee.

Kiezen
Ze is oud genoeg om te kunnen kiezen en de keuze is, met mij en opa naar het ziekenhuis of met opa W. naar zijn oppaskindjes. Ze hoefde er niet lang over na te denken, ze wilde mee naar de andere kindjes. Ik heb wel uitgelegd dat dat betekent zonder gezeur op tijd naar bed en vroeg opstaan. En ik weet niet of het door die uitleg kwam, maar dat ging allemaal vlekkeloos. Terwijl ik met kleine oogjes pap stond te koken huppelde zij al vrolijk rond.

Ziekenhuis
Naar een ziekenhuis gaan betekent vooral veel wachten, een kwartier hier en een kwartier daar. Je moet er maar het beste van maken en zo keuvel ik met opa over dit en over dat. De cardioloog beslist dat er nog een onderzoek gedaan moet worden, maar gelukkig past dat ergens binnen het schema dat we die dag al hebben. Als afsluiting moeten we naar radiologie, een zuster brengt opa wat ze "zijn borrel" noemt. Een borrel in een bruine literfles waar hij een halfuur over mag doen met daarna een onderzoek dat bijna een halfuur duurt.

Stuk
Je hele dag is stuk na zo'n halve dag ziekenhuis, je moet er heen, je hebt de onderzoekjes en je gaat weer naar huis. Ik was natuurlijk ook mijn middagboterham weer vergeten en als ik bij opa ben eet ik wat koekjes om dat te compenseren. Opa ziet dat hoofdschuddend aan. Daarna ga ik naar huis, hubby G. is er al. Later komt mijn schoonvader de logee weer brengen en wat heeft die gehad . . . een super leuke dag. Gelukkig maar.
    

Extase

Mijn nichtje heeft schoenen nodig, maar omdat in Nederland bijna alles op maandagochtend dicht is wijken we uit naar Duitsland. Naar de winkel waar ik bijna ieder jaar een nieuw paar "Papillio" slippers koop. Helaas hebben ze amper kinderschoenen.

Brede voeten
Dus ik pas slippers en bekijk welke het meest exotische printje heeft, mijn broer kijkt een beetje in het rond en mijn schoonzus past schoenen. Ze heeft al snel schoenen gevonden, die goed passen, ook een 2e paar van hetzelfde merk past goed. Zij heeft altijd moeite om goed passende schoenen te vinden omdat ze brede voeten heeft, dus wij vinden dat ze dan beter beide paren kan nemen. Als mijn broer in de 50% opruimkorting stelling een paar leuke, goed passende sandalen voor haar vindt, raakt ze totaal in extase.
 

Zuur sap

Mijn familie was er en onder het mom van vele handen maken licht werk, maken we een strijdplan voor de pruimenoogst. We knutselen met zijn vieren lakens aan elkaar en leggen die onder de pruimenboom, daarna doen we een stapje achteruit. Hubby G. schudt aan de pruimenboom en daarna oogsten we de pruimen alsof het olijven zijn. De slechte gaan over de linkerschouder en van de rest maken we sap.

twee emmers
Samen met mijn schoonzus sorteren en wassen we twee emmers met pruimen, die na vier uur stomen ongeveer zes liter sap opleveren.

Zuur
De vorige keer was het pruimensap erg zuur, maar omdat daar ook liefhebbers voor zijn voeg ik geen suiker toe. Deze keer doe ik er wel een half bakje bramen en vier suikerperen bij - je mag altijd hopen dat het minder zuur wordt, niet dan ?
 

NL gaat op zwart

Nadat de renners van de tour de France over de meet geschoten waren werd de uitzending met een cryptische opmerking afgekapt. Nieuwsgierig ruziede ik met de laptop om de live uitzending op npo.nl erop te krijgen, vliegtuig gecrasht. Uit de lucht geschoten, de boys met hun toys hebben met 1 druk op de knop het leven van 298 mensen voortijdig beëindigd.
We zijn nu een dag verder, de vlaggen zijn half stok, de muziek op de radio is stemmig. Zelfs het weerbericht is niet vrolijk, terwijl het stralend weer is. Nou alleen nog die gekunsteld vrolijke radioreclames, die me vandaag nog meer dan anders irriteren, schrappen.
 

Waar ik ben ?

Ik ben hiero ! Hier, zie je me niet ? Ik zat dus in de grindbak en raapte pruimen, de vieze in de kleine emmer, de goede in de grote emmer. Geen hoogstaand werk, maar wel nodig. Het was lekker weer en ik heb er maar niet te veel bij nagedacht.

Schoonzus
Ik heb mijn schoonzus wel gemaild dat het hoog tijd is dat ze langskomt, maar aangezien ze niet naast de deur woont kan ik daar niet op wachten. Tegen de tijd dat ze langskomen hangen er waarschijnlijk nog meer dan  voldoende pruimen aan de boom.

Sapketel
Ik heb anderhalve emmer pruimen gewassen en heel in een kaasdoek in de sapketel gedaan. Na vier uur stomen hadden we 6,5 liter pruimensap. Dat is eigenlijk op het randje, als er nog iets meer in zit loopt de opvangbak over. Hubby G. heeft geproefd en riep zuur. Zelf proef ik nooit als het sap nog heet is, ik vind warm sap net zo goor als warme melk. Maar stel het is gekoeld ook nog steeds zuur . . . mag ik dan bedanken ?   

Pas op vallend gesteente !!!

Kijk de versierde grindbak

 

Pas op vallend steenfruit !!!

 

Moestuin #28

Een moestuin is een vat vol met tegenstrijdigheden. Aan de ene kant heb je bloei, aan de andere kant verval. Je oogst, maar je zaait en plant ook weer.

Paars
Paprika's delen het vak van de tomaten en aardappels. De aardappels hebben het zo'n beetje gehad en laten hun moede loof hangen. Terwijl de paprika's net zo'n beetje beginnen. De zelf gezaaide paprika's laten nog op zich wachten, maar de in het tuincentrum gekochte paarse paprika hangt al vol met dit soort mooie vruchten. Het enige minpunt dat ik ontdekken kan, is de kleur - is dit paars ? Het is op het zwarte af met hier en daar een spoor groen. En er bestaat nog steeds niet zoiets als geurfotografie, de geur die van die paprika afkwam - echt hemels.


Wortels
En nog zo'n plaatje waar de geur jammer genoeg ontbreekt. Vers getrokken wortels ruiken zo lekker, beetje aarde er nog aan, het groen een beetje gekneusd, dat haalt een supermarkt worteltje echt niet. Even boenen met een harde borstel en ze kunnen zo de pan in. Dat zijn nou goede redenen om een moestuin te hebben, nou ja alleen als je ook echt van wortels houdt.

Wieden
Hoe weet je hoe de moestuin er voorstaat, ga onkruid wieden. Van een afstand zien de tomaten er uit als een fleurig groen bos, van dichtbij zie je dat er al tomaatjes aan zitten en je nodig dieven moet.
Uit de verte zie je dat het loof van de aardappels afsterft en het oogsten dichterbij komt. Hier en daar ligt een aardappel bloot, dat is niet de bedoeling en ik dek er een tiental toe met een schepje aarde. En terwijl je vak voor vak wied, krijg je weer meer feeling met je moestuin.
 

Moeders #28 - Summer in the city

Nog voordat ik eigenlijk op de snelweg zit vraag ik me af waar ik aan begin, ik heb zo absoluut geen zin in gezeur, maar ja. Ma heeft deze week al twee keer gebeld in een "mijn emmertje is overgelopen" bui en het enige wat je dan kunt doen is zeggen dat je komt. En als je zegt dat je langskomt, dan ga je ook, ik in ieder geval wel. 

Graf
Officieel is dit het "we gaan gordijnen" kijken bezoek, maar ik wil al een tijdje langs het graf van mijn vader en plaats mijn moeders gordijnen op de 2e plaats. Ze wurmt zich overal al op de voorgrond, als je 's nachts niet slapen kunt denk je aan wat haar allemaal overkomen kan. Of zij belt je of erger nog, je wordt gebeld dat ze verdwaald, gevallen of dronken thuisgebracht is.
Ik parkeer als een echte stadse half op de stoep en doe de alarmlichten aan. Als ik boven kom is ze wakker en vrolijk, maar niet aangekleed. Ik zeg: ik ga naar de begraafplaats, wil je mee ? Ja, ze wil mee en dan kan ze ook redelijk snel iets vinden om aan te trekken.
Bij het graf leen ik een bankje, want voor die paar keer per jaar dat we naar de begraafplaats gaan, ga ik geen bankje à 90 euro per jaar huren. Misschien moet ik er een keer een briefje op plakken, dan kan ik ze een bijdrage overmaken - een deelbankje als het ware. Of misschien moet ik de picknick plaid de volgende keer maar meenemen en een hijskraan om mijn moeder weer overeind te krijgen.

Gordijn
Eenmaal weer thuisgekomen eten we een boterham en lijkt het er niet meer op dat we nog gordijnen gaan kijken. Ik heb daar vrede mee, ik weet dat het to do-lijstje nooit helemaal leegkomt. Als ik er een opmerking over maak, springt ze op en wil alsnog gaan. Nou goed dan, schoenen aan en gaan. Ho ho, niet zo snel. Eerst bedenken wat je mee zal nemen, sleutels - check, dan je portemonnee pakken - check, dan er 10 keer inkijken of er iets inzit - een plastic zakje en 2 biljetten van 5 euro - check, uhm dat is zo kaal alleen een portemonnee, ik wijs behulpzaam op een tasje dat op een stoel ligt, toch kan ze het niet vinden, o daar - check, fornuis uit - mooi. En gingen we toen de deur uit ? Nee, want toen ging ze vertellen wat voor gordijnen ze nodig had en hoe lang ze moesten worden en voor waar de gordijnen waren. Hoogste tijd om in te grijpen, als je nog langer treuzelt dan ga ik naar huis en dan moeten de gordijnen maar een andere keer. En zo gingen we toch nog op weg ! 


Kiezen
Binnen een paar minuten vraagt ze al, waar gaan we heen ? Dat is een moeilijk te beantwoorden vraag, omdat ik alleen van horen zeggen heb waar we heengaan, nou ja een vaag antwoord is ook een antwoord. Maar ik vind een kraam, die aan de vage beschrijving van halverwege de markt, veel vitrage in de kraam en een winkel erachter voldoet. Als we eenmaal de stoffen aan het bekijken zijn, praat mijn moeder over vitrage terwijl ze eigenlijk dunne licht doorlatende overgordijnen nodig heeft. Daarna denkt ze dat ze valletjes nodig heeft, of ze ziet mooie valletjes - dat kan ook. En dat is dus de reden waarom je mee moet en dat is volgens mij ook waarom mijn vader geen zin in dit soort expedities had. Je bent niet alleen een wandelende portemonnee, je moet de boel ook in goede banen sturen, anders ga je op pad om een tv te kopen en kom je met een koelkast thuis. Dus je stuurt, maar uiteindelijk moet mijn moeder kiezen en kiezen is niet eenvoudig. Als het niet meer lijkt te lukken pakt de dame een andere baal stof en die is het geworden. Dun, crèmekleurig met een verticale streep erin - laten we die maar doen zegt mijn moeder.
 

Odin 2014 #28

Meloen, bananen, appeltjes en een ananas - kan het exotischer ? Amper, als je de appeltjes zou vervangen zou het een 100% exotische tas kunnen zijn.

Meloen
Het begint een tweewekelijkse traktatie te worden, meloen. Ook een verse portie rode appeltjes, red delicious en ze zijn en ruiken net zo lekker als hun gouden zusjes. Bananen uit Peru en zo'n kuif uit Costa Rica.
Verse ananas is best lekker, je moet ze wel dik schillen. Aan een verse ananas zit een bite, die vast niet iedereen lekker vindt. Ik wacht nog heel even voor ik hem aansnij, hij is nog erg groen.

Gelei

Wat doe je met een teil aalbessen, een emmertje rode kruisbessen en een vergiet vol met groene kruisbessen. Nou, er alleen naar staren is niet echt een optie. Bessenjam zit vol met pitjes en we besluiten gelei te maken van het sap. Gelei maak ik eigenlijk nooit, maar voor aalbessen is dat een aantrekkelijk alternatief. Je hoeft de aalbessen eigenlijk alleen maar te sorteren en te wassen, daarna kook je alles "steel en al". Per kilo bessen voeg je 4 dl water toe en dit laat je zo'n drie kwartier koken. Daarna zeven en met het opgevangen sap maak je de gelei.

Schroefje
Een kaasdoek waar je de gekookte massa door zeeft en uit laat druppen heb ik wel, maar waar hang je zo'n ding op ? In de keuken van de schuur zitten de balken in het zicht, dat is een mooie plek om even een schroefje in te draaien zodat de boel rustig hangen kan. En zo maakten we van alle bessen sap, die vervolgens door hubby G. tot gelei verwerkt zijn. Ik druk me dan meestal, want ik kan de knoeiboel in de keuken niet aanzien.

Voorraad
De voorraad geleisuiker ging richting nul en moest aangevuld worden. Het aantal lege weckpotten was onvoldoende, en aangezien ze die niet bij de supermarkt verkopen moesten we iets verzinnen. In Duitsland heb ik ooit cellofaan gekocht, daarmee hebben we een paar potten afgesloten waar we geen ringen voor hebben. De vraag is hoeveel weckpotten moeten we nog kopen ? Zijn dit de 7 vette jaren en zijn we op weg naar de 7 magere jaren of zijn we op weg naar een gedwongen vergroting van de kelder ?
 

Graaiers aan de top

Voor ik zelf wat zou schrijven, moesten mijn gedachten even tot rust komen. En dan heb ik het over het artikel dat ik in de krant las over de woede van de 2e kamer over het hogere loon van de AAB top. De uitspraak "anders gaat het talent lopen" heb ik al zo vaak gehoord, net als "als je over de grenzen kijkt verdient de top ook zoveel". En zijn we eigenlijk zo veel beter af, daar waar die laatste uitspraak ons gebracht heeft ?

Machteloos
De kamer is beledigd en voelt zich machteloos en ik denk dan weten jullie ook eens hoe de gemiddelde burger zich voelt. De regering doet en als gemiddelde burger ben je gewoon een roepende in de woestijn. Trouwens hoe komt het dat er een politicus aan het roer bij AAB staat. Zelfs mijn vader noemde de politiek altijd al zakkenvullers en een elkaar-baantjes-toeschuivende kudde.

Top
Mijn idee is dat de politiek zich op de verkeerde manier met de topsalarissen bemoeit. Dat je grenzen stelt aan de salarissen van (semi)-overheidsinstellingen, dat snap ik. Maar een beursgenoteerd bedrijf moet zijn eigen broek ophouden en zoekt het maar uit. Als je zo'n bedrijf uit de goot houdt, gaan de overheidsregels gelden. Dus waarom krijgt de top eigenlijk van die giga salarissen ? Je kunt wel de aandeelhouders teleurstellen, maar niet het management ? Er was niemand die voor een Balkenende norm salaris bij AAB in de grootste stoel wilde gaan zitten ? Tss ts, waar moet het toch heen met deze wereld.

Goede
Door al het gegraai lijden de goeden onder de kwaden, waarom kan een goede medewerker niet eens een maandsalaris als bonus krijgen. Of beter gezegd, waarom kan hij/zij die niet krijgen op een manier dat er nog wat van overblijft ? Door het gegraai aan de top, dat is waarom. En weet je wat dat is ? Dat is niet goed.

Bedrijf
Het is een natuurlijk proces dat een bedrijf samen met de accountant bekijkt hoe de geldstromen het best verlopen, dat ze anticiperen op wetswijzigingen. Het is wij tegen zij. Wij, die het geld verdienen tegen zij, die het geld bij ons komen halen. Dat is simpelweg sport. Als je niet wilt dat een genationaliseerd en door jou uit de goot gered bedrijf zo te werk gaat, moet je zorgen dat je regelgeving op orde is. Als ze straks weer op de beurs zijn, moeten ze zich maar weer zien te redden en tot die tijd horen ze zich gedragen.
      

Teiltje

 
Een moestuin is hollen of stilstaan, een moestuin is geen hangmat tussen 2 palmbomen met een kilo boeken ernaast. De tuinbonen, kapucijners en de doperwten moesten eraf.
De bessen, huh, de bessen, oh de béssen. Ja de bessen moeten eraf en die mooie pruimen.
Hebbu nog een teiltje voor mij ?
 

Paint it black

Toen we 11 jaar geleden de schuur bouwden en de planken van het geval zwart verfden, kregen de deuren ook een lik zwart mee. De planken krijgen iedere zoveel tijd een nieuwe lik zwart. Nu de deuren een nieuw verfje nodig hebben staat het idee om ze opnieuw zwart te verven me tegen. Ik zie een zwarte deur en ik wil er graag een kleurtje op.

Blauw
Mij lijkt blauw wel een mooie kleur en zo kreeg ik dus een kudde kleurwaaiers in de hand geduwd. Die Qual der Wahl noemen Duitsers dat, dus ga ik over tot elimineren. Van de negen waaiers dank ik er eerst vijf af, daarna kruis ik zes kleuren aan. Uit die zes kiezen we er een - klaar. Na de eerste blik in de verfpot keken we elkaar aan en zeiden in koor - zo licht. Gelukkig moeten er meerdere lagen op, dus als we het straks te licht vinden, dan kunnen we de aflak 1 tint donkerder nemen. Voor muurverf hanteer ik die regel altijd al, omdat ik de kleur anders altijd zo licht vind, maar voor gewone verf durfde ik dat in eerste instantie niet aan. Waar is die kleurwaaier ?

Vraatschade

Een moestuin is echt iets voor masochisten. Jij doet je stinkende best en de andere inwoners van jouw tuin profiteren mee zonder ook maar een keer dankjewel te zeggen. Tegen het geknaag van de konijnen zet je er een stukje gaas omheen. Tegen de muizen kun je weinig doen en verder heb je allerlei vage kevers en slakken die in het donker, als jij nietsvermoedend een tukje doet, fijn jouw moestuin bezoeken. Dit jaar heeft nog geen enkele komkommer het gered om groter dan de pink van een kabouter te worden.

Vogels
En dan hebben we het nog niet over de vogels gehad. Wist ik veel dat kauwen, gaaien, eksters en kraaien verzot op tuinbonen en erwtjes zijn. Dus tegenwoordig hebben we een hele stellage om de bonen heen, waar iedereen meewarig naar kijkt. Als je moet kiezen tussen een lelijk bouwsel in de moestuin of geen verse kapucijners, doe mij dan maar een lelijk bouwsel. Op de foto zie je een tuinboon, die zo nodig aan de andere kant van het net wilde groeien. Die is door een bonenliefhebber vakkundig als ware het een sardineblik geopend - yum. Maar de meeste tuinbonen waren toch voor ons !

Dubbele boerenwitte
De meeste fruitbomen zijn te groot om te beschermen, dus daar hebben de vogels vrijspel. Af en toe zie je een kraai met een onrijpe peer in de bek wegvliegen, wat moeten ze ermee vraag ik me dan af.
We hebben een dubbele boerenwitte pruim, de vruchten ervan zijn heel lang heel wit en oninteressant voor de vogels. Maar er zat toch aardig wat aan, dus heb ik hubby G. gevraagd of daar geen net overheen kon. De stellage is niet eens zo heel lelijk geworden, eerder kunstig ! Eind juni beginnen de vruchten te kleuren, geel met een perzikkleurig blosje, zo mooi. Ja natuurlijk, lekker zijn ze ook anders had er ook geen net overheen gehoeven.

Moestuin volière

Als ik strijk heb ik altijd een muziekje op staan en uitzicht op de moestuin. Ik zie dat merels de witte bessen ontdekt hebben en dat als ik niet snel ben ik zelf niets meer krijg. Ik strijk en strijk, ik hum mee met Johnny Cash. Ik probeer niet te veel na te denken, de strijk komt vandaag niet af, want er zit een nieuwe lading in de machine. Johnny Cash en de ruziënde merels worden onderbroken door een andere klank. Ik kijk verstoord op en kijk of ik de oorsprong van het gepiep vinden kan.


Tropisch
Nou weet ik wel dat het steeds warmer wordt en dat het steeds meer gaat regenen, maar dat heeft me toch niet voorbereid op het zien van een tropische vogel op de bonenstaken. Over de bonenstaken hebben we een net gespannen omdat we anders te veel concurrentie van gaaien, kraaien en eksters hebben. Zo'n net is bedoeld om de vogels buiten te houden, niet om vogels binnen te houden. Deze vogel heeft overduidelijk het buskruit niet uitgevonden, want zelfs als hij op het net naast een gat zit, steekt hij zijn kop niet naar buiten. Je vraagt je ook af waarom hij bij de bonen zit, want hij lijkt ze niet lekker te vinden. Net als de dierenambulance arriveert, om onze tropische gast op te komen halen, besluit hij dat hij toch liever vrij is.